All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Posts Tagged ‘Motorik’

Vagina Lips «Outsider Forever»

Posted by gone4sure στο 22 Φεβρουαρίου 2020

Vagina Lips - Photo Effie Nikolaou

Οι φωτοσκιάσεις του Τζίμη Πολιούδη Φωτο: Έφη Νικολάου

Αν το “Outsider Forever” του Τζίμη Πολιούδη ήταν ντεμπούτο του ονόματος Vagina Lips, κανένας δεν θα μπορούσε να στοιχηματίσει ότι ο μουσικός αυτός ανατράφηκε με νεορομαντικούς και synth punk, με electro pop και new pop. Διότι το “Outsider Forever” απλά είναι ένα μοντέρνο yacht rock album με κρυφές ερωτικές ματιές στην anorak pop της Sarah (στους Wake και στους Field Mice). To “Outsider Forever” εμπεριέχει μία κυρίαρχη λατρεία, μία άνευ όρων παράδοση στους μοτορικούς ρυθμούς -έτσι όπως γεννήθηκαν από τους Neue! κι έφτασαν ως τους DIIV και τους War On Drugs με μια ιστιοπλοϊκή ξενάγηση στην ακτογραμμή της Νότιας California από τον Don Henley.

Χαμαιλεοντισμός; Αλλαγή πορείας; Επιφοίτηση στα νερά της κεντροευρωπαϊκής πρωτοπορίας; Όλα αυτά μαζί; Ως Ιανός της ευρω-κεντρικής ρυθμολογίας, ο Πολιούδης συμπεριφέρεται εδώ σαν να μην κυκλοφόρησε ποτέ τα “Athanasia” και “Generation Y”, σαν να μην ξέρει καν ποιος είναι ο Mazoha (ούτε έξι μήνες δεν πέρασαν από το «Μπάσταρδο«). Σε μία υπέροχη στροφή τρολαρίσματος, ο Πολιούδης τιτλοφορεί το album του “Στην Απ’ Έξω Για Πάντα” και περιφέρει με έναν μεγαλοπρεπή τρόπο τον μεστωμένο καλπασμό της ωρίμανσής του στα αυτιά του ακροατή σαν να είναι το πιο σύνηθες πράγμα στον κόσμο να εξελίσσεσαι και να κινείσαι ανοδικά ως καλλιτέχνης. Δεν είναι φυσικά, το πιο σύνηθες πράγμα στον κόσμο. Για αυτό, το “Outsider Forever” αποκτάει ιδιαίτερη αξία: διότι πέρα από το στιλ που επιλέγει να κινηθεί μέσα του (yacht rock και όχι electro pop) διαθέτει μια εξαιρετική, ιδιαίτερη, ακαταμάχητη ικανότητα να προσφέρει τραγούδια τόσο γερά (το έχω ξαναπεί) και άρτια που είναι πραγματικά άξιο απορίας. Το πώς αναπτύσσει τόσο γοργά την δυνατότητά του να γεννάει και να περιποιείται μελωδίες που εντυπώνονται ξεκάθαρα στο νου, νομίζω δεν έχει να κάνει μόνο με τα ακούσματά του (τα οποία ακούγεται να σέβεται δεόντως) αλλά και με μια συνολικότερη εσωτερική καλλιέργεια. Στον Πολιούδη αρέσουν οι στρογγυλές, οι αγέρωχες μελωδίες, οι ευδιάκριτοι σχηματισμοί τους και η επεξεργασία τους προς μία αενάως (νεο)ρομαντική κατεύθυνση. Είναι απολαυστική η δυνατότητα και η πρόθεσή του να δομεί – όχι να διαλύει- τη φόρμα, ακριβώς επειδή ακούγεται να πιστεύει ότι μόνο μέσα σε μια περιποιημένη φόρμα μπορεί να αποδώσει πλήρως τη συναισθηματική ταραχή του, όλα αυτά για τα οποία τραγουδάει με το χαρακτηριστικό ερμηνευτικό τρέμουλο στη φωνή που είναι ταυτόχρονα δείκτης ευάλωτου αλλά και δραματικά αποφασισμένου. Ακριβώς στη μέγγενη ανάμεσα στον Φόβο της Ζωής και στον Τρόμο του Θανάτου (όπως τραγουδάει στο “Scared Of Life, Afraid Of Death”).

Vagina Lips - Outsider Forever

Vagina Lips «Outsider Forever» (Φεβρουάριος 2020, Inner Ear)

Στο “Outsider Forever” δεν ανακαλύπτει φυσικά τον τροχό. Όλες οι αμπάριζες εδώ είναι καθορισμένες και ένδοξα τιμημένες στο παρελθόν από τους θιασώτες του ήχου αυτού. Η δευτερογένεια όμως της φόρμας, αυτό το μοτορικό, κελαριστό yacht rock που έχει στρογγυλοκαθίσει στην επικαιρότητα, αποτελεί ένα πρώτης τάξης όχημα για να εκφράσει συναισθηματικά το “κάψιμό του”, τη διάθεσή του για υπέρβαση πέρα και πάνω από όσα μας κρατούν γειωμένους. Είναι τεράστια η λαχτάρα του να πετάξει και να προσομοιάσει στην πιρουέτα του εξωφύλλου του. Και συντάσσομαι. Διότι ξεκινάει το δίσκο του ευχόμενος “Δεν Θέλω Να Τελειώσει Αυτή Η Μέρα” και τον κλείνει με ένα ανοιχτό “Σήμερα Είμαι Γενναίος”. Ο Πολιούδης συλλαμβάνει το παρών του με μία υπέροχη επιμονή στην ζωντάνια του “τώρα” που θα έβρισκε σύμφωνο τον Stéphane Mallarmé και όλο το ποιητικό πλήθος των Φουτουριστών.

Highlights; Όχι. Όλο το “Outsider Foreverακούγεται μονοκοπανιά και σε επανάληψη, αποκτάει μία όμορφη εσωτερική επιτάχυνση καθώς κυλάει απρόσκοπτα και αγέρωχα, δεν παρουσιάζει καμία τεθλασμένη γραμμή στην ποιότητά του, αφήνεται να τρέξει στο rollercoaster μιας προωθητικής κίνησης που δεν προδίδει πουθενά. Η ευγένειά του είναι τόσο βαθιά χαραγμένη που εκτός ίσως, από το ποιόν του ίδιου του Πολιούδη, χαρακτηρίζει και τη μεταχείρισή του στα θέματά του. Στο “Typical Standards” χαιρετάει στα ίσα τους DIIV, στο δραματικά εικονοπλαστικό “Watered By Our Own Tears” τραγουδάει με ψηλές ανάσες μαζί με το αγλάισμα της AnnaJo, ένα δυνητικό single της Sarah Records με matrix SARAH 408 (κάνετε τον υπολογισμό για τη χρονική τοποθέτησή του περίπου στα μέσα των 90s) και στο “Let It Kill” περνάει με ένα ελαφρύ goth λούστρο τους Can. Στο ομότιτλο “Outsider Forever” βρίσκει τρόπο να καλέσει στο ίδιο δείπνο τους Interpol από την Νέα Υόρκη και τους Anna από το Croydon, στο “Dark Circles Under Blue Eyes” ακούγεται σαν να εξομολογείται στον Adam Granduciel (War On Drugs) πώς κάποτε στην Γερμανία είδε σε μία συναυλία τους Camouflage και τον πήραν τα δάκρυα, στο “I Don’t Want This Day To End” ρολάρει πάνω στις μνήμες των Icicle Works -σε αυτό το κομμάτι θα ήθελα να τον ακούσω σε ντουέτο μαζί με τον Samuel T. Herring– και στο “Today I’m Brave” φέρνει στο νου το “Protector Of Night” των Classix Nouveaux, ένα αργόμπιτο τελετουργικό κλείσιμο, μία επιβλητική αποχώρηση από τη σκηνή.

Είναι απολαυστικό το project των Vagina Lips. Σε όλες τις αποχρώσεις του. Ακόμα και σε μια ενδεχόμενη μελλοντική που θα στραφεί στο μαχητικό post punk ξερωγώ (Bipoplar;).

★★★★★★★★☆☆

Άκουσε και αυτά:

Anna “101-Ism
DIIV “Deceiver
War On Drugs “A Deeper Understanding
Field Mice “Skywriting
Future Islands “The Far Field

Posted in Music, Reviews | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »