All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Some thoughts

Posted by gone4sure στο 16 Δεκεμβρίου 2011

Το 2011 ήταν για μένα μία κρίσιμη χρονιά. Όπως συμβαίνει σε πολλούς γύρω μου, ζορίστηκα άσχημα –πέρα από την γενική κρίση που με τσάκισε πρακτικά και οικονομικά, πέρασα κάποιες προσωπικές κρίσεις που με έκαναν να διαπιστώσω ότι αυτή η χρονιά ήταν συγκριτικά, αυτή στην οποία διασκέδασα λιγότερο από κάθε άλλη που θυμάμαι.

Το 2011 ήταν πιεστικό για μένα, δύσκολο, συχνά απογοητευτικό.

Όμως…

Υπήρξαν στιγμές και φάσεις –οι λίγες φορές που είχα την ευκαιρία να ψυχαγωγηθώ αποτελεσματικά- που έχουν καταχωρηθεί ήδη στο εμπειρολογιό μου με θετικό πρόσημο. Μία από τις πιο ανεξίτηλες εμπειρίες της χρονιάς –από αυτές που επαναλαμβάνονται σε άτακτη αλλά σταθερή βάση είναι η θητεία μου ως μέλος της κριτικής επιτροπής και της συντακτικής ομάδας του Jumping Fish. Αυτή η επιτροπή συνέρχεται σε μία, κατά μέσο όρο, δεκαπενθήμερη βάση, είναι πενταμελής και καθήκον της είναι να αναδεικνύει τα τραγούδια από φρέσκους ντόπιους μουσικούς, κατά το δυνατόν άφθαρτους, που πιστεύει ότι πρέπει να προωθηθούν προς τα έξω, να έχουν μία ευκαιρία στη δημοσιότητα, να ακουστούν και να παιχτούν όπως τους αξίζει. Στην επιτροπή αυτή, εκτός από μένα, είναι ο Παναγιώτης Μένεγος (ο Τερέζος των Laternative), η γνωστή και μη εξαιρετέα Μαρία Μαρκουλή (αμφότεροι ψηφοφόροι της Blogovision), ο Χρήστος Κορτσέλης και ο Πάνος Σουρούνης (οι οποίοι ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί δεν ψηφίζουν, γαμώ το διάολό μου). Οι συνεδριάσεις της επιτροπής στα γραφεία του Jumping Fish, στο Χαλάνδρι είναι επεισοδιακές. Ο καθένας μας φέρνει στη συνάντηση τις εμπειρίες του από την επικαιρότητα, τα σημαντικά (ή όχι και τόσο σημαντικά) ονόματα που θέλει να προσέξουμε, τις απόψεις του από το μουσικό αλισβερίσι της μικρής μουσικής κοινότητας της πόλης, τις αγωνίες και τις αγανακτήσεις του.

Συνήθως, λοιπόν, ο ρόλος που παίρνω εγώ στην επιτροπή είναι αυτός ενός παιδιού που το πάνε στην παιδική χαρά: αρχίζω να ρωτάω τα νέα τους, παρεμβαίνω με άσχετες παρατηρήσεις, άκυρα flashes και συνειρμούς, γενικά ένα διαλυτικό χάος θα χαρακτήριζα την συνεισφορά μου. Ο λόγος είναι ότι όλη η δημιουργική δουλειά (όταν τους αφήνω να την κάνουμε) που γίνεται εκεί με συναρπάζει. Είναι ο λόγος, ακριβώς, που με κάνει να χαίρομαι που βρίσκομαι σε αυτή τη δουλειά, ένα μόνιμο διαδραστικό feedback, ένας βομβαρδισμός ανταλλαγών πληροφοριών και ερεθισμάτων που με κινητοποιεί σαν shaker. Η θητεία μου σε αυτήν την επιτροπή του Jumping Fish είναι μία από τις οάσεις μέσα στη χρονιά που μας πέρασε – οι εμπειρίες που σας έλεγα παραπάνω που με κάνουν να θυμάμαι ότι τα πρόσημα της καθημερινότητας μπορούν να είναι και θετικά. Θα έπρεπε να με δει μία κάμερα όταν βρίσκομαι κει: πότε “χυμένος” στον καναπέ να ρουφάω τον καφέ βουλιμικά από την κούπα – γίγας, πότε με στάση σώματος – ετοιμότητα για εκκίνηση προς τα μπρος, όταν προσπαθώ να “επικοινωνήσω” μία ιδέα μου που πιστεύω βαθιά, πότε “πεσμένος” από τις φθορές της καθημερινότητας που κουβαλάω στην επιτροπή, πότε χαρούμενος και ήρεμος που βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπους και φίλους μου που αγαπώ και χαίρομαι να διαπιστώνω συχνά πόσο συμφωνώ μαζί τους ή ακόμα καλύτερα, πολλές φορές, πόσο διαφωνώ.

Είμαι χαρούμενος που έχω την δυνατότητα να βρίσκομαι στην επιτροπή αυτή – δεν έχω τίποτα καλύτερο από τη στιγμή που ο Μένεγος προτείνει τον Γιώργο Νίκα για τραγούδι του μήνα, η Μαρκουλή ενθουσιάζεται με έναν συναισθηματικό παλιοροκά που βρήκε στα demos που ανεβάζουν οι μουσικοί στο site, ο Χρήστος που ενθουσιάζεται με την Blondie GD και ο Σουρούνης που σώζει μία κατάσταση φέρνοντας στο τραπέζι την Nefeli Walking Undercover.

Αυτή τη φάση δεν την αλλάζω με τίποτα. Pop είναι όχι μόνο η μουσική αλλά και ο λόγος περί αυτής. Αυτό. Και όχι μόνο: πράγματι pop είναι να ακούς μουσική έξω από την κάθε γυάλα που αναγκάζεσαι να μπεις από τις συμβάσεις της ζωής.

Χαίρομαι λοιπόν πολύ που το Jumping Fish βρίσκεται στο πάρτι της Blogovision αγκαζέ, χαίρομαι που στηρίζει και στέκεται κοντά σε κάτι που είναι πέρα ως πέρα αυθεντικό (θυμηθείτε πώς ξεκινήσαμε αυτή τη φάση τού να ψηφίζουμε στο τέλος κάθε χρονιάς τα καλύτερά μας), χαίρομαι που η πρωτογένεια και η ευοίωνη πλευρά των πραγμάτων βρίσκει πού και πού συνοδοιπόρους σε αυτόν τον τόπο που δε λέει να πετάξει την κατάρα από πάνω του.

Facts regarding this year’s Rockin’ The Vote

Χωρίς τον Homo Ludens δεν θα γινόταν τίποτα φέτος. Έχει την ενέργεια και το “θέλος” δέκα gone4sure, είναι οργανωτικός και ωραίος. Πάντα εκεί και δωρικά πρόθυμος – τελετάρχης και στρατιώτης που κατέχει την έπαλξή του (τόσο country να μην άκουγε μόνο και αυτή τη ρημάδα την Bjork…)

Χωρίς τον Tassos, One Man Studio δεν θα είχε φάτσα το Rockin’ The Vote. Ειλικρινά, δεν μπορώ να φανταστώ πώς αλλιώς θα μπορούσε να μοιάζει αν όχι όπως το ευφορικό τυπάκι του artwork. (Πολυτάλαντο παιδί ο Τάσος Παπαϊωάννου: σχεδιάζει καταπληκτικά, παίζει μουσική, οργανώνει σχέδια επί χάρτου, καλλιτεχνίζει οργιαστικά…)

Χωρίς τον Αγγελο Κ. δεν θα υπήρχε η κατάλληλη, έμπειρη καλοδίωση μεταξύ μας. Θα ήταν ένας στο καρφί και ένας στο πέταλο. Από την αρχή μαζί στις Blogovision και υπομονετικός με τα τσαλιμάκια της τεχνολογίας – είτε google reader είναι αυτό, είτε οτιδήποτε άλλο.

Χωρίς την Avaton Kortez δεν θα είχε βοηθηθεί τόσο αποτελεσματικά το πάρτι (είμαι ο πιο τεμπέλης blogger της υφηλίου, είναι γνωστό. Αν περιμένατε από μένα καλή οργάνωση, θα ήταν καταστροφή).

Χωρίς όλους σας δεν θα υπήρχε Rockin’ The Vote. Η ζωική ενέργεια που απορρέει από τη δυναμική που παράγετε στο twitter και στον reader όταν σκρολάρει κανείς προς τα κάτω είναι εξαιρετικά ωφέλιμη. Παράγετε μία αξία που δεν μπορεί να την παράγει κανένα Q, κανένα Rolling Stone (αμφότερα με λίστες ντροπής στα year ends) κανένα NME και σίγουρα (-ότατα) κανένα Pitchfork.

Στα μάτια μου είστε the masters of ceremonies.

Έχω σχηματίσει μία εικόνα για όλους από τις προτιμήσεις του, το στιλ και αυτά που θέλει να επικοινωνήσει προς τα έξω, είτε με τη λίστα του είτε με τον τρόπο που την παρουσιάζει. Έχω διαμορφώσει την άποψή μου για τον καθένα από σας όπως και όλοι σας –είμαι σίγουρος- έχετε διαμορφώσει τη δική σας άποψη για τους άλλους συμμετέχοντες. Τρώω από το πάθος σας και χαίρομαι (ειλικρινά και βαθιά) που βλέπω ότι το drive για τη μουσική αλλά και το αλισβερίσι που γίνεται με επίκεντρο αυτήν, ξεπερνά κρίσεις ρεπερτορίου, δισκογραφίας και οικονομίας. Ακόμα και λίστες που με βρίσκουν αντίθετο ή λίστες στις οποίες δεν γνωρίζω καν τα entries, μου δημιουργούν ένα dynamic που εισπράτω ως αναντικατάστατο.

Enjoy heavily, you, my tribe people

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Some thoughts”

  1. […] Την very cool πρωτοβουλία του jumpingfish του cosmote να get hooked with #blogovision στο  party της 22.12 […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: