All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Posts Tagged ‘Vagina Lips’

Vagina Lips «Outsider Forever»

Posted by gone4sure στο 22 Φεβρουαρίου 2020

Vagina Lips - Photo Effie Nikolaou

Οι φωτοσκιάσεις του Τζίμη Πολιούδη Φωτο: Έφη Νικολάου

Αν το “Outsider Forever” του Τζίμη Πολιούδη ήταν ντεμπούτο του ονόματος Vagina Lips, κανένας δεν θα μπορούσε να στοιχηματίσει ότι ο μουσικός αυτός ανατράφηκε με νεορομαντικούς και synth punk, με electro pop και new pop. Διότι το “Outsider Forever” απλά είναι ένα μοντέρνο yacht rock album με κρυφές ερωτικές ματιές στην anorak pop της Sarah (στους Wake και στους Field Mice). To “Outsider Forever” εμπεριέχει μία κυρίαρχη λατρεία, μία άνευ όρων παράδοση στους μοτορικούς ρυθμούς -έτσι όπως γεννήθηκαν από τους Neue! κι έφτασαν ως τους DIIV και τους War On Drugs με μια ιστιοπλοϊκή ξενάγηση στην ακτογραμμή της Νότιας California από τον Don Henley.

Χαμαιλεοντισμός; Αλλαγή πορείας; Επιφοίτηση στα νερά της κεντροευρωπαϊκής πρωτοπορίας; Όλα αυτά μαζί; Ως Ιανός της ευρω-κεντρικής ρυθμολογίας, ο Πολιούδης συμπεριφέρεται εδώ σαν να μην κυκλοφόρησε ποτέ τα “Athanasia” και “Generation Y”, σαν να μην ξέρει καν ποιος είναι ο Mazoha (ούτε έξι μήνες δεν πέρασαν από το «Μπάσταρδο«). Σε μία υπέροχη στροφή τρολαρίσματος, ο Πολιούδης τιτλοφορεί το album του “Στην Απ’ Έξω Για Πάντα” και περιφέρει με έναν μεγαλοπρεπή τρόπο τον μεστωμένο καλπασμό της ωρίμανσής του στα αυτιά του ακροατή σαν να είναι το πιο σύνηθες πράγμα στον κόσμο να εξελίσσεσαι και να κινείσαι ανοδικά ως καλλιτέχνης. Δεν είναι φυσικά, το πιο σύνηθες πράγμα στον κόσμο. Για αυτό, το “Outsider Forever” αποκτάει ιδιαίτερη αξία: διότι πέρα από το στιλ που επιλέγει να κινηθεί μέσα του (yacht rock και όχι electro pop) διαθέτει μια εξαιρετική, ιδιαίτερη, ακαταμάχητη ικανότητα να προσφέρει τραγούδια τόσο γερά (το έχω ξαναπεί) και άρτια που είναι πραγματικά άξιο απορίας. Το πώς αναπτύσσει τόσο γοργά την δυνατότητά του να γεννάει και να περιποιείται μελωδίες που εντυπώνονται ξεκάθαρα στο νου, νομίζω δεν έχει να κάνει μόνο με τα ακούσματά του (τα οποία ακούγεται να σέβεται δεόντως) αλλά και με μια συνολικότερη εσωτερική καλλιέργεια. Στον Πολιούδη αρέσουν οι στρογγυλές, οι αγέρωχες μελωδίες, οι ευδιάκριτοι σχηματισμοί τους και η επεξεργασία τους προς μία αενάως (νεο)ρομαντική κατεύθυνση. Είναι απολαυστική η δυνατότητα και η πρόθεσή του να δομεί – όχι να διαλύει- τη φόρμα, ακριβώς επειδή ακούγεται να πιστεύει ότι μόνο μέσα σε μια περιποιημένη φόρμα μπορεί να αποδώσει πλήρως τη συναισθηματική ταραχή του, όλα αυτά για τα οποία τραγουδάει με το χαρακτηριστικό ερμηνευτικό τρέμουλο στη φωνή που είναι ταυτόχρονα δείκτης ευάλωτου αλλά και δραματικά αποφασισμένου. Ακριβώς στη μέγγενη ανάμεσα στον Φόβο της Ζωής και στον Τρόμο του Θανάτου (όπως τραγουδάει στο “Scared Of Life, Afraid Of Death”).

Vagina Lips - Outsider Forever

Vagina Lips «Outsider Forever» (Φεβρουάριος 2020, Inner Ear)

Στο “Outsider Forever” δεν ανακαλύπτει φυσικά τον τροχό. Όλες οι αμπάριζες εδώ είναι καθορισμένες και ένδοξα τιμημένες στο παρελθόν από τους θιασώτες του ήχου αυτού. Η δευτερογένεια όμως της φόρμας, αυτό το μοτορικό, κελαριστό yacht rock που έχει στρογγυλοκαθίσει στην επικαιρότητα, αποτελεί ένα πρώτης τάξης όχημα για να εκφράσει συναισθηματικά το “κάψιμό του”, τη διάθεσή του για υπέρβαση πέρα και πάνω από όσα μας κρατούν γειωμένους. Είναι τεράστια η λαχτάρα του να πετάξει και να προσομοιάσει στην πιρουέτα του εξωφύλλου του. Και συντάσσομαι. Διότι ξεκινάει το δίσκο του ευχόμενος “Δεν Θέλω Να Τελειώσει Αυτή Η Μέρα” και τον κλείνει με ένα ανοιχτό “Σήμερα Είμαι Γενναίος”. Ο Πολιούδης συλλαμβάνει το παρών του με μία υπέροχη επιμονή στην ζωντάνια του “τώρα” που θα έβρισκε σύμφωνο τον Stéphane Mallarmé και όλο το ποιητικό πλήθος των Φουτουριστών.

Highlights; Όχι. Όλο το “Outsider Foreverακούγεται μονοκοπανιά και σε επανάληψη, αποκτάει μία όμορφη εσωτερική επιτάχυνση καθώς κυλάει απρόσκοπτα και αγέρωχα, δεν παρουσιάζει καμία τεθλασμένη γραμμή στην ποιότητά του, αφήνεται να τρέξει στο rollercoaster μιας προωθητικής κίνησης που δεν προδίδει πουθενά. Η ευγένειά του είναι τόσο βαθιά χαραγμένη που εκτός ίσως, από το ποιόν του ίδιου του Πολιούδη, χαρακτηρίζει και τη μεταχείρισή του στα θέματά του. Στο “Typical Standards” χαιρετάει στα ίσα τους DIIV, στο δραματικά εικονοπλαστικό “Watered By Our Own Tears” τραγουδάει με ψηλές ανάσες μαζί με το αγλάισμα της AnnaJo, ένα δυνητικό single της Sarah Records με matrix SARAH 408 (κάνετε τον υπολογισμό για τη χρονική τοποθέτησή του περίπου στα μέσα των 90s) και στο “Let It Kill” περνάει με ένα ελαφρύ goth λούστρο τους Can. Στο ομότιτλο “Outsider Forever” βρίσκει τρόπο να καλέσει στο ίδιο δείπνο τους Interpol από την Νέα Υόρκη και τους Anna από το Croydon, στο “Dark Circles Under Blue Eyes” ακούγεται σαν να εξομολογείται στον Adam Granduciel (War On Drugs) πώς κάποτε στην Γερμανία είδε σε μία συναυλία τους Camouflage και τον πήραν τα δάκρυα, στο “I Don’t Want This Day To End” ρολάρει πάνω στις μνήμες των Icicle Works -σε αυτό το κομμάτι θα ήθελα να τον ακούσω σε ντουέτο μαζί με τον Samuel T. Herring– και στο “Today I’m Brave” φέρνει στο νου το “Protector Of Night” των Classix Nouveaux, ένα αργόμπιτο τελετουργικό κλείσιμο, μία επιβλητική αποχώρηση από τη σκηνή.

Είναι απολαυστικό το project των Vagina Lips. Σε όλες τις αποχρώσεις του. Ακόμα και σε μια ενδεχόμενη μελλοντική που θα στραφεί στο μαχητικό post punk ξερωγώ (Bipoplar;).

★★★★★★★★☆☆

Άκουσε και αυτά:

Anna “101-Ism
DIIV “Deceiver
War On Drugs “A Deeper Understanding
Field Mice “Skywriting
Future Islands “The Far Field

Posted in Music, Reviews | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Vagina Lips «Generation Y»

Posted by gone4sure στο 18 Ιανουαρίου 2019

Κοντά επτά χρόνια και κάτι ο Δημήτρης Πολιούδης από τη Θεσσαλονίκη έχει εμφανιστεί στην ελληνική ανεξάρτητη δισκογραφία και έχει ήδη χτίσει έναν όγκο καταλόγου από κυκλοφορίες που άλλα ονόματα ίσως χρειάζονταν μια δεκαετία τουλάχιστον να δημιουργήσουν. Ως Vagina Lips (μόνος του από το Μάιο του 2016 μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου Ιωσηφίδη) έχει κυκλοφορήσει πέντε albums, ένα ως Mazoha το 2017, άλλο ένα ως Kid Galax το 2011 και διάφορα singles επιπλέον, ένα από τα οποία με τους Valley Of Love & The Archangel Cobra το 2015. Δεν είναι μόνο έξαρση παραγωγικότητας αυτό που παίζει εδώ, είναι μια μανιακή κούρσα με το χρόνο για να χωρέσει όλα όσα αγαπάει σε τίτλους που σπέρνει με χαρακτηριστική ταχύτητα τριγύρω.

poliioudis

Ο Δημήτρης Πολιούδης είναι ένας άξιος συνθέτης

Η αλήθεια είναι ότι ο Πολιούδης, ή Zimmy Lips έχει μια εξέχουσα ευκολία να στήνει τραγούδια που στέκονται αυθύπαρκτα και ζωηρά, έτοιμα να διεκδικήσουν την πίστη του ακροατή τους. Ωστόσο, η αλήθεια είναι επίσης, ότι ο Δημήτρης έχει μια ακατανίκητη παρόρμηση να «λατρεύει» τα ακούσματά του, να τα τυπώνει σαν tattoos πάνω του, να τα δοξάζει με κάθε ευκαιρία. Οι επιρροές του παύουν μετά από κάποιο σημείο να υπεισέρχονται ως επιρροές στο υλικό του και γίνονται υποβλητικές σκιές που βολεύονται κυριαρχικά στα τραγούδια του. Το «Generation Y» είναι γεμάτο με μοτίβα που κραυγάζουν την αγάπη του Δημήτρη για τα ακούσματά του, σε τέτοιο σημείο που υποσκιάζουν την σχέση του ακροατή με τα ίδια τα τραγούδια που γράφει.

generation y -3mm spine.cdr

Όμως, η πρώτη ύλη είναι πάντα αυτή που έχει σημασία. Οι συνθέσεις του, τα hooks που συλλαμβάνει ακούγονται τόσο γοητευτικά και δεξιοτεχνικά που χτίζονται σχεδόν αβίαστα σε τραγούδια αφού ο Δημήτρης έχει μια επιπλέον άνεση να γεννάει «αγκιστράκια» που σ’ αρπάζουν: τα σκαρώνει στρογγυλά, βελούδινα και σχεδόν αλάνθαστα και τραγουδάει από πάνω τους με συναίσθηση, με ευαισθησία και με φωνητική τοποθέτηση καθαρή και όμορφη, γενναία και περήφανη. Ένδοξα όλα τους, riffs που βρίσκουν διάνα στόχους στην καρδιά σου. Η ικανότητά του να δομεί δηλαδή είναι ξεκάθαρη και σωτήρια. Όλα τα τραγούδια εδώ στέκονται πάνω από τους μέσους όρους. Ο δικηγόρος του διαβόλου βρίσκει δουλειά όμως στο «Generation Y» όταν κάποιος ανοίξει τη συζήτηση περί στιλιστικής τοποθέτησης, περί των αισθητικών κατευθύνσεών του. Σχεδόν κάθε τραγούδι φέρει στην ούγια την αισθητική αναφορά του εδώ: το «This Is A Good Life» από τις φωτοσκιάσεις των Clan Of Xymox, το «Boy June» και το «Like Fire» από τα μοτορικά καμαρίνια των Diiv, το «Destroy Me» από την Αγία Τράπεζα των Cure, το «80′s Teen Movie» από τους αδικημένους από την ιστορία B-Movie, το «Lo Fi, Hatred And Dinosaurs» από τους νεόκοπους κιθαριστικούς αντάρτες Car Seat Headrest, το «Skies Falling Down On Me» από τους θείους My Bloody Valentine, το «Fall In Love Again» από τους πασχίζοντες Black Box Rebellion. Μπορεί κατά βούληση ο ακροατής να τοποθετήσει παραπλήσια ή όμορα ονόματα στις αναφορές του ως εναλλακτικές, με μικρό ρίσκο να πέσει έξω, αφού ο Δημήτρης δεν κάνει τίποτα για να καμουφλάρει τις επιρροές του ή να εξελίξει την προσωπική καλλιτεχνική ταυτότητά του παραπέρα για να σταθεί μόνη της και αυθύπαρκτη.

Το «80’s Teen Movie» των Vagina Lips:

Για κάποιο λόγο, όμως ακούγοντας το «Generation Y«, δεν με ενδιαφέρει καθόλου να ακούσω μια ακέραιη ταυτότητα από τους Vagina Lips αφού το δια ταύτα, δηλαδή τα riffs και η απόδοσή τους με γοητεύουν τόσο ώστε να τα ενσωματώσω στο δικό μου κόσμο δηλαδή στη δική μου ταυτότητα, να γίνουν μέρη του δικού μου εκφραστικού κανονιού. Με κάποιο τρόπο καταφέρνει ο Πολιούδης να με κάνει κοινωνό στους φόρους τιμής του και να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Παρθενογέννεση δεν υπάρχει, χωρίς αμφιβολία, γιατί λοιπόν να μην απολαύσει κανείς αποενοχοποιημένα τις πολύ γερές και όμορφες (συχνά τόσο μα τόσο βαθιά ρομαντικές) ψυχικές σπονδές του Δημήτρη στα πρότυπα του παρελθόντος και του παρόντος; Ανάμεσα στο σφιχτό, καλοδεμένο σύνολο των τραγουδιών του «Generation Y» βρίσκω εύκολα το προσωπικό highlight μου, στο εξαιρετικά νεορομαντικό στο πυρήνα του «80′s Teen Movie» και είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτό, αφού τη δουλειά του την κάνει άψογα: με συγκινεί, με ταξιδεύει, με χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά και μου δημιουργεί μια εικόνα για ένα αισθητικό αύριο στα μέτρα μου. Κάπως σαν την ακατέργαστη τρυφερότητα του εξώφυλλου.

★★★★★★★1/2☆☆

Άκου και αυτά:

– Clan Of Xymox «Clan Of Xymox»
– Car Seat Headrest «Teens Of Denial»
– Cure «The Top»
– My Bloody Valentine «Isn’t Anything»
– Diiv «Is The Is Are«

Posted in Music, Reviews | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »