All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 03.11.2009

Posted by gone4sure στο 27 Οκτωβρίου 2009

Monsters Photo

Monsters CoverMonsters Of Folk
Monsters Of Folk
(Shangri-La Music)

Ο M.Ward συμπαθής. Ο Conor Oberst, πάλι, αντιπαθής. Ο Mike Moggis στην καραντίνα. O Jim James των My Morning Jacket απρόβλεπτος. Οι Monsters Of Folk απολαυστικοί. Δε θυμίζουν κανέναν επιμέρους. Και ευτυχώς δεν είναι folk.

To «Monsters Of Folk» συμπίπτει δαιμόνια και σχεδόν ύποπτα με μια πρόσφατη εμμονή μου με το καλιφορνέζικο roots rock. Εννοώ την Linda Ronstadt, τους Eagles, τον J.D. Souther και λίγο πιο πάνω στο Detroit, τον Bob Seger. Με μια συγκεκριμένη αφορμή, βούτηξα στο highway rock και από τότε δυσκολεύομαι να βγω. Ο λόγος είναι απλός. Εκείνοι όλοι οι desperandos στα 70’s έγραφαν τραγούδια. Με μια αισθητική που εξυπηρετούσε τη σκόνη του τοπίου τους. Πλην όμως παρέμεναν τραγούδια. Από αυτά που κατόπιν ενέπνευσαν τον Tom Petty και τους Traveling Willburys. Το έχουμε το πλαίσιο.

Ακούγοντάς το εν έτει 2009 δε έχεις παρά να καγχάσεις με τον τίτλο του –πουθενά δεν ξεμυτίζει η folk, δόξα σοι– να απορήσεις με το «ταξίδι στο χρόνο» που κάνουν και να θαυμάσεις τη χημεία τεσσάρων ανθρώπων που δημιουργούν εξαιρετικά, ενώ αντίθετα ο καθένας μόνος του αν μη τι άλλο είναι προβλεπτός. Τουλάχιστον. Οι Monsters Of Folk δεν παίζουν σαν 70’s. Παίζουν 70’s και προσωπικά, για αυτό το λόγο υποκλίνομαι στο μεγαλείο τους. Ακούγονται να λαχταρούν τις μέρες που το Billboard chart διαμορφωνόταν από γνήσιες επιτυχίες πληθωρικού μαζικού rock με τη σφραγίδα των μεσοδυτικών πολιτειών. Φαντάζουν ως ολογράμματα των καλιφορνέζων rockers όχι αναβιωτικά αλλά γνήσια. Το «Monsters Of Folk» είναι πράγματι ο καλύτερος δίσκος των Eagles με συμμετοχές από όλους τους συνήθεις ύποπτους. Είναι η γνήσια country rock που έφτιαχνε ο Townes Van Zandt και όχι οι περισπούδαστες μαλακίες των Bright Eyes. Είναι το αυθεντικό επαρχιακό rock των Union Gap και όχι η συμπαθής αλλά πολύ εστέτ ροκιά με μια παραμάνα κρυμμένη στο jean, των My Morning Jacket.

Alternative και μαλακίες. Λες και έχουμε υγιές mainstream για να λαχταρήσουμε το alternative…

Οι Monsters Of Folk κατάφεραν και έφτιαξαν αληθινό τρυφερό rock. Αληθινότατο και γερό, να πατάει στα πόδια του χωρίς περιττές μαγκιές και αχρείαστα ντεσιμπέλ. Ακούω το «Dear God» και το «His Masters Voice» να ανοίγουν και να κλείνουν το δίσκο, αντίστοιχα και πατάω το repeat χωρίς πλήξη. Τους ευχαριστώ βαθύτατα. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: