All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Πέντε απογοητεύσεις από το δεύτερο εξάμηνο 2009

Posted by gone4sure στο 16 Οκτωβρίου 2009

Με αφορμή την ταυτόχρονη ανακήρυξη του  σε δίσκο του μήνα από Uncut και Mojo, του εξαμβλώματος των Flaming Lips, θυμήθηκα για μια ακόμη φορά, ότι χαρακτηριζόμαστε, όχι μόνο από αυτά που μας αρέσουν, αλλά -κυρίως- από αυτά που δεν μας αρέσουν. Πέντε ακόμη δίσκοι λοιπόν που αν δεν έβγαιναν δεν θα έκαναν τον κόσμο φτωχότερο – ίσα ίσα θα παρέμενε πλουσιότερος.

EMBRYONIC TRAY

Ήρθε λοιπόν η στιγμή που το progressive rock με την αρνητικά φορτισμένη αύρα του θα ξαναχτύπαγε την πόρτα, αλλά αυτή τη φορά όχι με ξεκάθαρα τεχνολογικά μπουρδολογήματα (από αυτά που έδιναν πάτημα στο punk να δόξάσει τα τρία ακκόρντα) αλλά με ψυχεδελικά άλλοθι και επιφάσεις lo-fi. Νομίζω ότι το «Embryonic» των Flaming Lips (Οκτώβριος 2009, Reprise) είναι ό,τι χειρότερο έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό – ανύπαρκτες συνθέσεις, κάκιστη παραγωγή, υποκριτικά «ελευθεριάζοντα» σχήματα και για επιστέγασμα μια, λυσσαλέα ματαιοδοξία ως κινητήριος δύναμη, αυτήν του Wayne Coyne που οραματίζεται τον εαυτό του σε όλη τη διάρκεια του βασανιστικού διπλού album, ως αντι-μεσίας και διόνυσος του γλυκού νερού. Πραγματικά κακό album, κραυγαλέα ασυνάρτητο και με εντελώς ανόητο αστρολογικό concept. Οι τίτλοι μιμούνται τις ψυχεδελικές ενοράσεις των αυθεντικών freaks των 60’s αλλά το αποτέλεσμα στο περιεχόμενο είναι σκουπίδια. «Η Ασημένια Ανακοίνωση Του Τοξότη», «Το Σπαθί Του Σκορπιού», «Το Βουνό Των Σκουληκιών»… Σας θυμίζει μήπως Rick Wakeman; Προσθέστε και λίγο Captain Beefheart και έτοιμη η κομπόστα. Sorry αλλά αυτό δεν είναι γνήσιο freakin’ out. Είναι παπαριές καμαρωτές.

Τους χαρίζω 1 αυθεντικό αστρολογικό χάρτη από τους 10 που θα έπρεπε να έχουν μελετήσει.

Editors In This LightΑυτήν την ξαφνική καθίζηση του Tom Smith δεν μπορώ να την καταπιώ με τίποτα. Ξαφνικά οι Editors στο «In This Light And In This Evening» (Σεπτέμβριος 2009, Kitchenware) παθαίνουν ένα ολικό σβήσιμο του σκληρού τους και μπαίνουν στο στούντιο για το τρίτο album τους χωρίς τίποτα στη μνήμη τους, χωρίς κανένα αισθητικό αποτύπωμα της ως τώρα δουλειάς τους, χωρίς καμμία αίσθηση και συναίσθηση και γράφουν ένα δίσκο κλώνων των Joy Division. Εντελώς διαφορετική μπάντα από εκείνη του «Back Room» γράφουν απλοϊκά σχήματα που δεν μπορούν καν να βάλουν στη σειρά και συμπεριφέρονται σαν προέφηβοι που ενθουσιάζονται με την Mute. Σχεδόν ούτε ένα τραγούδι δεν στέκεται εδώ μέσα – νομίζεις ότι δεν είχαν καν κάποιες ιδέες πριν μπουν για να ηχογραφήσουν. Και όλη αυτή η πρεμούρα με το σκοτεινό electro στα καλά καθούμενα, μοιάζει με γυμνασιακή άσκηση ύφους πάνω στους Depeche Mode και τον Fad Gadget.  Φαντάζομαι ότι ο Flood, στην -κακή- παραγωγή θα ίδρωσε να τους φέρει βόλτα. Δεν τους έφερε τελικά. Έφτιαξαν έναν κακορίζικο, ενοχλητικό δίσκο.

Τους χαρίζω 3 Casio από τα 10 που θα έπρεπε να έχουν ταλαιπωρήσει πριν μπουν στο στούντιο.

Maxwell Blacksummer

Το σπουδαίο συγκριτικό πλεονέκτημα που έκανε τη διαφορά στην soul του Maxwell ήταν η κομψότητα στην αντίληψη του ρυθμού και το γεφύρωμα που ασυναίσθητα επιχειρούσε μεταξύ r’n’b και pop φόρμας. Συν ότι έγραφε εξαιρετικά τραγούδια. Το καινούριο του album  περιλαμβάνει όλα όσα έβαζε απέναντί του με τους δύο πρώτους δίσκους του ως αντιπρότυπα: την μουρόχαυλη σατέν αισθητική, τις συμβατικές «σούπες» μελωδίες, το αντρικό machismo, την ελαφρότητα που πάντα έδινε πάτημα στα λευκά ακροατήρια να χλευάσουν την soul, ανόητους στίχους και ερμηνείες που κάποτε θα φαίνονταν πολύ νερόβραστες ακόμα και για τον R. Kelly και φτωχά, μίζερα τραγούδια που μιμούνται τα πρωτότυπα (τα παλιά δικά του) με πονηρό τρόπο. Το «Blacksummer’s Night» (Ιούλιος 2009, Columbia) είναι ένα θλιβερό album ενός σπουδαίου καλλιτέχνη με σπαταλημένο ταλέντο. Πραγματικά δεν κρατάς τίποτα από αυτήν την λοβοτομή εδώ μέσα. Θέλω να ξεχάσω ότι το κυκλοφόρησε και να ξυπνήσω αύριο και στη θέση του να έχει φυτρώσει το «Urban Hang Suite» No.2.

Του χαρίζω 3 κουτάκια προφυλακτικά από τα 10 που θα έπρεπε να έχει (χρησιμοποιήσει με προκοπή).

Bad Lieutenant

Ο Bernard Sumner στην κάτω βόλτα του: πραγματικά δεν περίμενα ότι από όλους τους κλώνους των New Order που έχουν σκάσει μύτη μέσα στα χρόνια, ο πιο αστείος και ίσως ο πιο ανυπόφορος θα ήταν ενός μέλους του ίδιου του ιστορικού group. Από την αρχή μέχρι το τέλος του το «Never Cry Another Tear» (Οκτώβριος 2009, 101 Distribution) των Bad Lieutenant σού δίνει την αίσθηση ότι σε κοροϊδεύει κατάφατσα. Μοιάζει με karaoke του «Republic» και με κακή κόπια του «Electronic» – σαν να γράφτηκε σε μια νύχτα μόνο για να προβοκάρει την αίγλη των συγκεκριμένων και να κλέψει λίγη από την ρωμαλέα, όμορφη tech-pop τους. Συνθετικά ανεκδιήγητος, ο Sumner οριακά σε προσβάλλει: πετάει στα μούτρα σου ένα πράγμα που αφορά μόνο τον ίδιο και τις αναμνήσεις του και σου ξεκαθαρίζει ότι «δικά του είναι, ό,τι θέλει τα κάνει». Σαν να φέρεται χαιρέκακα στο ίδιο το υλικό του, σαν να επιβεβαιώνει ότι ήρθε η εποχή που θα φάει από τα έτοιμα, με τον πιο χοντροκομμένο, τον πιο ασεβή τρόπο. Πραγματικά χάλια.

Του χαρίζω τα 3 δάκρυα από τα 10 θα έπρεπε να έχει ρίξει, αυτά που αρνείται στον τίτλο του album.

Soulsavers

Αν τελικά, αυτό το πάνψυχρο και ανέμπνευστο, ογκώδες μενίρ που είναι το «Broken» (Αύγουστος 2009, V2) των Soulsavers αποτελεί τη φυσική κατάληξη του Mark Lanegan μετά από μια συναρπαστική καλλιτεχνική πορεία, τείνω να πιστέψω ότι τελικά -ναι- είναι με το μέρος των κακών στο «Gattaca» και όχι των «ανθρώπινων». Το συντομότερο δυνατό, θα πρέπει να αποταυτιστεί από την δυσκίνητη, τελματωμένη δυσπραγία των δύο τζιμανιών που κρύβονται πίσω από τους Soulsavers για να μη χάσει την αίγλη της φωνής του και το prestige της αποστασιοποιημένης του θέσης στο σύγχρονο electrock. Στο τρίτο album τους, οι Soulsavers ακυρώνουν όλες τις υποσχέσεις των δύο πρώτων δίσκων τους και γίνονται -όπως και οι U.N.K.L.E.– ένα φαντεζί, υποβλητικό τίποτα για τη γενιά που έχει μάθει πρώτα να εντυπωσιάζεται και μετά να σκέφτεται. Άσχημος δίσκος και δυσοίωνος στον πυρήνα του που συμπαρασύρει μαζί του και τους τρανούς καλεσμένους του, από Mike Patton μέχρι Richard Hawley.

Τους χαρίζω 3 κόλλες για να «κολλήσουν» από τις 10 που θα έπρεπε να έχουν συνολικά.

Advertisements

6 Σχόλια to “Πέντε απογοητεύσεις από το δεύτερο εξάμηνο 2009”

  1. Α, δεν πας καλά εσύ. Έτσι και καταφέρω για τρίτη συνεχόμενη χρονιά να ψηφίσω για καλλίτερο άλμπουμ μου αυτό που θα βάλεις εσύ για χειρότερό σου, θα πρέπει να ζητήσουμε να μας δώσουν τηλεοπτική -ραδιοφωνική έστω- εκπομπή παρέα!

  2. gone4sure said

    Μέσα για την εκπομπή.
    Δεν ξέρω για ποιον από τους πέντε παραπάνω λες για καλύτερό σου, πάντως όποιο και να είναι, θα είναι ρεκόρ για τρίτη χρονιά. Κάποιος από τους δύο μας κάνει τρομερό λάθος.
    Κανόνισε να την κάνουμε βραδυνή την εκπομπή.
    Όρισε τα όπλα.

  3. laternative/terezos said

    ελπίζω η διαφωνία να είναι για το φλέιμινγκ λιπς…που στο λατέρνατιβ μας έχει τσουρουφλίσει τα μυαλά…μαζί με τον γκόουν φορ σουρ για το έντιτορς με το «παπιγιόν» νε διεκδικεί τον τίτλο του πιο γελοίου κομματιού της δεκαετίας…δώσε άλλη μια ευκαιρία στους σοουλσειβερς (και μια ακόμα στους ανκλ)…
    αν δε βρείτε στέγη για ραδιοφωνικό σουτάουτ, σας περιμένουμε (να μας παίξετε και στις λίστες φέτος, ε?)

  4. gone4sure said

    Από αρχές Νοέμβρη θα ανεβάζω posts για την ψηφοφορία.
    Διπλή φέτος
    Χρονιά και δεκαετία.
    Προβλέπεται χαλασμός.
    Για Soulsavers και U.N.K.L.E. το συζητάμε.
    Είναι «επικίνδυνα» σχήματα για την συναισθηματική υγεία μου…
    Οι Flaming Lips… ε ρε γέλια…
    Welcome laternatives.

  5. @ terezos: Μέσα για το debate. Αλλά θα μου επιτραπεί να παίξω και Crimson Glory κι άλλα τέτοια πεθαμένα χεβιμεταλλικά. Το «Παπιγιόν» είναι κομματάρα ρε. Λέω να το φορέσω με σμόκιν την Πρωτοχρονιά.

    @ gone4sure: Δεν είναι κανένα στην κορυφή της λίστας μου, αλλά επειδή αυτό που είναι στην κορυφή το έχεις αγνοήσει επιδεικτικά ως τώρα, τρέμω μήπως μου ετοιμάζεις πάλι καμμιά έκπληξη. Ρε, με top 20 εικοσαετίας θα μας καταστρέψεις εντελώς. Έχουμε και γιορτινά τεύχη να βγάλουμε που είναι μεγάλα και θέλουν δουλειά. Έλεος!
    (Θα έχω και τα τρία της Bjork στην πρώτη πεντάδα, έτσι για να σε κάψω κι εγώ…)

  6. mixalis e. said

    dipli….????
    oh my…!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: