All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Δυστοπία

Posted by gone4sure στο 14 Μαΐου 2011

Κατάφερα να δω τα έξι επεισόδια του πρώτου κύκλου του «Walking Dead» του Frank Darabont, του καναλιού AMC, βασισμένο στο ομότιτλο comic των Robert Kirkman και Tony Moore. (H Μαρία η Μαρκουλή μού το θύμισε όταν μου είπε ότι «παίζει όχι μόνο εξωτερικός αλλά και εσωτερικός εχθρός…» Thank you Μαρία). Παρότι η zombie φιλολογία φαίνεται να έχει λήξει μέσα μου, με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσα ότι όχι μόνο μπορώ να δω χωρίς να καγχάσω, τεσερεσίμισυ ώρες δράσης και ψυχολογικής πίεσης με φόντο τα ανθρωπόμορφα, ανθρωποφάγα φρικιά, αλλά και να καθηλωθώ, χάριν κυρίως στην ιδιαίτερη, εσωτερική διάσταση που δίνουν οι δημιουργοί της σειράς. Τα zombies γίνονται στο «Walking Dead» αιτία να πυροδοτηθεί ένα ντόμινο σχέσεων στους εναπομείναντες ανθρώπους που προσπαθούν να σώσουν άτακτα τις ζωές και τις κοινότητές τους. Ο Andrew Lincoln και ο John Berthnal που πρωταγωνιστούν δεν έχουν -ευτυχώς- τίποτα από τη macho υπερ-γενναιότητα των ηρώων που θριαμβεύουν πάνω στο «κακό», έτσι όπως τους έχουμε συνηθίσει από την φιλμογραφία του είδους. Είναι δύο τύποι που «πασχίζουν» να ανταπεξέλθουν προς τα μέσα και προς τα έξω. Προς τα μέσα κυρίως αλλά και προς τα έξω αναγκαστικά. Επιπλέον η Sarah Wayne Callies ως έριδα στο κέντρο, έχει κάτι από την μαγική ματιά της Jessica Lange, μία ηθοποιός εύθραυστη και ταυτόχρονα γήινη τουλάχιστον σε αυτόν τον ρόλο – γάντι στην φυσική έκφρασή της.

Τα zombies στη δημιουργία του Frank Darabont είναι ένα δυστοπικό φόντο, μία αναπάντεχη μάστιγα απέναντι στην οποία τα ανθρώπινα, υγιή αντανακλαστικά, οφείλουν να οχυρωθούν και να παλέψουν. Τους λένε walkers. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο καθαρά ή μία ειρωνική σύμπτωση της μοίρας, το γεγονός ότι είδα το «Walking Dead» σε μία εποχή που στην Αθήνα, γνωρίζω ένα πρωτόγνωρο μέσα στα χρόνια που ζω, αίσθημα, αυτό της βαθιάς κοινωνικής αναταραχής. Έχω πιάσει τον εαυτό μου να φοβάμαι αρκετές φορές κυρίως τα βράδυα, όταν περπατώ στην καρδιά του ιστορικού κέντρου ή στη δυτικότερη πλευρά του και να νιώθω αυτό το αίσθημα της εσωτερικής συρρίκνωσης που προκαλεί ο φόβος, η ανάγκη να ακουμπήσεις σε έναν τοίχο και να προχωρήσεις παράλληλα με αυτόν για να αποφύγεις είτε έναν πραγματικό κίνδυνο από πίσω σου, είτε έναν από αυτούς που παράγει αφειδώς η φαντασία σου.

Μπροστά στα μάτια μου, στη συμβολή της Μάρνη και της 3ης Σεπτεμβρίου, μία ομάδα δύο – τριών ανθρώπων κυνηγούσε σε ένα φρενιτώδες speed έναν αφρικανό, ο οποίος πανικόβλητος φώναζε τρέχοντας «συγνώμη κύριε, συγνώμη» ενώ τριάντα μέτρα πιο πέρα, ένα κλιμάκιο των ΜΑΤ βάδιζε σαν να αποτελεί μέρος ενός άλλου σκηνικού, σαν από άλλο πλάνο… Walkers… Δεν ταυτίζω τους walkers με καμία από τις υπάρχουσες ανθρώπινες ομάδες που αυτές τις μέρες πολεμούν στην Αθήνα. Οι μεν αισθάνονται την απειλή από τους δε. Οι μεν είναι walkers για τους δε. Οι αγανακτισμένοι πολίτες της πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα νιώθουν την ασφυκτική πίεση των walkers μεταναστών, οι στιβαγμένοι μετανάστες βιώνουν ως walkers τις αυτόδικες ομάδες κρούσεις αυτών που τους κυνηγούν για να διαιωνίσουν την βεντέτα κ.ο.κ.

Νιώθω περίεργα στην Αθήνα τελευταία, ένα χαοτικό κράμα φόβου, απειλής, αναστάτωσης και δυστυχίας. Η σειρά του Frank Darabont ενέτεινε το συναίσθημά μου αλλά θέλω να κρατάω μόνο αυτά που μπορούν να με σώσουν μέσα από αυτό: σε στενό κλοιό και πίεση να αναγκαστώ να διορθώσω τις ισορροπίες και τις σχέσεις μου που τεμπέλικα αφήνω να ξεχειλώνονται.

Το πρώτο επεισόδιο του «Walking Dead» τελειώνει με ένα φρικαιστικό πανοραμικό πλάνο σε έναν δρόμο της Atlanta και στο φόντο ακούγεται αυτό, το «I’m A Man» από τους Black Strobe (είχε συμπεριληφθεί στο soundtrack του «RockNRolla» του Guy Ritchie). Ένα εικαστικό αριστούργημα η σκηνή αυτή έχει ήδη χαραχτεί στη μνήμη μου ως ένα από τα υποδειγματικά πλάνα της δυστοπικής κινηματογραφίας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: