All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Blur «The Magic Whip»

Posted by gone4sure στο 14 Ιουνίου 2015

blur-the-magic-whipΔώδεκα χρόνια μετά το «Think Tank» και με την brit pop να έχει πλέον βρει τη θέση της στην βρετανική μουσική πολιτιστική κληρονομιά που γίνεται αναφορά και μάθημα στους νεότερους, η επανασύνδεση των Blur για ένα όγδοο άλμπουμ ανατέλλει μπροστά σε μια καινούρια γενιά ακροατών που νιώθει στους ώμους της ένα δέος για τη μπάντα, αβίωτο στην εποχή της πυκνής δράσης της. Η καινούργια γενιά ακροατών (εννοώ τους σημερινούς έφηβους μέχρι και τους εικοσικάτιδες) αντιμετωπίζει το ερέθισμα των Blur σα μια μυθική δύναμη του παρελθόντος και μεγιστοποιεί στη φαντασία της τις ιστορίες για τα πολυήμερα ξεσαλώματα, για τα ποτά και τα ναρκωτικά, για τις κόντρες με τους Gallaghers, για την Cool Britannia και τον θρίαμβο των Blur στην ευγονική κληρονομιά των Beatles.

Εχει πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς το πώς η σύγχρονη τραγουδοποιία του Damon Albarn (όχι στην υπέροχη προσωπική κατάθεσή του πέρσι με το «Everyday Robots» αλλά στο πλαίσιο της μπάντας) γκελάρει πάνω στα φρέσκα μουτράκια των καινούργιων ακροατών των Blur. Εχει μεγάλο ενδιαφέρον να δει κανείς πώς αυτό το καλομεστωμένο, ζυμωμένο μέσα στα χρόνια, brit-pop κράμα των σημερινών Blur έρχεται να διεκδικήσει τη θέση του στην μετα-Arcade Fire και μετα-National εποχή. Προκαλεί ρίγος κάπως η ιδέα ότι ένα buddy song σαν το «Go Out» (βρωμικούλι, καβλωμένο, cool γκρουβάτο αλλά και με αγάπη μέσα του για τους buddies του, τα οποία έχουν αφήσει πίσω τους την άγαρμπη έκχυση τεστοστερόνης στις pubs) ακούγεται τόσο modish, τόσο Small Faces αλλά και τόσο Vaccines ταυτόχρονα αλλά και αναδεικνύεται και νικηφόρο τελικά στις συγκρίσεις με την εποχή του, με τους επιγόνους του Albarn, με τους πάντες. Το «Magic Whip» ακούγεται σαν μια πανοραμική σύνοψη όλων των φάσεων της μπάντας -από το άγουρο νεοπαραδοσιακό buggy rock του «Leisure» μέχρι την ενδοσκοπική ματιά του «Everyday Robots«.

Το «Thought I Was A Spaceman» για παράδειγμα διαπνέεται από αυτήν την υπνωτιστική ρυθμική διακριτικότητα στο υπόβαθρο – ένα υπέροχο κομμάτι ως προς την ιδέα του, την πραγμάτωσή του και την παραγωγή του Stephen Street – που φαίνεται να έχει υιοθετήσει ο Damon Albarn από την εμπειρία του στους Gorillaz. Αμέσως μετά, το «I Broadcast» μοιάζει να επισκέπτεται την πιο glam πλευρά της brit pop -κάτι σαν τους Supergrass με βασικό τραγουδιστή τον David Bowie σε παραγωγή Paul Weller. Λίγο παρακάτω δε, στο «Ghost Ship» φτιάχνουν ένα αισθαντικό αστικό funky beat και με διάθεση να ρίξει στο κρεβάτι την γαλανομάτα soul (που τόσα χρόνια δεν του κάθεται – λίγο μόνο τον φλέρταρε στους Gorillaz). Στο «Pyongyang» μάλιστα ακούγονται εμπνευσμένοι από την αισθητική της ΝΑ Ασίας (εξ ου και το εξώφυλλο με την neon αύρα του Hong Kong) και -πείτε με τρελλό- αλλά μου θύμισε πολύ το «Canton» των Japan… Αντίστοιχα είχε ψυχωθεί και ο David Sylvian στο τελευταίο άλμπουμ των Japan, «Tin Drum» με την καντονέζικη αισθητική. Και αν όλα αυτά φαντάζουν ελαφρώς παλαβά, αυτή ακριβώς είναι και η διάθεση όλου του «Magic Whip» – ένα τεθλασμένο εναλλασόμενο χωρίς λογικούς ειρμούς κύμα από όσα άξια και απολαυστικά καλούδια μπορεί να σταχυολογήσει ο Damon από την μακρά πορεία των είκοσι πέντε χρόνων καριέρας του σε μια state of the art παραγωγή τόσο εύστοχη, τόσο καίρια και τόσο ατενίζουσα στο αύριο.

Το καταπληκτικό με το «Magic Whip» είναι ότι κάθε τραγούδι του έχει αντιμετωπιστεί από τους ίδιους τους Blur σαν μοναδικό single, σαν ένα αυτόνομο κεφάλαιο της νέας φάσης τους. Δεν υπάρχουν fillers εδώ. Πόσο cool μπορεί να είναι κανείς για να βγαίνει στο όγδοο άλμπουμ του γεμάτος ιδέες που γεμίζουν το χώρο και την ατμόσφαιρα χωρίς να ακούγεται πουθενά ότι έχει κουραστεί. Πόση ακμαιότητα μπορεί να χωρέσει ένα καινούργιο σύνολο τραγουδιών των Blur που απευθύνεται στον ακροατή του σαν να έχει να του διηγηθεί ένα σωρό καινούργια συναρπαστικά αφηγήματα; Και πόσα guts μπορεί να έχει μια μπάντα που μπαίνει στη διαδικασία να τα μετουσιώσει όλα αυτά σε ένα αποτέλεσμα που συγκινεί όχι με τα οιστρογόνα του αλλά με την καρδιά του και το κοφτερό μυαλό του.

★★★★★★★★✩✩

Αν σας άρεσε αυτό ακούστε κι αυτά:

Wild Beasts «Present Tense»

Owen Pallet «Heartland»

Antlers «Familiars»

The Good The Bad And The Queen «The Good The Bad And The Queen»

Japan «Tin Drum»

2 Σχόλια to “Blur «The Magic Whip»”

  1. Απόστολος Βαρνάς said

    Πόσο, μα πόσο δίκιο με την αναφορά στο Canton των Japan! Τα σέβη μου φίλτατε Μάρκο!

  2. gone4sure said

    Hola Απόστολε! Μόνο εσύ θα μπορούσες να θυμάσαι το Tin Drum.🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: