All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 17.10.2009

Posted by gone4sure στο 14 Οκτωβρίου 2009

Oh Mercy Photo

Oh Mercy CoverOh Mercy
Privileged Woes
(Casadeldisco)

Yπάρχουν κάποιοι δίσκοι που κυκλοφορούν κατά καιρούς και ακούγονται στα αυτιά μου, ως ιδανικά αγκίστρια να κρεμάσω την ύπαρξή μου πάνω τους για να ξεκουραστεί. Είναι συνήθως albums που δεν έχουν καμία μοίρα κάτω από οποιονδήποτε ήλιο, με τραγούδια που δεν θα ακούσουν πολλοί άνθρωποι, από μπάντες που δεν θα συνεχίσουν να υπάρχουν για πολύ, αποθαρρημένες από το μάταιο της δράσης τους. Είναι δίσκοι που εκφράζουν κάτι εκτός του αχού της επικαιρότητας, πέρα από τα flashes, τα hypes και τα εντυπωσιακά ιντερνετικά banners.

Ένα τέτοιο δισκάκι είναι το «Privileged Woes». Γλυκό, «απροστάτευτο», με συγκινητικές προθέσεις και ελάχιστα μέσα στη διάθεσή του να τις πραγματοποιήσει. Είναι ένα album που κυλάει γάργαρα και καλόγουστα, σαν ένα προσωπικό μυστικό σου που σε κάνει να νιώθεις ιδιαίτερος και βοηθάει την κούρασή σου να βρει διέξοδο. Συχνά μάλιστα, αυτά τα δισκάκια είναι που μονοπωλούν εμμονικά το ενδιαφέρον μου. Με κάνουν να μη θέλω να ακούσω τίποτα άλλο. Κολλάω στο repeat ξανά και ξανά…

Οι Oh Mercy από την Μελβούρνη στο ντεμπούτο αυτό album τους, δεν ανακαλύπτουν τον τροχό, δεν διεκδικούν την πεμπτουσία της σύγχρονης καμπανιστής pop, δεν θέλουν να χρισθούν οι νέοι Hollies ή οι νέοι Free Design. Είναι πέντε εξαιρετικά συμπαθή τυπάκια που έκατσαν σε ένα δωμάτιο και απότισαν φόρο τιμής στους συμπατριώτες τους Go Betweens και στην… σκοτσέζικη pop της Postcard. Αυτά. Ως εκεί φτάνουν οι φιλοδοξίες τους. Άψογα.

Ο Alexander Gow, ψυχή του συγκροτήματος νιώθει σαν Roddy Frame σε μετεφηβική άνθιση. Οι Aztec Camera είναι ο άλλος πόλος πάνω στον οποίο εναποθέτουν όλη την αισθητική τους, μαζί με αυτόν των Go Betweens. Ο Gow τραγουδάει με ευγένεια, ερωτική διάθεση και πολύ εξομολογητική στιχουργική θεματολογία, μια σειρά από κομμάτια που μπορούν να ακούγονται όλες τις ώρες της μέρας χωρίς ποτέ να υπόσχονται ότι θα σου αλλάξουν τη ζωή. Τα «Seemed Like A Good Idea» και «Can’t Fight It» είναι τραγούδια anorak υπεροχής, από τη στόφα εκείνη που έχετε να ακούσετε από τις μέρες των πρώτων 80’s και το single «Get You Back» είναι αυτό που θα αναγνωρίσετε να παίζεται δυνητικά στο Jokers ή στο Pop τις Τρίτες και θα γίνει σήμα κατατεθέν του φετινού χειμώνα.

Μου αρέσουν ιδιαίτερα οι Oh Mercy επειδή ενώ είναι παιδιά αστικού περιβάλλοντος, συμπεριφέρονται και ακούγονται ως ισορροπημένα πλάσματα επαρχίας. Είναι αυτό που έκανε κάποιους υπερπόντιους γραφιάδες να χαρακτηρίσει τη μουσική τους, australiana.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: