All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Το έπος της άκαρδης Jolene, 35 χρόνια και 30 εκτελέσεις μετά.

Posted by gone4sure στο 28 Ιουνίου 2010

Aυτό που με εντυπωσιάζει πάντα στο «Jolene» είναι ότι η τραγουδίστρια (και σε κάποιες εκκεντρικές περιπτώσεις, ο τραγουδιστής) εκλιπαρεί -σχεδόν γονατιστή- την εν λόγω γυναίκα «να μην της πάρει τον άντρα«. Δεν ήταν τότε η πρώτη φορά που στιχουργικά έπαιξαν έριδες μεταξύ γυναικών με άντρες – τρόπαια. Οι «αντροχωρίστρες» είναι γενικά τα πιο παθιασμένα «αγαπημένα» στιχουργικά πρόσωπα στην pop ιστορία. Πάντα η διεκδίκηση θα είναι ένα «καυτό» θέμα («The Boy Is Mine», «Make No Mistake, He’s Mine» κ.λπ.) αλλά προσωπικά δε θυμάμαι άλλη φορά στην δισκογραφία να βγει μια γυναίκα μπροστά και να «πέσει χαμηλά» στα μάτια της ανταγωνίστριάς της προκειμένου να «σώσει το στεφάνι της». Η αμεσότητα με την οποία είναι γραμμένο αυτό το τραγούδι είναι που το κάνει μοναδικό. Και ανεπανάληπτο. Και πολυδιασκευασμένο.

Η Dolly Parton το 1973 με το «Jolene» έκανε το μεγάλο άλμα της στην pop, έβαζε τις βάσεις για το πολυπόθητο crossover – γεφύρωνε δηλαδή τα ορκισμένα country ακροατηριά της με την μεγάλη μάζα του pop κοινού. Ενώ είχε ήδη μια σειρά μεγάλων επιτυχιών στα country charts, ήταν η πρώτη φορά που έμπαινε στο top 10 του pop chart του Billboard, φτάνοντας στο Νο.8, έχοντας ήδη ανεβεί στο No.1 των country charts. Λίγο αργότερα από τον ίδιο δίσκο της, το lp «Jolene«, έβγαζε άλλο ένα single που θα την έγραφε ανεξίτηλα στην ιστορία, όχι μόνο επειδή το ανέβασε στο Νο.1 του country chart αλλά επειδή δεκαοκτώ χρόνια μετά, διασκευασμένο, θα γινόταν η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της Whitney Houston. Το «I Will Always Love You» από το soundtrack του «Bodyguard» του 1992 ήταν ένα τραγούδι που η Dolly είχε γράψει για να τιμήσει τον επί επτά χρόνια συνεργάτη της στην τηλεόραση και σε μια σειρά έξοχων ντουέτων που έκαναν μαζί, Parton Wagoner, έναν από τους πολύ υπολογίσιμους «δυνατούς» της country. (φωτο)

To εξαιρετικά γοητευτικό στοιχείο της Dolly (και ταυτόχρονα στενάχωρο) είναι ότι η βιομηχανία αλλά και το κοινό άργησε να καταλάβει ότι είναι μια θαυμάσια συνθέτιδα. Πίσω από τη φιγούρα της ξανθιάς bimbo με τα τεράστια βυζιά, την λεοντή – «περικεφαλαία»  και τα υπερβολικά μακριά και γαμψά νύχια («είναι ακριβό χόμπι να δείχνω τόσο φτηνή» είχε πει η ίδια στην Oprah), υπήρχε ένα γνήσιο, φυσικό ταλέντο που έγραφε όμορφες, «λαϊκές» μελωδίες που «αφορούν». Ο παρορμητικός χαρακτήρας της Dolly και η τάση της για κατακλυσμιαίο, ασυμμάζευτο camp, θόλωναν την εικόνα της και έκαναν το κοινό να πιστεύει ότι είναι μια ακόμα από το σωρό των «όφωνων». Δεν ήταν.

To «Jolene» γράφτηκε με ένα συνδυασμό βιωματικών συγκυριών της Dolly. Στα τέλη των 60’s, όταν συμμετείχε στο τηλεοπτικό show του Parton Wagoner, η Dolly υπέγραφε αυτόγραφα, μετά το τέλος της μετάδοσης. Ένα από τα παιδιά που την πλησίασαν για αυτόγραφο, μια μέρα, ήταν ένα οκτάχρονο κορίτσι με μακριά κόκκινα μαλλιά και πράσινα μάτια. Η Dolly τη βρήκε «αγγελούδι». Όταν τη ρώτησε πώς τη λένε για να υπογράψει με το όνομά της, η πιτσιρίκα απάντησε «Jolene«. Η Dolly βρήκε το όνομα ασυνήθιστο και εξαιρετικό και της έταξε ότι κάποια μέρα θα την κάνει τραγούδι – η επανάληψη του ονόματος Jolene ακουγόταν σοφά στα αυτιά της, ως ένα πολύ όμορφο μοτίβο.

Αργότερα, παντρεμένη ήδη με τον Carl Thomas Dean, η Dolly αισθάνθηκε ότι μια ψηλή, υπολογίσιμη «γκόμενα» από την τράπεζα κοντά στο σπίτι της, φλερτάρει το σύζυγό της. Αυτός πήγαινε συνέχεια στην τράπεζα γοητευμένος από την προσοχή της ψηλής εντυπωσιακής υπαλλήλου και η Dolly του έλεγε «ε δεν έχουμε πια και τόσα χρήματα για να τρέχεις συνέχεια στην τράπεζα…»

Κάπως έτσι γράφτηκε το τραγούδι. Η Dolly παρακινημένη από το όμορφο όνομα της πιτσιρίκας με το αυτόγραφο και την όμορφη τραπεζική υπάλληλο που φλέρταρε τον σύζυγό της…

Η «Jolene» έγινε τεράστια crossover επιτυχία. Οι στίχοι και η εκφραστικότητα της Dolly άγγιξαν το κοινό αλλά και τον καλλιτεχνικό κόσμο που από τότε το διασκευάζει συνεχώς και ακατάπαυστα. H Dolly παινεύει την ομορφιά της ανταγωνίστριάς της και της λέει ξεκάθαρα ότι δεν μπορεί να την συναγωνιστεί σε χάρη, παρακαλώντας την ταυτόχρονα να την λυπηθεί και να μην της κλέψει τον άντρα, μόνο και μόνο επειδή μπορεί να το κάνει. Της λέει ότι εκείνη μπορεί να έχει όποιον θέλει ενώ η Dolly αν χάσει αυτόν που έχει, χάθηκε…

To «Jolene» έχει διασκευαστεί κατά κόρον. Δικαίως.

Μέσα στα χρόνια, οι ζωντανές -μη επίσημα δισκογραφημένες- εκτελέσεις του τραγουδιού ξεπερνούν κατά πολύ τις διασκευές που έχουν γίνει σε στούντιο. Uptempo και με εντυπωσιακή μελωδία, το τραγούδι προσφέρεται πολύ για live και αυτό σκέφτηκαν όλοι όσοι επιχειρούν -από τους Sisters Of Mercy και την Paula Cole μέχρι τους 10.000 Maniacs και την Norah Jones– να το αποδώσουν ζωντανά. Ωστόσο, εγώ εδώ συγκέντρωσα τις σπουδαιότερες επίσημες διασκευές του τραγουδιού, σε μία Essential Jolene Collection, όχι με κριτήριο μόνο το πόσο μου αρέσουν αλλά και σύμφωνα με το πόσο ενδιαφέρον παρουσιάζουν από άποψη εκκεντρικότητας, πρωτοτυπίας, αφοσίωσης στο πρωτότυπο, πάθους ή ακόμα και γνήσιου χαβαλέ.

Η σειρά παράθεσης είναι χρονολογική.
Η Jolene ωριμάζει με αναπάντεχες μορφές μέσα στα χρόνια αλλά μυαλό δε βάζει…

01.
Artist: Dolly Parton
From: Jolene/Coat Of Many Colours 7″
Label: RCA
Year: 1973
Genre: Country Pop
Possibilities To Win Over Jolene: 86/100
Λαμπερή, αβίαστη φωνή σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια των 70’s. Από τότε, έχει γίνει ένα από τα πιο σταθερά τραγούδια της στις συναυλίες και ένα από τα πιο αγαπημένα των fans της. Η επιτυχία του έγκειται όχι μόνο στο ότι έγινε τεράστια επιτυχία αλλά και στο ότι τελικά δεν κέρδισε η Jolene τον «ξένο άντρα»… Αυτός παρέμεινε στην Dolly έτσι ώστε σε πρόσφατες συναυλίες της να σαρκάζει σχετικά, ότι «έτσι όπως τον βλέπω στον καναπέ, να κάθεται μπροστά στην τηλεόραση, όταν γυρίζω στο σπίτι, σκέφτομαι ότι ίσως έπρεπε να τον κερδίσει τελικά η Jolene, τότε…»

02.
Artist: Olivia Newton John
From:
Come On Over LP
Label: MCA
Year: 1976
Genre: Country Pop
Possibilities To Win Over Jolene: 81/100
Μόλις τρία χρόνια αργότερα η Olivia Newton John προσπαθούσε να διατηρήσει το status της ως μια πετυχημένη country τραγουδίστρια αλλά που έχει την απήχησή της και στα πλατιά pop ακροατήρια. Η διασκευή της, αρκούντως τεταμένη και έντονη, με αρκετό από το λούστρο της discofied εποχής, είναι σπαθάτη, καθαρή και πετυχημένη, τόσο που σίγουρα θα έπειθε την Jolene να αποσυρθεί από την κούρσα της διεκδίκησης του άντρα της. Περισσότερο pop παρά country, με ανήσυχη κιθάρα αλλά και έγχορδα που σουλατσάρουν αρχοντικά στο υπόβαθρο, η φωνή της Olivia να γεφυρώνει το Nashville με τη Νέα Υόρκη, πατώντας σαφώς πάνω στην «αγωνιώδη» ερμηνεία της Dolly. Δύο χρόνια μετά, ο ρόλος της Sandy στο «Grease» θα την εκτόξευε στην στρατόσφαιρα. Η Jolene θα έπρεπε να το σκεφτεί ξανά, πριν…

03.
Artist: Kellee Patterson
From:
Kellee LP
Label: Roadshow
Year: 1976
Genre: Funk
Possibilities To Win Over Jolene: 72/100
Στα μέσα των 70’s η κριτική υποστήριξη στο πρόσωπο της Kellee Patterson ήταν σχεδόν καθολική και μετά το ντεμπούτο album της στην Black Jazz του 1974, φάνηκε ότι θα κάνει μια δυνατή καριέρα στη μαύρη μουσική. Παρότι το δεύτερο album της που περιλάμβανε και την εν λόγω διασκευή στο «Jolene» ήταν συμπαθέστατο, η πορεία της Kellee δεν είχε αναμενόμενα αποτελέσματα. Η Kellee τραγουδάει την «Jolene» με ΄»βρώμικη» groovy διάθεση και με κινητική, ανήσυχη ενορχήστρωση να τη συνοδεύει, στο πνεύμα της εποχής της. Σοβαρή αντίπαλος για την Jolene.

04.
Artist: Patricia Paay
From:
The Lady Is A Champ LP
Label: EMI Holland
Year: 1977
Genre: Disco
Possibilities To Win Over Jolene: 46/100
Ευρωπαϊκή συνθετική disco από την ολλανδή super model και τραγουδίστρια Paay, η οποία ως celebrity του euro jet set ξεκίνησε από τα μέσα των 60’s να τραγουδάει όχι με σπουδαίες επιδόσεις. Φωτογραφήθηκε το 1984 για το ολλανδικό Playboy και στα εξήντα της χρόνια επανέλαβε τολμηρά το εγχείρημα. Η Patricia ερμηνεύει με καθόλου πειστικό τρόπο τα λόγια της Dolly Parton, πλήρως ευθυγραμμισμένη της disco κούκλας της εποχής της. Νιώθεις ότι δεν καταλαβαίνει το νόημα των όσων λέει. Ωστόσο το τραγούδι ακούγεται σαν ένα γνήσιο camp διαμαντάκι τού πώς αντιλαμβάνονταν οι στουντιάνθρωποι της Κεντρικής Ευρώπης, την disco – τίγκα στα oriental βιολιά και στα bleeps των synths που μόλις τότε ανακάλυπταν, γεμάτοι ενθουσιασμό. Σαν Madleen Kane δεύτερης διαλογής, αν υποθέσουμε ότι η Madleen ήταν πρώτης… H Jolene «την είχε εύκολα»…

05.
Artist: Rubber Rodeo
From: Rubber Rodeo EP
Label: Eat
Year: 1981
Genre: Art School New Wave
Possibilities To Win Over Jolene: 63/100
H Trish Milliken και η μπάντα της, οι Rubber Rodeo από την Βοστώνη, σχηματίστηκαν στις αρχές των 80’s και πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν μόλις τρία albums πριν διαλυθούν, όχι επειδή δεν ήταν καλοί αλλά επειδή δεν βρέθηκε κοινό να κατανοήσει τι ακριβώς ήθελαν να παίξουν. (Στο εξώφυλλο, πλαστικά props είναι προσγειωμένα δίπλα σε έναν κάκτο της ερήμου…) Από τα groups εκείνα που δεν μπορείς να περιγράψεις ηχητικά (σημάδι πάντα δυσοίωνο για την εμπορική τους βιωσιμότητα), οι Rubber Rodeo ήθελαν να είναι μοντέρνοι όπως οι καλοτεχνίτες electro glamers αλλά και vintage στην αισθητική τους, καθώς ντύνονταν νεοπαραδοσιακά, σαν country honky tonkers. Το μείγμα απέδωσε συμπαθητικά στη μουσική τους αλλά δεν συγκίνησε ιδιαίτερα το ακροατήριο. Η διασκευή τους στο «Jolene» ήταν το ντεμπούτο single τους, ένα κομμάτι που και σημειολογικά προσπαθούσε να τους προσδώσει ένα στίγμα – μοντέρνοι που παίζουν country με synths και γάργαρες κιθάρες… Η στιλιστική ερμηνεία της Trish είναι αποστασιοποιημένη και μπλαζέ στο σύνηθες κλίμα της εποχής, άρα ακυρώνει από τη ρίζα την αγωνία του τραγουδιού. Μοιάζουν με Blondie, με Motels, με Romeo Void και με Missing Persons. Η Jolene δεν τις σκαμπάζει αυτές τις κουλτουριάρες – η καλύτερη ας κερδίσει…

06.
Artist: Strawberry Switchblade
From:
Jolene EP
Label: Korova
Year: 1985
Genre: Electro Pop
Possibilities To Win Over Jolene: 71/100
H Jill Bryson και η Rose McDowall, δύο τυπικά indie κορίτσια των αρχών των 80’s από την σκηνή της Γλασκώβης, κατάφεραν να κυκλοφορήσουν ως ντουέτο μόλις ένα album και δύο – τρία singles πριν διαλυθούν. Ένα από τα singles τους ήταν η διασκευή τους στο «Jolene» που δεν περιλαμβανόταν στο album τους. Τα κορίτσια το τραγουδούν με την ζαχαρωτή-αλλά-με-ένα-twist, διάθεσή τους, σε ένα επίμονο electro πλαίσιο που μοιάζει με hi-NRG φτιαγμένο, όμως, στη Σκοτία, ή με alternative Erasure. Φυσικά τα λόγια του τραγουδιού δεν παίζουν κανένα ρόλο στην εντύπωση του τραγουδιού – χρησιμοποιούνται απλά, ως στιλ από τις δύο συμπαθέστατες κοπέλες. Η Jolene ίσως έβγαινε μαζί τους για μια μεγάλη νύχτα στα clubs.

07.
Artist: Miss B. Haven
From: Miss B. Haven LP
Label: It’s Magic
Year: 1987
Genre: Power Pop
Possibilities To Win Over Jolene: 58/100
Το γυναικείο κουιντέτο από τη Δανία ντεμπούταρε στα μέσα των 80’s με ένα κράμα από νευρικό new wave και πληθωρικό σκληρό rock με το ομώνυμο album του για να κερδίσει ένα ψήγμα φήμης και εκτός της χώρας του το 1990 με την παραγωγή του Jeff Lynne σε κάποια τραγούδια του album «Νobody’s Angel«. Η Lisa Cabble τραγουδάει την Jolene, «σκανδιναβικά» με κείνο το κρύσταλλο  στη φωνή που το συγκεκριμένο τραγούδι, καθόλου δε χρειάζεται. Οι υπόλοιπες (Anne Vig Skoven, Lene Erikksen, Mete Mathiesen, Minna Groos) στήνουν ένα ημι-παραδοσιακό hard rock με πινελιές από νεοκυματικά «νεύρα» στο υπόβαθρο. Οι Miss B. Haven διήρκεσαν μια δεκαετία, πριν πάρει η καθεμιά το δρόμο της, μια και δεν κατάφεραν να αλλάξουν τα μυαλά της Jolene.

08.
Artist: Reba McEntire
From:
Reba Live LP
Label: MCA
Year: 1989
Genre: Country Pop
Possibilities To Win Over Jolene: 62/100
Έβδομη στην κατάταξη, δημοφιλέστερη τραγουδίστρια στην Αμερική και δεύετρη ειδικά στην country, η Reba με πωλήσεις πάνω από 55.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως, είναι από μόνη της ένα φαινόμενο της λάϊκής αμερικανικής μουσικής. Με χαρακτηριστική κοντράλτα φωνή και με βιμπράτο που χρησιμοποιεί κατά το δοκούν, βγάζει μια τρυφερότητα στις ερμηνείες της η οποία όχι σπάνια μετατρέπεται σε μελό χάϊδεμα. Μετά την κυκλοφορία του δέκατου τέταρτου στη σειρά album της, το 1989, το παινεμένο «Sweet Sixteen«, έφτασε σε ένα αποκορύφωμα δημοτικότητας και κριτικής αποδοχής μπαίνοντας για πρώτη φορά και στο pop chart της Αμερικής. Ο θρίαμβος του δίσκου της που βγήκε την άνοιξη, ανάγκασε την εταιρία να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς το «Reba Live» στο οποίο ερμήνευε μια σειρά από standards («Cathy’s Clown«, «Sweet Dreams«, «Respect» κ.λπ.) ανάμεσα στα οποία και το «Jolene» που προσφέρει με τη χαρακτηριστική τρυφερότητά της αφού έχει πληροφορήσει το κοινό για το «πόσο αγαπάει την Dolly Parton». H Jolene θα εξέφραζε το σεβασμό τη, τουλάχιστον για το θεαθήναι.

09.
Artist: Cowgirls In The Sand featuring Jackie Lawry
From:
Kloned! CLP
Label: Klone
Year: 1993
Genre: Euro Dance
Possibilities To Win Over Jolene: 33/100
H Klone Records είναι μια θυγατρική της Rumour Records που από το 1992 ειδικεύεται στις χορευτικές εκτελέσεις γνωστών standards για την club αγορά κυρίως της gay κοινότητας. Στο πλαίσιο αυτό, η διασκευή του «Jolene» από το σχήμα των Cowgirls In The Sand είναι μια επίπεδη, πανάλαφρη housey εκτέλεση με τα κορίτσια να τραγουδούν σχεδόν σε καθεστώς λοβοτομής. Η πειστικότητά τους απέναντι στα θέλγητρα της Jolene είναι τόσο μηδαμινή που προφανώς, όχι μόνο δεν θα ίδρωνε το αυτί της Jolene αλλά σίγουρα θα κέρδιζε τον άντρα – τρόπαιο χωρίς ιδιαίτερο ανταγωνισμό.

10.
Artist: Matraca Berg
From:
The Speed Of Grace LP
Label: RCA
Year: 1993
Genre: Country
Possibilities To Win Over Jolene: 68/100
Από τις σπουδαίες τραγουδοποιούς του Nashville, η εισηγμένη το 2008, στο Nashville Hall Of Fame, Matraca Berg, πέρα από τα πέντε προσωπικά albums της από τις αρχές των 90’s και μετά, έχει γράψει επιτυχίες για την αφρόκρεμα της αμερικανικής country -από Linda Ronstadt και Dixie Chicks, μέχρι Trisha Yearwood και Faith Hill. Στο δεύτερο album της, διασκεύασε και αυτή την Jolene με μια ερμηνεία μάλλον «ταλαιπωρημένη» και θλιμμένη και ένα μουσικό φόντο που στα δικά μου αυτιά παραπέμπει στο «Harvest» του Neil Young. Συμπαθητική πλην όμως κάπως uneventful απόδοση. Η Jolene ίσως το ξανασκεφτεί, το σίγουρο όμως είναι ότι θα στενοχωρηθεί ακούγοντάς την.

11.
Artist: One Dove
From:
Why Don’t You Take Me / Jolene 12″
Label: Junior Boy’s Own
Year: 1993
Genre: Dub Electronica
Possibilities To Win Over Jolene: 60/100
Μετά από τρία singles και το μοναδικό τους album, «Morning Dove White«, οι σκοτσέζοι One Dove, ηχογράφησαν ένα ακόμα τελευταίο single από όπου και η διασκευή τους στο «Jolene» πριν διαλυθούν. Στην τελευταία περίοδό τους, εκτός από την Dot Allison στα φωνητικά και τους Ian Carmichael και Jim McKinven είχαν προστεθεί στην μπάντα οι Ed Higgins και Colin McIlroy. Ο ήχος τους τεχνολογικά βαθύς και με την ρέμπελη αύρα της μαστούρας δεν βρήκε σπουδαία απήχηση στο κοινό, θεωρήθηκαν όμως τρανοί εκπρόσωποι της balearic αισθητικής που απαντάει στο ερώτημα «τι συμβαίνει όταν οι βόρειοι από Manchester και πάνω, κατεβαίνουν στις Βαλεαρίδες». Η Dot Allison τραγουδάει με την μπλαζέ αγουροξυπνημένη φιλαρέσκειά της -την οποία εν μέρει, σοφά, απέβαλλε αργότερα στην προσωπική καριέρα της. Η Jolene δεν θα έριχνε δεύτερο βλέμμα.

12.
Artist: Geraldine Fibbers
From:
Get Thee Gone 10″ EP
Label: Sympathy For The Record Industry
Year: 1994
Genre: Roots Rock, Alt.Country
Possibilities To Win Over Jolene: 64/100
Η Carla Bozulich όταν δημιούργησε τους Geraldine Fibbers στην California ήταν ήδη γνωστή για τη δράση της στο χώρο του βιομηχανικού θορύβου. Με το group αυτό αποφάσισε να «στρώσει» λίγο την οργή της και να οργανώσει το rock που είχε στο κεφάλι της, ακουμπώντας με θράσος στην παράδοση της country, φτιάχνοντας έναν ήχο που χαρακτηρίζεται από τα έντονα βιολιά, την boheme ερμηνεία της και μια «εναλλακτική» αντίληψη της κληρονομιάς της. Μέσα από το ντεμπούτο δεκάιντσο ep των Geraldine Fibbers, η Jolene αναδεικνύεται τραχιά και άμεση, με την Carla να της απευθύνεται με ελαφρώς μάγκικη διάθεση. Είναι παράδοξο να διεκδικείς με τσαμπουκά κάτι που δεν είσαι σε θέση να διατηρήσεις – στην προκείμενη περίπτωση, τον άντρα της.

13.
Artist: Darcy Clay

From: Jesus I Was Evil 12″
Label: Antenna
Year: 1997
Genre: Cowpunk
Possibilities To Win Over Jolene: 65/100
Ιδιαίτερη περίπτωση ο Darcy Clay από την Νέα Ζηλανδία που με την αυτοκτονία του το 1998, μόλις στα είκοσι έξι χρόνια του, μπήκε σε μια μακάβρια λίγκα με αυτόχειρες που η επίδρασή τους στο rock πολλαπλασιάζεται μέσα στα χρόνια. Η ειρωνία είναι ότι η επόμενη συναυλία του θα ήταν σε ένα φεστιβάλ κατά της αυτοκτονίας…  Πρόλαβε να ηχογραφήσει δύο eps με d.i.y διάθεση σε μία τετρακάναλη κονσόλα στο δωμάτιο του σπιτιού του. Λάτρευε τους Nirvana και τους Dinosaur Jr. τόσο που είχε ευθαρσώς δηλώσει ότι «αν κατάφερνε να ξεπεράσει την ομοφοβία του θα ήθελε να συμμετάσχει σε ένα όργιο μαζί τους για να τους γνωρίσει καλύτερα«. Τραγουδούσε με απόλυτα «πειραγμένη», ψυχοπαθητική φωνή και από αυτό το καθεστώς δεν αποτελεί εξαίρεση και η απόδοσή του στην «Jolene«. Αμήχανη η Jolene, ίσως σταυροκοπιόταν.

14.
Artist: James Last

From: Country Roads LP
Label: Spectrum
Year: 1998
Genre: Easy Listening
Possibilities To Win Over Jolene: 48/100
Από την χαοτική δισκογραφική παραγωγή του James Last και της περίφημης μπάντας του, είναι αδύνατον να βγάλει κανείς άκρη, σχετικά με χρονιές, τίτλους και εταιρίες. Η μπάντα του James Last παρήγαγε σχεδόν σε υπεράνθρωπους ρυθμούς, τόνους από muzak για όλη την οικογένεια. Στο concept album του με τα standards της country, τιμήθηκε και το «Jolene» σε μια εκτέλεση εντελώς «James Last». Φυσικά, είναι ασήμαντη και επίπεδη απόδοση, αλλά είναι και μια πρώτης τάξης ευκαιρία να καταλάβει καθαρά, κάποιος, την θαυμάσια μελωδία του τραγουδιού, καθότι ούτε φωνητικά παρεμβάλλονται ούτε αποψάτες ενορχηστρωτικές ιδιαιτερότητες. H Jolene, εδώ, δεν ταλαιπωρείται από μουρμούρα.

15.
Artist: Queen Adreena

From: Pretty Polly / Jolene 12″
Label: Blanco Y Negro
Year: 2000
Genre: Grunge Rock
Possibilities To Win Over Jolene: 65/100
H Katie Jane Garside στις αρχές των 00’s είχε ήδη μια έτοιμη φήμη ως riot girl από το Λονδίνο και ηχηρή θητεία στους Daisy Chainsaw. Όταν λοιπόν, οι Queen Adreena εξαπέλυσαν οργανωμένα, στιβαρά ντεσιμπέλ με μια γοτθική πινελιά στα σπλάχνα τους, το κοινό ήταν ήδη υποψιασμένο. Στο τέταρτο single που έβγαζαν από το ντεμπούτο τους «Taxidermy» διασκεύαζαν… βαριά τη καρδία την Jolene σε ένα εμβατηριακό σκληρό rock ρυθμό και η Katie Jane από πάνω τραγουδούσε με την «τρέλα στο μάτι» την ικεσία της αλλά και με μια ηδυπάθεια επιπλέον, που μάλλον πάει να συναγωνιστεί αυτήν της Jolene.

16.
Artist: Rhonda Vincent
From:
Back Home Again LP
Label: Rounder
Year: 2000
Genre: Bluegrass
Possibilities To Win Over Jolene: 52/100
Η Rhonda Vincent, πανάγνωστη στην Ευρώπη, bluegrass star από το Missouri, είχε ήδη εγκαθιδρύσει μια γερή φήμη στο αμερικανικό παραδοσιακό κοινό με έξι albums, πριν ηχογραφήσει τη διασκευή της στην Jolene για το έβδομο album της. Παίζει fiddle και μαντολίνο κάνοντας τον γάργαρο ήχο της να μοιάζει πολύ με επτανησιακή μαντολινάτα (…) και τραγουδάει με την αντίστοιχη φωνή της σε ταχύτητες τις οποίες μπορεί να κουμαντάρει και να μπαλαντζάρει με τους ρυθμούς της. Μόνο που η κεκτημένη του bluegrass μετατρέπει ένα τραγούδι με αγωνία στα σπλάχνα του, σε ένα παιχνιδιάρικο και γρήγορο uptempo χάνοντας το νόημά του κάπου στο δρόμο. Η Jolene θα πίστευε ότι τη δουλεύει ψιλό γαζί.

17.
Artist: White Stripes
From:
Hello Operator / Jolene 12″
Label: Sympathy For The Record Industry
Year: 2000
Genre: Alt Roots Rock
Possibilities To Win Over Jolene: 68/100
H Jolene είχε στοιχειώσει από τα ξεκινήματά του τον Jack White, τον είχε γοητεύσει καταρχήν το όνομά της και κατά δεύτερον όλη η εκτυφλωτική ομορφιά της -κόκκινα μαλλιά κ.λπ.- και το συμπεριέλαβε σύντομα ως standard στις εμφανίσεις του. Από το δεύτερο album των White Stripes, τότε που δεν είχαν κάνει ακόμα το άλμα στο crossover, έρχεται το single αυτό. Ο Jack το αποδίδει με την κατήφεια του blues rock και την κιθάρα ενός παραπονεμένου παρία. Η Meg χτυπάει τα τύμπανά της, όπως πάντα δραματικά και παραμένει στο υπόβαθρο, παρακολουθώντας τον Jack να υποδύεται τον πληγωμένο από την Jolene. Η ίδια η Jolene θα τον έβρισκε πολύ ρακένδυτο και κουρασμένο για να μπει στον κόπο να τον ανταγωνιστεί. Το 2004 το ξανακυκλοφόρησαν σε single από το live album τους «Under The Northern Lights«.

18.
Artist: Sherrie Austin
From:
Followin’ A Feelin’ LP
Label: Madacy Entertainment
Year: 2001
Genre: Country
Possibilities To Win Over Jolene: 65/100
H Sherrie από το Sydney της Αυστραλίας είχε την τύχη να παίξει support στον Johnny Cash, όταν ήταν δεκατεσσάρων ετών και έτσι άνοιξε ένας δρόμος για αυτήν στο Nashville. Mέσα σε μια δεκαετία (1993 – 2003) έχει κυκλοφορήσει πέντε albums, και έχει γράψει από τότε και μετά επιτυχίες για τη νέα γενιά της country (Blake Shelton, Tim McGraw κ.λπ.). Η ερμηνεία της, «ορδόδοξα» καθαρή και στακάτη έχει ένα πολύ ύπουλο μπλαζέ στοιχείο που της μειώνει τις πιθανότητες να «νικήσει» στον αγώνα ενάντια στην Jolene.

19.
Artist: Stone Coyotes
From: Born To Howl LP
Label: Red Cat
Year: 2001
Genre: Hard Rock
Possibilities To Win Over Jolene: 65/100
H Barbara Keith από τη Μασσαχουσέτη έφτιαξε τους Stone Coyotes το 1998 για να παίξει rock των «ριζών» είτε country σημαίνουν αυτές, είτε blues. Εννέα albums είναι η συγκομιδή τους ως σήμερα και μια γερή φήμη στην περιοχή του Texas. Από το τρίτο album τους, η διασκευή αυτή του «Jolene» δεν κομίζει ιδιαίτερα διαφορετική αίσθηση στην απόδοσή του. Η Barbara το ερμηνεύει με τη σιγουριά του standard να τη συνοδεύει και με μια μαγκιά που ακούγεται μια χαρά. Βέβαια, η Jolene δεν θα αισθανόταν να κινδυνεύει.

20.
Artist: Mindy Smith featuring Dolly Parton

From: One Moment More LP
Label: Vanguard
Year: 2004
Genre: Country Rock
Possibilities To Win Over Jolene: 70/100
H νεοϋορκέζα neo-country τραγουδοποιός ντεμπούταρε το 2004, έχοντας σύμμαχο για τη διασκευή της την ίδια την Dolly Parton να τις κάνει δεύτερες φωνές. Η προσέγγισή της στην ερμηνεία της είναι αρκούντως ειλικρινής, ξεφεύγει από την παραδοσιακή αίσθηση της «γυναικείας» ικεσίας και ακουμπάει πιο πολύ στην σκηνή της Shawn Colvin και της Patty Griffin. Ανανεωτική, τρυφερή, θλιμμένη αλλά όχι μελό, η Mindy Smith έκανε καλό ξεκίνημα με την Jolene και συνεχίζει μέχρι σήμερα, κυκλοφορώντας δίσκους – έχει ήδη φτάσει στους τέσσερις. Η Jolene δεν βρίσκει ησυχία με αυτήν την Dolly που επιστρατεύει τώρα και τις μικρές…

21.
Artist: Susanna & The Magical Orchestra
From: List Of Lights And Buoys LP
Label: Rune Grammofon
Year: 2004
Genre: Chamber Pop
Possibilities To Win Over Jolene: 57/100
H Susanna Carolina Wallumrod και η Magical Orchestra (δηλαδή ο πολυοργανίστας Morten Ovenild) ντεμπουτάρισαν στη νορβηγική σκηνή με τη διασκευή τους στη Jolene και στο «Hallelujah» του Leonard Cohen και συνέχισαν την καριέρα τους μετατρέποντας γνωστά rock standards σε ορχηστρική pop δωματίου με πρωταγωνιστικά τα έγχορδα. Η Susanna τραγουδάει την Jolene σαν… σκανδιναβή, με μετρημένη προσμονή και ευλάβεια. Μάλλον το αυτί της καυτής Jolene δεν θα πολυ-ιδρώσει.

22.
Artist: Me First & The Gimme Gimmes
From:
Love Their Country LP
Label: Fat Wreck Chords
Year: 2006
Genre: Punk
Possibilities To Win Over Jolene: 61/100
Στα έξι albums που έχουν κυκλοφορήσει οι καλιφορνέζοι punk rockers κάνουν χαβαλέ δίχως όρια με γνωστά standards τα οποία διασκευάζουν και μάλιστα τα γκρουπάρουν θεματικά ανά ενότητες σε concept albums, υποδυόμενοι κάθε φορά με κοστούμια και ό,τι άλλο χρειάζεται τους δημιουργούς των κομματιών. Στο πέμπτο album τους, την τιμητική της είχε η country και δεν θα μπορούσε να λείπει φυσικά και η Jolene. Με έναν ήχο ανάμεσα σε Green Day και Foo Fighters οι Me First παράγκουν οργανωμένο, στακάτο punk με χαμογελαστή διάθεση -και σε στιγμές, πλήρως ισοπεδωτική- για ένα κοινό που είναι αποφασισμένο να χοροπηδήσει σαν να μην υπάρχει αύριο. Η Jolene νομίζω θα περιφρονούσε.

23.
Artist: Jill Johnson
From: Music Row LP
Label: Lionheart
Year: 2007
Genre: Country
Possibilities To Win Over Jolene: 49/100
Aπό το φεστιβάλ τραγουδιού της Eurovision του 1998 (δέκατη θέση για τη Σουηδία) μέχρι μια πλούσια καριέρα ντόπιας σουηδικής κατανάλωσης, η Jill Johnson έχει κερδίσει τη θέση της στη σκανδιναβική σκηνή με μια φωνή αγέρωχη και αμερικανιζέ, ως εκεί που δεν πάει. Η διασκευή της στην Jolene διαθέτει μια εκ του ασφαλούς ροκιά από αυτές που ακούγονται στις pubs, μια μιμητική αίσθηση του αυθεντικού που μυρίζει μεν επαγγελματική δουλειά αλλά και ευρωπαϊκή «κλινική» προσέγγιση. Η Jolene θα χαμογελούσε ειρωνικά.

24.
Artist: Soraia

From: Shed The Skin LP
Label: Soraia LLC
Year: 2007
Genre: Rock
Possibilities To Win Over Jolene: 42/100
To παραδοσιακό rock των Soraia έχει ρίζες απευθείας από τα 70’s, ένα κουαρτέτο από την Philadelphia για το οποίο το punk και η electronica δεν συνέβη ποτέ. Μπροστάρισα είναι η Sue Mansur, μια τραγουδίστρια που διαθέτει όλες τις προδιαγραφές μιας πλήρους rock γκόμενας, με φωνή μεταξύ Grace Slick και Chrissie Hynde. Η Sue απευθύνεται στην Jolene περισσότερο φιλάρεσκα από όσο της αρμόζει και τραγουδάει μάλλον για να θαυμάσει η ίδια τη βαθιά φωνή της παρά για να πείσει την ανταγωνίστριά της. Η οποία θα είχε φύγει στα μισά.

25.
Artist: Sophie Ellis Bextor
From: Beautiful People TV O.S/T. CLP
Label: Virgin
Year: 2008
Genre: Rock
Possibilities To Win Over Jolene: 65/100
Από το soundtrack του τηλεοπτικού serial του BBC, «Beautiful People«, η Sophie Ellis Bextor δυσκολεύεται να μπει στο ρόλο της γυναίκας που αναγκάζεται να παρακαλέσει την εκθαμβωτική ανταγωνίστριά της, ίσως επειδή η ίδια είναι πολύ πιο λαμπερή και εκθαμβωτική από την Jolene. Και άρα ο άντρας της δεν θα την άφηνε εύκολα για την όποια Jolene. Ωστόσο, η Sophie προσπαθεί να «καμωθεί» την σύζυγο που προσπαθεί να κρατήσει άθικτο το στεφάνι της και ερμηνεύει το τραγούδι με μια «θεατρική» χροια, για να μην ξεχάσει κανένας μας ότι αυτά δεν συμβαίνουν στη δική της ζωή.

Bonus a.
Artist: Μπέσυ Αργυράκη

From: Δική Σου Για Πάντα LP
Label: Wea
Year: 1981
Genre: Pop
Possibilities To Win Over Jolene: H Jolene δεν θα μπορούσε να καταλάβει την Μπέσυ…
Τραγουδάει με διάπλατο χαμόγελο παραποιημένους στίχους: τους απευθύνει σε Εκείνον και αναπολεί τη μέρα που Τον γνώρισε, επαναλαμβάνοντας όλα όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα. Πώς ήπιε δηλαδή τα χείλη της στο ποτήρι του, πώς την αγκάλιασε, πώς μάγεψε τη ζωή της και τελικά πώς την παράτησε Εκείνος και η τσιγγάνικη καρδιά του. Η ενορχήστρωση είναι αυθεντικό greco-disco.

Πέντε από τις πιο ιδιαίτερες εκτελέσεις του «Jolene» δεν έχουν κυκλοφορήσει ποτέ, επίσημα, υπάρχουν μόνο σε live bootlegs. Επέλεξα αυτές τις πέντε από τις δεκάδες που υπάρχουν σε bootlegs επειδή πιστεύω ότι προσθέτουν κάτι στο classic, ίσως μάλιστα, περισσότερο από τις επίσημα κυκλοφορημένες διασκευές του τραγουδιού.

Βonus b.
H εκτέλεση των 10.000 Maniacs με καλεσμένο τον David Byrne έρχεται από τα sessions του MTV Unplugged το 1994. Η Νatalie Merchant τραγουδάει την «Jolene» με έναν ιδεατό τρόπο – όπως δηλαδή θα ήθελε να ακούσει η κάθε Jolene μια συγκινητική ικεσία για να την πιάσει στο φιλότιμο. O David Byrne δεν ακούγεται πουθενά στα φωνητικά αλλά εμφανίζεται μαζί της επί σκηνής.

 

H εκτέλεση της Paula Cole στο «Jolene» είναι μακράν η πιο ενδιαφέρουσα, τολμηρή και ιδιαίτερη από όλες τις παραπάνω. Η Paula Cole ερμηνεύει αδιάλειπτα το τραγούδι σε όλα τα live της τα τελευταία χρόνια και αποτελεί ένα σίγουρο highlight της. Οι ανάσες, οι φθόγγοι και τα επιφωνήματά της είναι εξαιρετικά. Μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις στις οποίες επιχειρείται πραγματικά μια διαφορετική απόδοση.

 

Η Ellie Goulding τραγούδησε ζωντανά στην εκπομπή του Dermott O’ Leary στο δεύτερο πρόγραμμα του BBC, την «Jolene», με ένα σπαθάτο, δικό της τρόπο. Ένα statement ότι η καινούργια pop ξέρει να κάνει φόρο τιμής στο κλασικοποιημένο τραγούδι. Έχει μια folk χροια ιδιαίτερη η φωνή της και μια αθωότητα που λείπει πολύ από την μοντέρνα pop. H Ellie είναι ξεχωριστή και ιδιαίτερη και προς τιμήν της δεν παίζει το παιχνίδι των hipsters.

 

H Νorah Jones με τους Little Willies ακούγεται μια χαρά επίσης, τραγουδώντας την Jolene, αν και όχι ιδιαίτερα παθιασμένη, όσο αιτεί τουλάχιστον το τραγούδι. Είναι ένα δείγμα τού πώς θα ακουγόταν η Norah Jones αν μπορούσε να γράψει μελωδίες που να μένουν στο μυαλό και όχι αναιμικά μοτιβάκια που εξαφανίζονται μετά το πέρας της εκτέλεσής τους. Στα υπέρ της είναι ότι κρατάει ένα mood που μπορει να βγάλει σε πέρας και να το στηρίξει, αρκεί να έχει υλικό στα χέρια της… Κατά προτίμηση, όχι δικό της.

 

Η live εκτέλεση των Sisters Of Mercy στο «Jolene» είναι τόσο δημοφιλής στο κοινό τους, που περιλαμβάνεται σχεδόν σε κάθε bootleg τους, από καιρό σε καιρό. Είναι τόση η δίψα των goth ακροατών τους για την Jolene που αισθάνεσαι ότι περιμένουν κάθε φορά να ακούσουν αυτό από το στόμα του Andrew Eldritch παρά το «This Corrosion«…

 

H εκτέλεση της Melissa Etheridge στο CMT Crossroads είναι επίσης θαυμάσια, όχι μόνο επειδή η Melissa Etheridge βρίσκεται σε μια από τις σπάνιες φορές που δεν αισθάνεται ψυχαναγκασμένη να τραγουδήσει σύμφωνα με το «ρόλο» της και απελευθερώνει ένα πολύ δυνατό, θετικό πάθος, αλλά και επειδή η Dolly Parton κάνει εξαιρετικές δεύτερες, «συνοδευτικές» φωνές στο κομμάτι. Σπάνια live εκτέλεση που αναδεικνύει το τραγούδι, όπως του πρέπει.

 

Και μία novelty διασκευή από τις Spirella Girls ως φόρο τιμής στον cult ποδοσφαιριστή της Σουηδίας Thomas Brolin, από το Mundial του 1994.

 

Enjoy!

Advertisements

3 Σχόλια to “Το έπος της άκαρδης Jolene, 35 χρόνια και 30 εκτελέσεις μετά.”

  1. Stratos said

    Olivia rulez. Ha! Thanks, τέλειο για άλλη μια φορά.

  2. Vassilis said

    Σαν όαση λειτουργεί το «Εσύ, εσύ, εσύ, εεσύύύ» της Μπέσυς μετά από 29 x 31 = 899 (!!) φορές που ακούγεται το ονοματάκι της Jolene. Μεγάλη ζημιά, μεγαλειώδες post ωστόσο…

  3. enteka said

    κ.α.τ.α.π.λ.η.κ.τ.ι.κ.ό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: