All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Revisiting Fleetwood Mac’s «Rumours»

Posted by gone4sure στο 2 Μαρτίου 2013

Fleetwood-MacRumoursΜε ένα πακέτο τριών cds, με remastered περιεχόμενο – το αυθεντικό album του 1977. ακυκλοφόρητες ζωντανές εκτελέσεις και ακυκλοφόρητα παραλειπόμενες ηχογραφήσεις από την περίοδο που έγραφαν το album στο Los Angeles, οι Fleetwood Mac ξαναβλέπουν το “Rumours” στα ράφια, τριάντα έξι χρόνια μετά. To κυριότερο απ’ όλα, ξαναβλέπουν –φαντάζομαι με την ασφάλεια μίας νοσταλγίας που δεν θα εύχονταν να τους γυρίσει πίσω στο χρόνο- στο dvd που περιέχεται στο πακέτο, το making of ενός εφιαλτικού για τις προσωπικές ζωές τους αλλά πλατινοφόρου για την υστεροφημία και τις καριέρες τους album.

Αν δεν έχεις ακούσει –δηλαδή αγαπήσει- το “Rumours” δεν έχεις μπορέσει τίποτα. Δεν έχεις φετιχοποιήσει κανένα τραγούδι, δεν έχεις επενδύσει καμία απώλεια στη μουσική που επιλέγεις, δεν έχεις πάρει αγκαλιά κανένα ηχείο και δεν έχεις συνδέσει αυτά που νιώθεις στην πραγματική ζωή σου με τα τραγούδια που ακούς. Το “Rumours” στέκεται πάντα εκεί πάνω από εποχές, πάνω από hypes και κύκλους μουσικής βιομηχανίας να κάθεται στα αυτιά, όπως κάτι ζόρικοι ιοί πάνε και κάθονται στη registry του σκληρού σου και δεν ξεκολάνε αν δεν κάνεις ένα format… Αν δεν λοβοτομηθείς δηλαδή να τα σβήσεις όλα.

Πάνω από σαράντα εκατομμύρια αντίτυπα. Έκτο εμπορικότερο album όλων των εποχών. Ενοχοποιημένο έμβλημα μίας ολόκληρης εποχής για την υπερβολή της, την αποκοπή της από την πραγματικότητα, τον πανηδονισμό του rock. Αλλά και κορυφαίο τοτέμ δημιουργικής σύμπαξης των βρετανικών blues και της καλιφορνέζικης νιρβάνας, ένα ζενίθ αρμονιών που έβραζαν και μελωδιών που έδιναν τον τόνο για να ακολουθήσουν οι μυριάδες ζηλωτές του κορπορατικού δέλεαρ των Fleetwood Mac. Γέμισε ο τόπος wannabe μυθοπλάστες. Μείνανε wannabe. Δεν μείνανε μυθοπλάστες.

Όλη η μαγεία του “Rumours” εσωκλείεται σε μία ιδιαίτερη σημειολογική πραγματικότητα: ξεκινάει με την πίκρα του Lyndsey Buckingham στο “Second Hand News” (“Ξέρω ότι δεν υπάρχει τίποτα να ειπωθεί / Κάποιος άλλος έχει πάρει τη θέση μου”), απευθυνόμενος στην Stevie Nicks. Πρόσφατα χωρισμένοι μέσα σε ένα μάταιο μοτίβο τσακωμών μπρος – πίσω που τους εξουθένωσε ψυχικά και σωματικά, με διακεκομένη επικοινωνία μεταξύ τους και με αναγκαστική “επαγγελματική” συνεργασία μόνο στα sessions. Στο τελευταίο κομμάτι του album, η Stevie Nicks τον “φωτογραφίζει” ως θύτη στο “Gold Dust Woman”: “Σ’ έκανε να κλαις; Σε λύγισε; Διέλυσε τις ψευδαισθήσεις σου για την αγάπη; Τέλειωσε πλέον; Και ξέρεις πώς να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να προχωρήσεις;

Ανάμεσα στις δύο ατάκες –την εναρκτήρια και την τελευταία του album μεσολαβεί ένα ολόκληρο συναισθηματικό σύμπαν – μπαράζ χωρισμών, η Stevie Nicks από τον Lyndsey Buckingham για την αγκαλιά του Don Henley των Eagles, η Christine McVie από τον Jon McVie και ο Mick Fleetwood από το μοντέλο Jenny Boyd,  για να πάρει την Stevie Nicks από τον Don Henley… Το “Rumours” ακούγεται σαν η αποενοχοποίηση των χωρισμών για μία γενιά –αυτή των 70’s που άρχιζε να απελευθερώνεται χωρίς να γνωρίζει ακριβώς τι να κάνει με αυτή την ελευθερία… Επιπλέον, το “Rumours” ακούγεται πάντα ως ένα μπουκέτο διαλεχτών τραγουδιών, τέτοιων που δεν γίνεται να γραφτούν αν δεν έχουν βιωθεί “τελικά” συναισθήματα (η απώλεια προϋποτίθεται), που δεν γίνεται να ηχογραφηθούν αν δεν βιώνεται όλη αυτή η ευφορική καλοπέραση, βουτηγμένη στην κόκα και στο αλκοόλ του Sausalito στην California, που δεν γίνεται συλληφθούν αν δεν συναντηθεί το βρετανικό blues με τo αμερικανικό roots rock και την καλιφορνέζικη country rock δεξιοτεχνία.

Το Rolling Stone, έγραφε στην κριτική του John Swenson το 1977, ότι οι Fleetwood Mac λαξεύτηκαν από τους Fairport Convention, τους Byrds και τους Buffalo Springfield, μία μεγάλη πολιτισμική παντριά, που έμελλε να συμβεί όταν ο Bob Welch έφυγε από το group και μπήκαν σε αυτό, το ντουέτο Buckingham – Nicks. Το 1975 μόλις, οι Fleetwood Mac έφταναν στο δέκατο album της καριέρας τους, ανανεώνοντας το line up τους, τον ήχο τους και την ερωτική ζωή τους. Το “Rumours” είναι το εντέκατο album τους και ένα από τα σημαντικότερα όλων των εποχών. Σημαντικό για αυτή καθ’εαυτή την αξία του αλλά και για την στοχοποίησή του από τη γενιά του punk που έβλεπε σε αυτό την αλλοτρίωση του rock και το χρησιμοποιούσε ως αντι-πρότυπο για το τι σημαίνει γνήσιο rock ‘n’ roll.

Οι Fleetwood Mac αμφισβητήθηκαν μέχρι και από την σχεδόν βλαμμένη στρατιά από τα λαϊκά Thutcher-άκια των Stock, Aitken & Waterman (θυμηθείτε την χαριτωμένη χορευτική ανοησία “I’d rather jack than Fleetwood Mac” των Reynolds Girls το 1989), αμφισβητήθηκαν από τους πιουρίστες, τους ιδεολογικά συνειδητοποιιημένους, τους κάθε λογής εικονοκλάστες που συντάσονταν με την ανατροπή των κατεστημένων.

Όμως, υπάρχουν στιγμές που η σαγήνη αυτής της υπέροχης καταβύθισης στην προσωπική αλλοτρίωση, παραμένει αναντικατάστατη αίσθηση: κανένας από τους επαναστάτες του rock (αυθεντικούς ή καραγκιόζηδες) δεν θα καταφέρει ποτέ να αποδομήσει τη βαθιά, ανεξίτηλη πίκρα που έχει το “Dreams” ή το “Go Your Own Way” ή το “Songbird”, ούτε να μιμηθεί την απολαυστική αρμονία των τριών τους (Nicks, Buckingham, McVie), ούτε να σβήσει στο αλκοόλ τόσα ανοιχτά, αδικαίωτα συναισθήματα που χάσκουν πάντα σα σκιές πάνω από τους ακροατές τους. Διότι οι Fleetwood Mac στην California με το “Rumours” κατάφεραν αυτό που δεν θα μπορούσαν να έχουν καταφέρει οι Clash στο Λονδίνο ή οι Talking Heads στη Νέα Υόρκη: να αποδομηθούν δημοσίως και να εκτεθούν σαν κουρέλια των συνεπειών της προσωπικών αδυναμιών τους.

Μίλησε κανείς για μύθους;

9/10

Advertisements

4 Σχόλια to “Revisiting Fleetwood Mac’s «Rumours»”

  1. Βαγγέλης said

    nice!! Δεν ήξερα την ιστορία αυτή!

  2. Τι στο διάολο εννοείς 9/10;;;

  3. depecher said

    Masterpiece , master !

  4. sunCoater said

    Ένα πράμα που πάντα με συναρπάζει -εμένα, τον ολίγοντι άσχετο- με το Go your own way είναι είναι ότι δεν έχει δεκαετία – θα μπορούσε να είχε γραφτεί οποτεδήποτε από 70 και μετά και να ακούγεται πάντοτε σύγχρονο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: