All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Roisin Murphy «Hairless Toys»

Posted by gone4sure στο 24 Ιουνίου 2015

bf9cb1abΟκτώ χρόνια δεν είναι και λίγα για μια ντίβα για να σχεδιάσει την επιστροφή της στα εγκόσμια. Πόσο μάλλον όταν αυτή η επιστροφή σηματοδοτεί μόλις το τρίτο προσωπικό άλμπουμ της και τον ανανεωμένο εαυτό της μετά την εμπειρία της γέννας των δύο παιδιών της στο ενδιάμεσο. Η Roisin Murphy, disco ντίβα της νέας εποχής, φανατική φιγούρα – φιγουρίνι για ένα κοινό που ζει σε παροξυσμικό παραλήρημα μεταξύ ντεφιλέ μόδας και clubbing και εκφραστική τραγουδίστρια της electronica, στο τρίτο δισκάκι της, που ονομάζει «Άτριχα Παιχνίδια» (ό,τι θέλει κανείς, ας βάλει με το νου του) κάνει τα πάντα για να τσαλακώσει την λάμψη της πίστας που την έστεψε βασίλισσα με τα ποικιλώνυμα «Sing It Back» και τα «Overpowered» του παρελθόντος.

Το «Hairless Toys» είναι ένας δίσκος «πειραγμένος», «βασανισμένος» που κλωτσάει μονίμως την καρδάρα με το γάλα. Η Murphy δεν θέλει «ίσια» τραγούδια, βαριέται τις αστραφτερές παραγωγές και επίσης, δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει τη χάρη σε κανέναν που θέλει να την ακούσει να ερμηνεύει καθαρά και ξάστερα. Μαζί με τον συνεργάτη της, Eddie Stevens τον οποίο ταλαιπωρεί από την εποχή των Moloko, κάθονται και στήνουν στο στούντιο ένα ηλεκτρονικό δίσκο γεμάτο υπόκωφα πονάκια, στριμμένους ρυθμούς, μικρά εσωτερικά σασπένς, πετσικαρισμένους ήχους βινυλίου («Exploitation»), άδειους ανοιχτούς χώρους – μια αραιή παραγωγή που στήνει στον τοίχο κάθε προσδοκία εύκολης ή προσβάσιμης pop. Η Roisin Murphy στο «Hairless Toys» παρουσιάζει ξάφνου μια αλλεργία στην αμεσότητα και την οικειότητα. Θέλει να τη βλέπεις μέσα από καπνούς, κουρτίνες, παραπετάσματα, εμπόδια και θολούρες. Δεν αποκαλύπτεται ποτέ ξάστερα, δεν βγαίνει στο φως ποτέ ολόκληρη.

Άλμπουμ φωτοσκιάσεων λοιπόν το «Hairless Toys» διαπνέεται από την αγωνία να μην το βρεις εύκολο. Σε κάποια σημεία μάλιστα, γίνεται τόσο θολό και νευρωτικούλι που αισθάνεσαι ότι μεριάζει τα τραγούδια για να παίξει μόνο με τις ατμόσφαιρες («Uninvited Guest») ή με κάτι blues μεταξύ νύστας και καταστολής («Exile»). Υπό άλλες συνθήκες αυτή η αντιδραστικότητα της Murphy να βγει ως κανονική ερμηνεύτρια και να πει τα τραγούδια της θα έχριζε το σύνολο μέτριο. Ωστόσο όλη η φάση εδώ παραμένει ενδιαφέρουσα ακόμα και όταν η αφεντιά της συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένη πριγκίπισσα που φεύγει από το δικό της πάρτι για να εξερευνήσει το δάσος μέσα στη νύχτα.

Πειραματικό και με ένα σοβαρό πρόβλημα στη συνοχή του, το άλμπουμ δεν είναι αυτό που θα περίμενε ο fan της αστραφτερής ντίβας. Σκοντάφτει, πλατιάζει, παραμένει στην κατατονία για κρίσιμο διάστημα (το ομότιτλο κομμάτι είναι μια ματαιότητα) αλλά έχει και δύο πολύ όμορφα καλούδια – το «Gone Fishing», εμπνευσμένο από το ντοκιμαντέρ «Paris Is Burning» περί των μειονοτήτων της χορευτικής κουλτούρας που αναγκάστηκαν να φτιάξουν το δικό τους κουκούλι για να προστατευτούν από τον έξω κόσμο, είναι απολαυστικό και το «Evil Eyes» ό,τι κοντινότερο στο φως έχει να παρουσιάσει το άλμπουμ της. Το «Unputdownable» που κλείνει το δίσκο θα μπορούσε να φέρει θετικό πρόσημο αν δεν ήταν τόσο κυκλοθυμικό.

Αν τα βρει με την εσωτερική ταραχή της η Roisin θα αποκαλύψει κάτι που έχουν όλοι ανάγκη από αυτήν. Μέχρι τότε θα βασανίζει μελωδίες που γκρινιάζουν άσκοπα.

★★★★★✩✩✩✩✩

Αν σας άρεσε αυτό ακούστε και αυτά:

Tracey Thorn «Out Of The Woods»

Beth Orton «Trailer Park«

Feist «The Reminder»

Emiliana Torrini «Me And Armini»

Keren Ann «101»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: