All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 03.10.2009

Posted by gone4sure στο 27 Σεπτεμβρίου 2009

 Kings+of+Convenience Photo

Kings Of Convenience CoverKings Of Convenience
Declaration Of Dependence
(Virgin)

Αυτό που με σοκάρει εντελώς με το νορβηγικό ντουέτο των Kings Of Convenience είναι ότι δεν μπορεί να χωρέσει στο μυαλό μου ότι ο απώτατος ευρωπαϊκός βορράς είναι δυνατόν να παρέχει τις συνθήκες σε δύο τύπους να παίξουν τόσο σπιτική, παρεϊστικη αλλά και χαοτικά ερωτική μουσική. Στ’ αυτιά μου, το «Declaration Of Dependence» ακούγεται σαν ένας απόλυτα ερωτικός δίσκος, ξεδιάντροπα αισθαντικός, προκλητικά ερεθιστικός.

Πέντε χρόνια μετά το «Riot On An Empty Street» και εννέα μετά το εξαιρετικό «Quiet Is The New Loud»,  ο Erlend Oye και ο Eirik Boe μαζεύονται ξανά στο τζάκι ή μάλλον πετάνε μέχρι το Μεξικό και γράφουν τραγούδια που γιορτάζουν την διακύρηξη της εξάρτησής τους. Οι μελωδίες τους -σύμφωνα με τον Erlend Oye φτιάχνουν την απόλυτη ρυθμική pop χωρίς κρουστά– αποτελούν πρότυπα καλαισθησίας και γούστου, όπως πάντα, έχουν μια τρομερά μυσταγωγική και γοητευτική αύρα στην οποία απλά δεν γίνεται να αντισταθείς. Κάθεσαι και τις ακούς χαζεύοντας τη φωτιά (sic) ή απλά την πρασινάδα έξω από το παράθυρο. Έχουν ένα αίσθημα τρυφερής θαλπωρής από αυτήν την βαμβακερή ποιότητα που δημιουργεί ξεκάθαρους ερωτικούς συνειρμούς.

Το «Declaration Of Dependence» δεν είναι ένας ανεπανάληπτος δίσκος, σε καμία περίπτωση. Είναι όμως τέτοιος που σου δημιουργεί ανάγκη, νιώθεις ότι σε αφορά, κυλάει ολόκληρος καταπληκτικά στα αυτιά σου και θες να ανατρέχεις σ’ αυτόν ανά πάσα στιγμή, ιδιαίτερα όταν φοράς τις πυτζάμες σου.

Και τις πυτζάμες δεν τις φοράς μόνο για ύπνο.

Θα μπορούσε κανείς να σπαταλήσει ώρες ολόκληρες αναφερόμενος στο πόσο πατάνε πάνω στους Simon & Garfunkel και στους America, πόσο ιδιαίτερα γλυκοί είναι όταν γράφουν τα ακουστικά folk μπισκοτάκια τους και επίσης πόσο μοιάζουν με nerds που θες να έχεις φίλους σου γιατί θα βρίσκονται πάντα εκεί. Όμως, τίποτα δεν πρόκειται να προσφέρει επιπλέον γοητεία στη μουσική τους, όσο απλά η αναφορά στον τίτλο τους: δεν είναι δα και εύκολο να διακηρύσσεις την εξάρτησή σου.

Advertisements

2 Σχόλια to “Album of the week ending 03.10.2009”

  1. Theorema said

    Thank you!!!

  2. Vaggie said

    …Κλείνω τα μάτια και ακούω τη μουσική.. Δεν δίνω πολύ σημασία στα λόγια..(η αλήθεια είναι ότι συνήθως έτσι κάνω.. σχεδόν ποτέ δε δίνω σημασία στα λόγια.. τουλάχιστον όχι τόση όση δίνω στη μελωδία)… Πάντα, όταν α κ ο ύ ω κάτι καινούριο προσπαθώ να φαντάζομαι την σκηνή, ή την ιστορία μιας ταινίας υπαρκτής ή όχι, που θα μπορούσε να της είναι soundtrack.
    Χωρίς λόγο, ή μάλλον με λόγο, θα σου πω για το Boat Behind και όχι για όλο το αλμπουμ…
    Κλείνω τα μάτια και βλέπω ένα Κυριακάτικο πρωινό ενός ερωτευμένου ζευγαριού… Με λευκά σεντόνια και πιτζάμες όπως λες κι εσύ.. Πολύ φως στο δωμάτιο και παιχνιδιάρικες αγκαλιές.. Πειράγματα και μια υποβόσκουσα ερωτική διάθεση που δεν θέλει να πειράξει προς στιγμήν την ρομαντική, φωτεινή και αληθινή στιγμή τους.. Έχει χρόνο άλλωστε να ακολουθήσει….. Κυριακή πρωί είναι.. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: