All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

I Got A Thing

Posted by gone4sure στο 16 Μαρτίου 2010

Όταν η Σαβαρέν κινδύνεψε να χάσει τον Στρούντελ, από μία τσούλα, αυτές τις φτηνές που περιφέρουν τα μισοφαγωμένα μανό τους στο Key και στο Pop και τα επιδεικνύουν σαν παράσημα της boheme ανωτερότητάς τους, έβγαλε αυτό το βινύλιο από το ράφι (το δικό του, καταδικό του βινύλιο, περήφανο τρόπαιο από ένα exchange shop του Notting Hill) και το τοποθέτησε στο πλατό. Έβαλε το αγαπημένο του κομμάτι. «I Got A Thing«.

Τον έσπρωξε στην πολυθρόνα με άχτι, όπως εκδικείται το μπαλάκι στον τοίχο του squash και άρχισε να κάνει lip synching στο τραγούδι. Το ήξερε όλο. Το ‘χε μάθει όλο επειδή το είχε γουστάρει. Και το είχε γουστάρει επειδή όταν το άκουγε ο Στρούντελ την αγκάλιαζε αλλιώς. Αυτές οι τρεις τραγουδούσαν σαν να τον έχουν μέσα τους, θυμόταν. Ή μάλλον, σαν να μην τον έχουν καθόλου. Της θύμιζε το «Bolero» του Ravel που δεν σταματάει να «χύνει». Ξεκινάει χύνοντας και τελειώνει χύνοντας. Ένιωσε όλο το κρεσέντο του κομματιού να την πλημμυρίζει, σε κάποιες φάσεις  άκουσε τη φωνή της κιόλας να ξεφεύγει από το σιωπηλό lip synching και να κρώζει στιγμιαία. Η Σαβαρέν δε λεγόταν ούτε Renee King, ούτε Edna Richardson, ούτε Flo King… Λεγόταν Σαβαρέν, ρε. Και χόρευε. Το ‘χε δικό της το κομμάτι. Τανιόταν και τον ψιλοκλώτσαγε με τα πόδια της, όσο βουρλιζόταν κάθιδρη στο κρεσέντο. Το μόνιμο κρεσέντο.

Ας τρόμαζε ο πανίβλακας. Ας χαιζόταν απάνω του από την αναπάντεχη συμπεριφορά της. «Μ’ έχεις ξαναδεί έτσι ρε;» Δεν την είχε δει ποτέ να χορεύει. Πρώτη φορά άφησε το groove από μέσα της να βγει να τον πλημμυρίσει, να μάθει ποια είναι η boheme τριγύρω. Ήταν η Σαβαρέν ρε. Αυτή ήταν. Η boheme και η απότομη. Η αληθινή. Ένιωθε η funky πουτάνα τώρα. Αυτή που φαντασιωνόταν να γαμάει ο καλός της όταν την έτρεχε στο Dingwalls. Ήταν η Σαβαρέν που βρώνταγε τώρα. Κι ας μην τριβόταν στα καδράκια του Pop κάθε βράδυ σαν τα ωχρά ερασιτεχνάκια του φλερτ που ζαχάρωνε ο  δικός της.

Ήταν η Σαβαρέν και λύσσαγε τώρα. Τραγούδαγε. «How could you be so mean?» Ήταν η Σαβαρέν με γαλόνια «ρε μαλάκααααα».  Κι ας στράβωνε όταν τη λέγαν έτσι οι φίλες. Λεγόταν Σαβαρέν και δεν είχε σκοπό να αφήσει το Στρούντελ, το δικό της (που δυο άχυρα είναι το μυαλό του τού μαλάκα) να το φάει καμία γαμιω-boheme του κώλου. «I got a thing for your love, ρε μπάζο». Ξεφτυλιζόταν μπροστά του, σαν σεληνιασμένη αϊτινή μετά από βουντού εξάντληση. Λύγισαν τα γόνατά της και άφησε λαχανιασμένη τα σάλια και τα αίματα από τον αγκώνα της όταν χτύπησε στην κόχη να πέσουν στα πόδια του. Η μούρη της ήταν ετοιμοπόλεμη. Δε μάσαγε αυτή από τσουλιά. Χόρευε σαν να μην υπάρχει αύριο. Και Silver και Platinum και Gold. «Αν ξεκουμπιστείς αυτό θα θυμάσαι από μένα, τελευταίο

Ο Στρούντελ είχε κλειδώσει μια τούφα μαλλιά στα τρία δάχτυλά του σαν να κρεμόταν από κει το μέλλον του κόσμου. Είχε γουρλώσει δύο πρησμένα μάτια στο μέρος της. Έμειναν εκεί μέχρι να τελειώσει το wah wah του fade out. Ξεκλείδωσε τα δάχτυλά του, μόνο για να ξαναβάλει τη βελόνα στα πρώτα αυλάκια. «I Got A Thing For Your Love«.

«Σειρά μου τώρα…» της είπε. Της σκούπισε το στόμα, να ξεσαλιώσει το ντέρτι και σηκώθηκε…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: