All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Lee Burton «Busy Days For Fools»

Posted by gone4sure στο 15 Ιανουαρίου 2012

O Lee Burton παλιότερα λεγόταν Liberto (το “Lullaby” πριν έξι χρόνια είναι δικό του) αλλά κανονικά λέγεται Λευτέρης – άρα είναι Έλληνας, κανονικός. Ακούγοντας το δεύτερο άλμπουμ του, “Busy Days For Fools”, δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις: υπάρχει εδώ πολλή ένταση “βόρειας” προέλευσης, αντίληψη για την ηλεκτρονική μουσική μίας άλλης γεωγραφικής πηγής. Στη Γερμανία ήδη μιλούν για ένα από τα άλμπουμ της χρονιάς – οι μοντέρνοι τεύτονες ταυτίζονται με τα ηχοτοπία του Burton, φτιαγμένα με ανορθόδοξα υλικά που επιτάσσει το σύγχρονο lo-fi: ηχογραφήσεις μέσα από μικρόφωνα κάμερας ή κινητών, μοτίβα που έρπουν στο μυαλό σαν παραλυτικά ματζούνια, αναπτύξεις που δεν κάνουν buzz γύρω τους, αλλά σε βάζουν χωρίς να το πολυπάρεις χαμπάρι μέσα σε μία δίνη που απολαμβάνεις.

Αν ο Lee Burton είναι ο Έλληνας Nicolas Jaar ή ο Lindstrom, δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να ξεπεράσει και τόσο εύκολα: δεν είναι δυνατόν να συμβιβαστείς εύκολα με την ιδέα τού ότι ένας Έλληνας καταφέρνει να ακούγεται σαν Σκανδιναβός ή Νοτιοαμερικανός. Σύμφωνοι, η ηλεκτρονική μουσική δεν έχει πατρίδα που να την προσδιορίζει αλλά από την άλλη δεν έχεις συνηθίσει να ακούς ντόπιο υλικό βγαλμένο μέσα από επαναλαμβανόμενα, εκστατικά σχήματα, ή ατμόσφαιρες που ακουμπούν σε δύο ή τρεις συχνότητες (“Boyman”, “Die Therapie”) για να φτιάξουν μικρόκοσμους από εναλλακτικά στολίδια, που να είναι εμπνευσμένα και φτιαγμένα στην Ελλάδα. Είναι απορίας άξιο ότι ο Lee Burton δηλώνει Έλληνας. Μάλλον νιώθει σε αντιδιαστολή με το συλλογικό στερεότυπο περί αγάπης των Ελλήνων για το μινόρε…

Αφαιρετικός, μινιμαλιστής στις ιδέες αλλά μαξιμαλιστής στις αναπτύξεις του, ο Burton φτιάχνει στο “Busy Days For Fools” τον ηλεκτρονικό δίσκο που δεν έχει καμία σχέση με οποιαδήποτε post-Schiller προσπάθεια που συνήθως θεωρείται στην Ελλάδα το πρότυπο του ηλεκτρονικού διάκοσμου. Συνδέεσαι μαζί του λίγο υποδόρρεια (δεν επιτρέπει αλλιώς τόσο εγκεφαλικό, ηλεκτρονικό), πέφτεις σε ένα μουδιαστικό trip, αλλά σου λείπει στο τέλος της μέρας μία Christobelle μαζί του να αμβλύνει την εντύπωση της μοναξιάς.

(Δημοσιεύτηκε στο Jumping Fish)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: