All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Leonard Cohen – Old Ideas

Posted by gone4sure στο 27 Ιανουαρίου 2012

LEONARD COHEN - "OLD IDEAS"Στα 77 του και μόλις 45 χρόνια μετά το ντεμπούτο album του –εκείνο το τρισμέγιστο “Songs Of Leonard Cohen”-, ο Leonard Cohen επιστρέφει για να ολοκληρώσει μία δισκογραφική ντουζίνα καταθέσεών του πριν αλλάξει σελίδα… Το “Old Ideas” έχει μία πικρή ειρωνία στον τίτλο του, ένα ανεπαίσθητο σήκωμα του φρυδιού και ένα μειδίαμα που δεν καλοφαίνεται από κάποιο απαίδευτο βλέμμα. Μοιάζει με την προσωπική εξομολόγηση ενός ανθρώπου που ανήγαγε τη σοφία σε ύψιστη αξία του rock ‘n’ roll (του rock; του roll; κι άλλη ειρωνία;), την κατεργασμένη νοητική προσφορά σε, εκ των ων ουκ άνευ, καλλιτεχνικό εργαλείο. Σήμερα αυτό το εργαλείο μοιάζει να μην οδηγεί το χειριστή του σε νέες απαντήσεις.  Μοιάζει στομωμένο αλλά πάντα πρόθυμο να χρησιμοποιηθεί εκ νέου, να “σκάψει” για να βρει τι είναι αυτό που ανακουφίζει την ύπαρξη. Ο τίτλος, η ψυχή και η δυναμική του “Old Ideas” μοιάζουν να συναινούν στην παραδοχή αυτή: η ύπαρξη δεν ανακουφίζεται, δεν απαλάσσεται ποτέ από το βάρος της. Ελίσσεται όμως.

Λέει ο Leonard Cohen στο “Show Me The Place” (το μοναδικό τραγούδι του album του οποίου το credit μοιράζεται με τον Patrick Leonard) ένα ενήλικο, βαρύ αγλάισμα, με την βαθιά φωνή του, βγαλμένη τόσο “μπροστά” από τον παραγωγό Ed Sanders. Ο Cohen παρότι ψιθυρίζει, επιβάλλεται στο χώρο με μία έμμεση θρησκευτική ευλάβεια που απορρέει από τα λόγια του:

“Show Me The Place, Help Me Roll Away The Stone
Show Me The Place, I Can’t Move This Thing Alone
Show Me The Place, Where The Word Became A Man
Show Me The Place, Where The Suffering Begun”

 Με αυτά τα λόγια κλείνει το τραγούδι στενάζοντας ο Cohen – μία απλούστατη επικύρωση της ανάγκης του για συνύπαρξη αλλά και της βεβαιότητάς του για τη ματαιότητά της. Είναι βαρύ, πράγματι το “Old Ideas”, αλλά όχι ασήκωτο, έχει απλά δημιουργηθεί από την ποιητική στόφα εκείνη που θέλει τους καλλιτέχνες να μην αντιλαμβάνονται το έργο τους ως καταναλωτικό αγαθό με πεπερασμένες χρηστικές δυνατότητες. Πάντα ο λόγος του Cohen ήταν βαρύς και πάντα απλωνόταν σε πολλά επίπεδα –η αίσθηση, το αίσθημα, η νόηση και το ένστικτο στο έργο του λειτουργούσαν σε μία διαβολεμένα ψύχραιμη σύμπνοια. Στο “Old Ideas” όμως, η ποιητική του έχει αποκτήσει μία αίσθηση “ιζηματοποιημένη” – τα λόγια του “κατακάθονται” βαριά σαν μολύβι, ποτέ όμως τοξικά. Στο “Darkness” με το επίμονο bluesy riff αφηγείται με ειλικρίνεια και αυτή τη χαρακτηριστική, “βουδιστικά” κατοχυρωμένη πραότητά του, την ρεαλιστική πεποίθησή του ότι οι μέρες του είναι μετρημένες πλέον και δεν έχει μέλλον, χωρίς να ακούγεται θλιμένος επειδή, ακόμα και το παρελθόν που νόμιζε ότι κατέχει, το έχει καταπιεί το σκοτάδι:

“I Got The Darkness, It Was Drinking From Your Cup
I Said “Is This Contagious?”, You Said “Just Drink It Up”
I Got No Future, I Know My Days Are Few
The Presence Not That Pleasant, Just  A Lot Of Things To Do
I Thought The Past Would Last Me
But The Darkness Got That Too” 

Σε άλλα κομμάτια, όπως το “Lullaby” με την americana soul του, ακούγεται σαν κλειδοκράτορας της καλλιτεχνικής ύπαρξης καλλιτεχνών σαν τον Kurt Wagner των Lambchop: το συγκεκριμένο τραγούδι ακούγεται σαν όλο το “Nixon” μαζί, του 2000 (άκουσέ το τώρα αμέσως που είσαι στη διάθεση),  στο “Amen” ακούγεται σαν ξάδερφος του Tom Waits σε φάση μεθυσμένης διαύγειας (αυτή την ακαταμάχητη λαμπρότητα του νου που πετυχαίνεται μόνο όταν έχεις σουρώσει το σώμα σου στο μαύρο αλκοόλ) και στο “Crazy To Love You”, μόνος του με μια ακουστική κιθάρα, ακούγεται σαν όλες οι πίκρες μαζί του Richard Thompson, σαν πανοραμικός “μπαμπάς” κάθε Scott Matthews και κάθε Bon Iver και κάθε Damien Rice και κάθε John Grant (και κάθε…)  αυτού του γκρίζου κόσμου που έχει υποκύψει στην λύπη του folk τραγουδιού. Και βέβαια στο σχεδόν ικετευτικό gospel “Come Healing” μαζί με την Sharon Robinson (που χρησιμοποιεί ως αρχάγγελο στα τραγούδια του) και τις Webb Sisters (που χρησιμοποιεί ως χερουβείμ) προσπαθεί να αμβλύνει το ερώτημά του που χρόνια τώρα βασανίζει το έργο του και μαζί με αυτό όλους τους στοχαστές – επίγονούς του: αξίζει ο πόνος της ζωής;

Ωστόσο, όσο αναπάντητα και αν μένουν τα ερωτήματα που χρόνια τώρα θέτει ο Cohen (και ακόμα πιο βαριά, είπαμε, στο “Old Ideas”) η αίσθηση ότι ανάμεσα στα λόγια του κρύβεται η λαχτάρα του “ανήκειν”, η πρωτόγονη φλόγα του “μαζί”, (το 2006, κυκλοφόρησε την ποιητική συλλογή του “The Book Of Longing” –το βιβλίο της “λαχτάρας”- το οποίο μελοποίησε την ίδια χρονιά, ο Philip Glass)  παραμένει πάντα φωτεινή και αναγκαία. Στο “Anyhow” διαπραγματεύεται μέσα σε μία ατμόσφαιρα –μετά την παρακμή, μετά από όλα τα κεφαλαιοποιημένα λάθη, μετά από την διάλυση, μετά από την αποτυχία- την λαχτάρα που δεν λέει να σβήσει παρότι, ναι είναι άδικη και ανάξιά του:

“I Dreamt About You Baby, Wearing Half Your Dress
I Know You Have To Hate Me, But Could You Hate Me Less?
I’ve Used Up All My Chances And You’ll Never Take Me Back
But Ain’t No Harm In Asking, Could You Cut Me One More Slack?
Now I’m Naked And I’m Filthy And I Sweat Upon My Brawl
And Both Of Us Are Guilty Anyhow
Have Mercy On Me Baby, After All I Did Confess
Even Though You Have To Hate Me, Could You Hate Me Less?”

Ίσως τελικά, το αδιέξοδο που προβάλλεται σαν καθρέφτης στα τραγούδια των “Παλιών Ιδεών” (των Αρχέγονων) του Leonard Cohen να αμβλύνεται με την ίδια την ομολογία του ότι δεν γίνεται να υπάρξει κανονική, χωρίς προβλήματα, συνύπαρξη. Για μία ακόμα φορά, δε, συμβαίνει αυτό που συνέβαινε με όλα τα θαυμάσια albums του: αφού περιηγηθείς, συνήθως με τις ώρες μέσα τους (έχει μία νωχέλεια αυτή η ακρόαση που δεν συνάδει με νευρικές βιασύνες), θες μετά μόνο να σιωπείς.

(Δημοσιεύτηκε στο Jumping Fish)

Advertisements

2 Σχόλια to “Leonard Cohen – Old Ideas”

  1. the truant said

    σιωπώ. 😉

  2. θέλω κριτική Lana Del Rey 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: