All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Archive for 10 Μαρτίου 2019

Steams «Wild Ferment»

Posted by gone4sure στο 10 Μαρτίου 2019

Διαθέτει μια αλλόκωτη αμφισημία το καινούργιο album των αθηναίων Steams: από τη μία αναδίδουν όλο το δράμα αυτού του ντουνιά (και ίσως του γαλαξία μας τριγύρω), πολύ βαρύ, υποβλητικό και αβάσταχτο και από την άλλη νιώθουν και να «γαργαλιούνται» από την ψυχαγωγική φύση του rock στο οποίο εστιάζουν (το οργανικό, βιολογικής ωρίμανσης, σκληρό και με αμερικανικές ρίζες). Από τη μία, έχουν μια στενοχώρια στον τρόπο που εκφράζουν την χίπικη, νεοπαραδοσιακή αφηγηματικότητά τους σαν να θέλουν να παραμείνουν πιστοί στις λύπες του καλιφορνέζικου Laurel Canyon και από την άλλη έχουν και μια πινελιά εξωστρέφειας από αυτές που καταδεικνύουν ότι το rock, εκτός από την υποχρέωση της σωτηρίας του κόσμου τούτου να βαραίνει στις πλάτες του, έχει και μια φύση πιο διασκεδαστική και αλέγκρα.

Steams

Η μπάντα των Steams δίνει σημασία στην αυθεντικότητα

Είναι αλλόκωτα ενδιαφέρον λοιπόν το «Wild Ferment«, το καινούργιο album τους έτσι όπως μετεωρίζεται μεταξύ ηλεκτρισμού και παστοραλικής φυσικότητας. Σαν να έχεις απέναντί σου σε δύο παράλληλες σκηνές ενός φεστιβάλ, τους Crosby, Stills, Nash And Young και τους Steppenwolf. Ταυτόχρονα. Οι Steams αν μη τι άλλο βρίσκονται στη μέση με έναν τίμιο τρόπο και αντηχούν αυτήν την πολύ ταλαιπωρημένη ποιότητα που ονομάζεται «αυθεντικότητα» που τείνει να εξαφανιστεί από τα λεξικά των νεόκοπων rockers. Οι Steams νιώθουν πολύ βολικότερα στο πλαίσιο του roots rock και αυτού που ονομάστηκε μέσα στα χρόνια classic rock παρά σε οποιαδήποτε κατοπινή υβριδιακή μορφή του. Άντε και psych rock. Μέχρι εκεί. Η επιμονή τους να αφηγούνται τελετουργικά και με θεατρικό δέος τις ιστορίες τους, ο τρόπος τους να αποτυπώνουν τις εντυπώσεις και τις ιδέες τους στη θεματολογία των τραγουδιών τους, αποπνέει την άδολη, αθώα και «καθαρή» φάση του rock, στη χρονική ακριβώς περίοδο δηλαδή πριν το μασήσει και το φτύσει η πρέζα και πριν οι rockers αντιληφθούν τις οικονομικές δυνατότητες της μαζικότητάς τους. Αυτή είναι η φάση των Steams. Αθώα, περήφανη και ρομαντικά πληθωρική. Οι συνειρμοί που δημιουργούνται στην ακρόαση, από τα τραγούδια τους έχουν να κάνουν με τη φύση περισσότερο παρά με αστικά τοπία: «Το Μπλε Των Φιορδ«, «Μαύρη Άμμος«, «Ο Θερισμός«, «Τέλειες Καταιγίδες Από Μακριά«… Όλα μοιάζουν με περιήγηση φυσιοδιφών σε ανοιχτά αλώνια με κυκλοθυμικές συννεφιές. Ακόμα και όταν παίζουν hard rock («Ephemeral Joys«) το κάνουν σαν τους Mountain ξερωγώ ή σαν τους Savoy Brown, με μια υπεύθυνη συναίσθηση απέναντι στα blues, χωρίς ποτέ να «γκραντζάρουν» ή να ξεφεύγουν σε ένταση. Προς τιμή τους. Όταν καλούν τον Ψαραντώνη δε με τη λύρα του («Perfect Storms From Afar«) για κάποιο λόγο ακούγεται αυτή η συνεργασία πολύ αγαστή, λες και περίμενε εκεί κάπου έξω για να πραγματοποιηθεί. Έχει μια μεσογειακή λεβεντιά, μία οριενταλιστική rock διονυσιακή φάση, αυτό το κομμάτι, πολύ απέρριτη και δωρική με την οποία δε γίνεται παρά να συνταχθείς μαζί.

Steams - Wild Ferment

Steams «Wild Ferment» (Self Released)

To «Fjordian Blue» των Steams:

Ο Πάνος Δημητρόπουλος τραγουδάει τελετουργικά και με μια αντι-αστική ποιότητα τα λόγια που γράφει ενώ παίζει και ηλεκτρική κιθάρα όπως και ο Αντρέας Κοκοβίκας παίζει ηλεκτρική κιθάρα ενώ ο Simon Esnafides και ο Gustav Penka αναλαμβάνουν την rhythm section (μπάσο και κρουστά αντίστοιχα) με στιβαρή αυτοπεποίθηση τέτοια που αρμόζει στις επικές περιπέτειες των θεμάτων τους («Amdajitr (The Odyssey Of Young)«). Και ως επιστέγασμα; Ένα εξώφυλλο που ό,τι και να λέτε εμένα μου θύμισε την αγωνιώδη ανάβαση του «Houses Of The Holy» των Led Zeppelin.
★★★★★★★1/2☆☆

Ακούστε και αυτά:
Fleet Foxes «Fleet Foxes»
– Love «Da Capo»
– Frijid Pink «Frijid Pink»
– Electric Prunes «Release Of An Oath»
– Neutral Milk Hotel «In The Aeroplane Over The Sea«

Posted in Music, Reviews | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »