All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

  • Tweetin’ All Gone Away

    • @_AnnaKonda_ Ναι σωστά γιατί οι γαλάζιοι έχουν στην ευρωλίστα την Πέγκυ Σταθακοπούλου, αυτόν τον κολοσαίο πολιτικό… twitter.com/i/web/status/1… 20 hours ago
    • @georgethebeast Ποτέ δεν ξέρεις... 4 days ago
    • @georgethebeast Εχει ήδη γίνει πρόταση εσωτερικής διακόσμησης. Σε φάση Βαλίριαν για καλοκαιρινά χρώματα, βορράς για ρουστίκ και τέτοια. 4 days ago
    • @georgethebeast Η Μαριμάρ που έπαθε Ντομινίκ Ντεβερό. Προσεχώς στο Westeros. 4 days ago
    • - How did you survive a knife through the heart? - I didn't Για αυτό αγαπάω το Σταρκέικο. Διότι συζητάει σε άλλο level. 5 days ago
    • Τώρα η disco σουίτα του Alec R Costandinos αποκτάει άλλο νόημα. youtube.com/watch?time_con… 5 days ago
    • Η Σερσέι έκαψε τη Νοτρ Νταμ. 5 days ago
    • @manoskrt Δεν μπορώ άλλο το κατούρημα αυτό. Πέντε μήνες έχω μουλιάσει γαμ'β τα εύκρατα κλίματά μας. #not 5 days ago

Vagina Lips «Generation Y»

Posted by gone4sure στο 18 Ιανουαρίου 2019

Κοντά επτά χρόνια και κάτι ο Δημήτρης Πολιούδης από τη Θεσσαλονίκη έχει εμφανιστεί στην ελληνική ανεξάρτητη δισκογραφία και έχει ήδη χτίσει έναν όγκο καταλόγου από κυκλοφορίες που άλλα ονόματα ίσως χρειάζονταν μια δεκαετία τουλάχιστον να δημιουργήσουν. Ως Vagina Lips (μόνος του από το Μάιο του 2016 μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου Ιωσηφίδη) έχει κυκλοφορήσει πέντε albums, ένα ως Mazoha το 2017, άλλο ένα ως Kid Galax το 2011 και διάφορα singles επιπλέον, ένα από τα οποία με τους Valley Of Love & The Archangel Cobra το 2015. Δεν είναι μόνο έξαρση παραγωγικότητας αυτό που παίζει εδώ, είναι μια μανιακή κούρσα με το χρόνο για να χωρέσει όλα όσα αγαπάει σε τίτλους που σπέρνει με χαρακτηριστική ταχύτητα τριγύρω.

poliioudis

Ο Δημήτρης Πολιούδης είναι ένας άξιος συνθέτης

Η αλήθεια είναι ότι ο Πολιούδης, ή Zimmy Lips έχει μια εξέχουσα ευκολία να στήνει τραγούδια που στέκονται αυθύπαρκτα και ζωηρά, έτοιμα να διεκδικήσουν την πίστη του ακροατή τους. Ωστόσο, η αλήθεια είναι επίσης, ότι ο Δημήτρης έχει μια ακατανίκητη παρόρμηση να «λατρεύει» τα ακούσματά του, να τα τυπώνει σαν tattoos πάνω του, να τα δοξάζει με κάθε ευκαιρία. Οι επιρροές του παύουν μετά από κάποιο σημείο να υπεισέρχονται ως επιρροές στο υλικό του και γίνονται υποβλητικές σκιές που βολεύονται κυριαρχικά στα τραγούδια του. Το «Generation Y» είναι γεμάτο με μοτίβα που κραυγάζουν την αγάπη του Δημήτρη για τα ακούσματά του, σε τέτοιο σημείο που υποσκιάζουν την σχέση του ακροατή με τα ίδια τα τραγούδια που γράφει.

generation y -3mm spine.cdr

Όμως, η πρώτη ύλη είναι πάντα αυτή που έχει σημασία. Οι συνθέσεις του, τα hooks που συλλαμβάνει ακούγονται τόσο γοητευτικά και δεξιοτεχνικά που χτίζονται σχεδόν αβίαστα σε τραγούδια αφού ο Δημήτρης έχει μια επιπλέον άνεση να γεννάει «αγκιστράκια» που σ’ αρπάζουν: τα σκαρώνει στρογγυλά, βελούδινα και σχεδόν αλάνθαστα και τραγουδάει από πάνω τους με συναίσθηση, με ευαισθησία και με φωνητική τοποθέτηση καθαρή και όμορφη, γενναία και περήφανη. Ένδοξα όλα τους, riffs που βρίσκουν διάνα στόχους στην καρδιά σου. Η ικανότητά του να δομεί δηλαδή είναι ξεκάθαρη και σωτήρια. Όλα τα τραγούδια εδώ στέκονται πάνω από τους μέσους όρους. Ο δικηγόρος του διαβόλου βρίσκει δουλειά όμως στο «Generation Y» όταν κάποιος ανοίξει τη συζήτηση περί στιλιστικής τοποθέτησης, περί των αισθητικών κατευθύνσεών του. Σχεδόν κάθε τραγούδι φέρει στην ούγια την αισθητική αναφορά του εδώ: το «This Is A Good Life» από τις φωτοσκιάσεις των Clan Of Xymox, το «Boy June» και το «Like Fire» από τα μοτορικά καμαρίνια των Diiv, το «Destroy Me» από την Αγία Τράπεζα των Cure, το «80′s Teen Movie» από τους αδικημένους από την ιστορία B-Movie, το «Lo Fi, Hatred And Dinosaurs» από τους νεόκοπους κιθαριστικούς αντάρτες Car Seat Headrest, το «Skies Falling Down On Me» από τους θείους My Bloody Valentine, το «Fall In Love Again» από τους πασχίζοντες Black Box Rebellion. Μπορεί κατά βούληση ο ακροατής να τοποθετήσει παραπλήσια ή όμορα ονόματα στις αναφορές του ως εναλλακτικές, με μικρό ρίσκο να πέσει έξω, αφού ο Δημήτρης δεν κάνει τίποτα για να καμουφλάρει τις επιρροές του ή να εξελίξει την προσωπική καλλιτεχνική ταυτότητά του παραπέρα για να σταθεί μόνη της και αυθύπαρκτη.

Το «80’s Teen Movie» των Vagina Lips:

Για κάποιο λόγο, όμως ακούγοντας το «Generation Y«, δεν με ενδιαφέρει καθόλου να ακούσω μια ακέραιη ταυτότητα από τους Vagina Lips αφού το δια ταύτα, δηλαδή τα riffs και η απόδοσή τους με γοητεύουν τόσο ώστε να τα ενσωματώσω στο δικό μου κόσμο δηλαδή στη δική μου ταυτότητα, να γίνουν μέρη του δικού μου εκφραστικού κανονιού. Με κάποιο τρόπο καταφέρνει ο Πολιούδης να με κάνει κοινωνό στους φόρους τιμής του και να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Παρθενογέννεση δεν υπάρχει, χωρίς αμφιβολία, γιατί λοιπόν να μην απολαύσει κανείς αποενοχοποιημένα τις πολύ γερές και όμορφες (συχνά τόσο μα τόσο βαθιά ρομαντικές) ψυχικές σπονδές του Δημήτρη στα πρότυπα του παρελθόντος και του παρόντος; Ανάμεσα στο σφιχτό, καλοδεμένο σύνολο των τραγουδιών του «Generation Y» βρίσκω εύκολα το προσωπικό highlight μου, στο εξαιρετικά νεορομαντικό στο πυρήνα του «80′s Teen Movie» και είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτό, αφού τη δουλειά του την κάνει άψογα: με συγκινεί, με ταξιδεύει, με χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά και μου δημιουργεί μια εικόνα για ένα αισθητικό αύριο στα μέτρα μου. Κάπως σαν την ακατέργαστη τρυφερότητα του εξώφυλλου.

★★★★★★★1/2☆☆

Άκου και αυτά:

– Clan Of Xymox «Clan Of Xymox»
– Car Seat Headrest «Teens Of Denial»
– Cure «The Top»
– My Bloody Valentine «Isn’t Anything»
– Diiv «Is The Is Are«

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: