All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Τηλεγράφημα από την πόλη

Posted by gone4sure στο 11 Μαΐου 2010

Λάβα, μάγμα, τέφρα. @ Ήρθε ο καιρός να ξαναμπούν στο λεξιλόγιο. @ Όμορφες λέξεις με σημειολογικούς συνειρμούς πάθους ή «απόλυτου» και με μια πρόσθετη κλασικιστική, άφθαρτη αίσθηση στα σωθικά τους. @ Από τα πιο εύστοχα τραγούδια ever, αυτό των B-52’s, το «Lava«,  σχετικά με την ηφαιστειακή τέφρα που καθηλώνουν τα αεροπλάνα στο έδαφος. @ Μόνο που εκείνοι αναφέρονταν στο Krakatoa, δυτικά της Ιάβας. @ Όχι στο Eyjafjallajoekull της Ισλανδίας που γεωχωρικά στέκεται σε σημείο που μοιάζει να έχει βάλει στο μάτι όλη την Ευρώπη. @ Λαβαγονία. @ Τρεις νεκροί – δέκα εκατομμύρια σε κατάθλιψη. @ Η Ντόρα εκτός «πολυκατοικίας», η αλμπίνα Τζούλια συνεχίζει να βγαίνει από τα ρούχα της, η Μαριάννα Ντούβλη πάει να της κλέψει τη δόξα με λιπαρά όπλα. @ Τα κακοβαλμένα ταγέρ της Μέρκελ, το πακέτο βαριών αμυντικών εξοπλισμών του Σαρκοζί, αντάλλαγμα για τη περιβόητη βοήθεια. @ Η επιστροφή της Ρούλας, σχεδόν μείζον εθνικό θέμα. @ Η οικονομική κρίση – ο θρίαμβος των ανεπάγγελτων τιποτένιων. @ Η αποχώρηση της Αριστεράς από τα συμβούλια και το Π.Α.Μ.Ε. @ Όλη η Ελλάδα, μια κοχλάζουσα χύτρα εμετού. @ Όλη η επικαιρότητα μια συγκλονιστική ναυτία. @ Πλέον αρχίζω και θαυμάζω τα προσωπικά κουκούλια του καθένα. @ Με πιάνει δέος απέναντι σε αυτούς μόνο, που καταφέρνουν να οχυρώνονται μέσα στα προσωπικά τους pads. @ Όχι τα i-pads απαραίτητα. @ Όταν συναναστρέφομαι πια, όσους αποπνέουν αυτή την απόσταση από το περιβάλλον στο οποίο είναι αναγκασμένοι να ζουν, νιώθω ότι υπάρχει ακόμα δύναμη. @ Αλλιώς όλα πλέουν στον αφρό της μοσχομυριστής φτηνοσαμπάνιας της Τζούλιας. @ Η οποία για κάποιο λόγο πρωταγωνιστεί. @ Με το στανιό celebrity. @ Ντε και καλά. @ Έτσι, επειδή θέλει. @ Πτώχευση, Δ.Ν.Τ., πρόσθετα μέτρα, πουταναριό. @ Αντάρτικο πόλεων -σε μια άλλη πραγματικότητα ίσως- και περιορισμοί. @ Αποδόμηση. @ Μόνο που ο φοίνικας αυτή τη φορά, δεν θα αναδυθεί από τις στάχτες του. @ Κάνε μια ευχή. @ Φρόντισε να είναι σωστή.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Τηλεγράφημα από την πόλη”

  1. depecher said

    …»and the rock feels no pain . and an island never cries»
    Δυστυχισμένοι μέχρι να πεθάνουν , όσοι δεν καταφέρνουν , τουλάχιστον 2-3 ώρες την ημέρα , να κάνουν κάτι που τους ευχαριστεί.
    Σοφό το «I am a Rock » των S/G.
    Τα σέβη μου , Μasteeeeeeeer !!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: