All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

23 bloggers σε νευρική κρίση / Τα χειρότερα της χρονιάς μπορεί να είναι πιο συναρπαστικά…

Posted by gone4sure στο 27 Νοεμβρίου 2007

woy.jpg

Φτιάχνω τη λίστα μου σήμερα και βρίσκομαι σε συνθήκες κανονικού θρήνου που δε μου χωράνε κατά πώς φαίνεται ως τώρα, γύρω στα δέκα albums (τα κλαίω σαν νεκρά)… Από την άλλη, στήνοντας και το άλλο, το top 20 με τα «χειρότερά μου» της χρονιάς κάνω διάφορες σκέψεις. Ο καθένας μας δεν «χαρακτηρίζεται» μόνο από τις προτιμήσεις του, αλλά και από αυτά που απορρίπτει. Συχνά μια άρνηση είναι πιο εύγλωττη από,τι μια θετική επιλογή… Τα «χειρότερα» της χρονιάς, έχει νόημα να καταρτιστούν από τον καθένα από μας, ως μια λίστα που απογοήτευσε μέσα από μια γκάμα albums που θεωρητικά μας αφορoύν αλλά τελικά, δεν «πρόκοψαν». Νομίζω ότι οι dustroad, tranzistorer, zelig / homo ludens (δύο είναι), mouxlaloulouda, m.hulot, enteka, schottkey, gizmo, no heathen, mixalis e., cartoon dandy, sandman, elafini, big music, another day full of dread, lkrory21, t-drom, g-sus, H20, depecher, driver under influence, vencerem δεν αποκτούν το στίγμα τους μόνο από αυτά που ενεργά επέλεξαν να ακούσουν και να απολαύσουν μέσα στη χρονιά αλλά και από εκείνα που δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους και από τα οποία ενεργά αποστασιοποιήθηκαν.

Φτιάχνοντας τη λίστα μου με τα «καλύτερά μου», ενθουσιαζόμουνα, χαιρόμουνα, θυμόμουνα τις πρώτες αντιδράσεις μου, μ’ έπιαναν κάτι λυγμόλαλες κρίσεις, ξαναχαιρόμουνα και ενθουσιαζόμουνα που το 2007 ήταν μια τόσο γεμάτη χρονιά. Από την άλλη όμως, οι ενθουσιασμοί έδιναν τη θέση τους σε αισθήματα μπερδεμένα όταν έφτιαχνα το worst top 20 μου… Λυπόμουνα, «έπεφτα», τσαντιζόμουνα, ξαναστενοχωριόμουνα, πείσμωνα, τα ‘παιρνα στο κρανίο, έσβηνα (κάποια entries, από μια ιδιότυπη συμπόνοια), ξαναέγραφα, ανεβοκατέβαζα τίτλους στα νούμερα της αξιολόγησης, σύμφωνα με το βαθμό θυμού ή εξαλλοσύνης που μου προκαλούσαν…

Αφιερώνω σε όλους αυτούς που την «ψάχνουν» τώρα με τις λίστες τους, ένα προσωπικό μου hate track. Φυσικά εννοώ τη διασκευή, ως hate track – όχι το υπέροχο πρωτότυπο. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι διάολοι με καβαλάνε όταν ακούω αυτή την ακαλαίσθητη, αδικαιολόγητα αυτάρεσκη, έρρινη γκρίνια (που εδώ τυχαίνει να περιλαβαίνει το «Across The Universe» των Beatles):

Έχω τάξει ότι θα επανέλθω με αυτόν τον τύπο – όχι τίποτα άλλο, αλλά να ξορκίσω την απέχθειά μου στην ανομολόγητη και ύπουλη ποζεριά του και να ησυχάσω…

Advertisements

8 Σχόλια to “23 bloggers σε νευρική κρίση / Τα χειρότερα της χρονιάς μπορεί να είναι πιο συναρπαστικά…”

  1. Stratos said

    Μαζί σου σε αυτό…ούτε εμένα μου έκατσε ποτέ όσο κι αν προσπάθησα…απλά δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί…

  2. mouxlaloulouda said

    Ως ‘χειρότερους’ δίσκους επιλέγουμε αυτούς που ήταν παντελώς αδιάφοροι (π.χ. εκείνος των Stereophonics ή τον Jet) ή τις απογοητεύσεις; Εννοώ δίσκους από συγκροτήματα που με τις προηγούμενες δισκογραφικές τους κυκλοφορίες μας είχαν γεννήσει προσδοκίες και όμως δεν κατάφεραν να τις ικανοποιήσουν. Όπως ο άγευστος δίσκος των … (δε θα το μαρτυρήσω). Σίγουρα όχι το ‘Zeitgeist’ των Smashing pumpkins. Σε αυτήν την περίπτωση υπάρχει διαφορά και δε θα έπρεπε να καταγραφούν ως worst, αλλά ως let downs.

  3. Stratos said

    Εγώ δεν ξέρω αν θα καταφέρω να μαζέψω 20 χειρότερους πάντως… αν δε μου αρέσει κάτι δε το παίρνω. Και επειδή τα διαγράφει επιλεκτικά η ρημάδα η μνήμη μου μετά το πέρας της ακρόασης… όπως και από το σκληρό του υπολογιστή φυσικά… άντε να τα θυμηθείς…

  4. gone4sure said

    Mouxlaloulouda: σίγουρα τα let downs θα έχουν ενδιαφέρον ως point. Οι έτσι κι αλλιώς αδιάφοροι (που δεν είναι απαραίτητα κακοί ή απογοητευτικοί) δεν δηλώνουν κάτι για τις προτιμήσεις σου.
    Stratos: είναι πολλοί οι δίσκοι που πέφτεις πάνω τους καθημερινά και δεν σου αρέσουν. Κάν’τους ένα κουβαράκι και βάλτους σε μια σειρά. 🙂

  5. Stratos said

    Πώς μου αρέσει ο τρόπος που μου λύνεις τις απορίες… 😆

  6. Stratos said

    Α-με τον Λέκμαν θα κάνεις τίποτα? Πλησιάζουν και οι μέρες…

  7. elafini said

    κρίμα το ωραίο κλιπάκι

  8. meniek said

    χεχε! εγώ ΔΕΝ τον ήξερα τον τύπο (καλά εγώ πολλούς ΔΕΝ ξέρω, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας) Τον γνώρισα (τον μίσησα και άρα δεν ξαναασχολήθηκα μαζί του) στο Tower of songs, όπου αντί για αφιέρωμα στον Κοέν (που και τον ξέρω και τον λατρεύω!!) είδαμε την οικογένεια Wainwright να εκτελεί (στην κυριολεξία) τα τραγούδια του Κοέν, με τη συνενοχή και την ανοχη των Cave, Cocker, μη σου πω και του ίδιου του Κοέν. Και τώρα, πρώτη φορά που μπαίνω στο βλόγο σας, (οδηγημένη από τον strato και τον indicto) τον βλέπω (που πα ρε Καραμήτρο!!) να ασελγεί πάνω στα τραγούδια ΚΑΙ των Beatles… Τέλος πάντων, περιμένω με ανυπομονησία και μεγάλη δόση περιέργειας τις λίστες σας (μπας και ξεστραβωθώ και μουσικά)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: