All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Baby Guru «Sunshine Special»

Posted by gone4sure στο 1 Νοεμβρίου 2015

Baby-Guru-Sunshine-Special-cover-141Κάτι σαν διάλειμμα από την ροή της δισκογραφίας των άλμπουμ τους, το «Sunshine Special» σύμφωνα με τον Γιώργο Obi Δημάκη είναι ένα σύνολο από ασκήσεις ύφους που κάπως έδεσαν μεταξύ τους και η μπάντα αποφάσισε να τις κυκλοφορήσει όλες μαζί. Στα δικά μου αυτιά, το «Sunshine Special» πέρα από το πώς το καταχωρούν οι ίδιοι οι Baby Guru, είναι ένα mini lp (27 λεπτά και κάτι) που ακούγεται σαν μια σπουδή πάνω σε πιθανές ηχητικές κατευθύνσεις πέραν της δεδομένης του group – αν υποθέσουμε τέλος πάντων ότι υπάρχει τέτοια. Και φυσικά στέργω την ιδέα τους ότι το «Sunshine Special» αφιερώνεται στις οκτώ αποχρώσεις του καλοκαιριού και ότι οι Baby Guru είναι πλέον τέσσερις μαζί με τον Kon Kon (Κωνσταντίνο Αλιφέρη από τους Weather Underground).

To «Sunshine Special» είναι special και κυριολεκτικό. Πιάνει τις αχτίδες του ήλιου έτσι όπως μπλοκάρονται στην φωτογραφία του εξωφύλλου (πριν πέσουν πάνω στην συγκλονιστική κυρά της λίμνης, απαθανατισμένη στην Τανζανία) και τις μεταβολίζουν σε ήχους και κυρίως διαθέσεις. Μια αχτίδα του ήλιου μπορεί να σε «τυφλώσει», να σε αναζωογονήσει ή να σε μελαγχολήσει, να προκαλέσει ανταρσία στις ορμόνες σου, να σε φωτίσει, να σε ζεστάνει ή να σε κάψει. Ακριβώς η γκάμα αυτή ξετυλίγεται στο «Sunshine Special» από μια μπάντα που ακούγεται μόνιμα ανήσυχη, διερευνητική, περιπετειώδης. Αυτή τη φορά, όμως, η γκάμα των διαθέσεων των Baby Guru δεν μετατρέπεται σε μοτορική περιπέτεια, αλλά σε οκτώ κομμάτια πιο χαλαρής, βουλιαγμένης σε έναν καναπέ ενατένισης των κατευθύνσεων που θα μπορούσαν να έχουν πάρει ως μπάντα.

Μια από αυτές τις κατευθύνσεις είναι αυτή που καταδεικνύει το «Στο Νησί Της Αφροδίτης», το ένα από τα δύο, μαζί με το «Ήθελα Να Σου Πω», ελληνόφωνο τραγούδι του δίσκου. Το «Στο Νησί Της Αφροδίτης» θα μπορούσε να είναι το επόμενο single του Μάικ Ροζάκη και των Playboys το 1971 μετά από το «Όταν Έφυγες / Έτσι Είναι Η Ζωή». Ο Obi ορκίζεται ότι δεν έχει ακούσει Μάικ Ροζάκη στη ζωή του και αυτό πιστοποιεί ακόμα πιο βαθιά μέσα μου ότι η ελληνική «beat pop» τρέχει στο αίμα μας, ερήμην μας, κυτταρικά σαν μια υποδόρεια, υπόγεια και υποσυνείδητη διαδικασία την οποία -ευτυχώς;- δεν ελέγχουμε. Μια έκρηξη αθωότητας το «Στο Νησί Της Αφροδίτης» αποτελεί μια λαμπερή αναπαλαίωση της vintage εποχής του μπράντι, των σπιτικών πάρτι και των γλυστερών μωσαϊκών αλλά χωρίς την εντεχνίλα με την οποία φορτίστηκε αυτή η ανάμνηση, από τους λογής νεόκοπους νοσταλγούς. Είναι αυθεντικό, ερωτικό, αθώο και απολαυστικό σαν εκδρομή με φίλους που αγαπάς. Και το «Ήθελα Να Σου Πω» από κοντά, ένα shake απόλυτα χορευτικής νιρβάνας, τόσο εθιστικό και χτισμένο με τόσο γερή pop ύφανση που είναι να απορεί κανείς -ρητορικά, να απορεί- γιατί οι Baby Guru δεν αποφασίζουν να ανέβουν με έναν απλό περιπατο στην κορυφή οποιουδήποτε chart διαλέξουν.

Οι ιδιαίτερες αχτίδες του «Sunshine Special» μπορούν να γίνουν και σκούρες, υποβλητικές και να φωτίσουν ας πούμε ένα καραβάνι βεδουίνων ή ίσως το στροβίλισμα ενός κουρασμένου δερβίση που έχει ξεπεράσει τη φρενίτιδα και λικνίζεται σε ένα αργόστροφο σπιράλ στο «Bedouin’s Spiral», μία απολαυστική, οργανική περιδίνιση γεμάτη ίσως κρυμμένα μυστικά στις γωνίες και στις στροφές του δρόμου που παίρνει, μία κλιμάκωση σε στιγμές ύπουλη και σε άλλες αισθησιακή, υπομονετική με εκρήξεις εδώ κι εκεί από το όργανο ή την φωνή. Σε αντιδιαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση, το ομότιτλο κομμάτι του lp ακούγεται σαν μια ελαφρή, ευρωπαϊκή βινιέτα γαλλοπρεπούς pop λες και οι Baby Guru καλούνται για τσάι στην ηλιόλουστη βεράντα της Claudine Longet και σε αντάλλαγμα αυτή τούς χαρίζει τα ιαματικά «λα-λα-λα» της. Αντ’ αυτής, τα «λα-λα-λα» παρέχει η Χριστίνα Κοζιράκη για μια ακόμη φορά, όπως και σε άλλες ηχογραφήσεις της ευρύτερης guru παρέας. Ενδιάμεσα οι οκτώ αποχρώσεις του καλοκαιριού παίρνουν αναπάντεχες παραλλαγές, όπως στο «Monday Generation» (πόσο γαμημένα ζοφερός τίτλος) που ακούγεται σαν μια βασανισμένη σύμπραξη των Pigeonhead (θυμηθείτε «Ain’t It So») και των Blur (θυμηθείτε και μην ξεχάσετε ποτέ «Trimm Trabb») σε ένα θολό φαλτσέτο τοπίο και στο «Glance» γίνονται σούρουπο και χαμηλωμένο βλέμμα, ένα θαυμάσιο μελωδικό μαχαιράκι που εγώ θα βάλω σε λίστα για τον player μαζί με το «Two Of Us» των Suede και το «If…» των Divine Comedy – ένα συναισθηματικό ρέκβιεμ από αυτά που πάντα αναρωτιέσαι αν αντέχεις να σηκώσεις το βάρος τους…

Το «Sunshine Special» φανερώνει μια μπάντα ερωτικά ενεργή, καλλιτεχνικά ανοιχτή στους τέσσερις ορίζοντες, γενναιόδωρη, επικοινωνιακά αγωνιώδη – μία μπάντα που θέλει να ρουφήξει την αχτίδα και να την κουβαλήσει μέσα της στην πόλη για να τη δώσει στους φίλους της. Το επόμενο άλμπουμ τους ήδη ετοιμάζεται στο υπόγειο του King Elephant Γιάννη Καρρά στο Μαρούσι, όπως και το solo ντεμπούτο του Sir Kosmiche Άξιου Ζαφειράκου

★★★★★★★★✩✩

Αν σας άρεσε αυτό, δοκιμάστε και αυτά:
– The Charms – «The Charms«
– Divine Comedy «A Short Album About Love«
– Roxy Music «Stranded«
– Blur «13«
– Anne Dudey & Jaz Coleman «Songs From The Victorious City«

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: