All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album(s) of the week ending 11.07.09

Posted by gone4sure στο 9 Ιουλίου 2009

La Roux
La Roux
(Polydor)

Florence & The Machine
Lungs
(Island)

Gossip
Music For Men
(Sony)

Kατά σειρά…
Η Αnnie Lennox των Tourists, η Gaye Advert των Adverts και η Poly Styrene των X-Ray Spex…
Ή μάλλον, η Toyah Willcox, η Siouxsie Sioux των Banshees και η Deborah Iyall των Romeo Void…
Ή όχι, όχι. Η Cyndi Lauper, η Wendy James των Transvision Vamp και η Helen Terry…
Πφφφ…
Βάλτε όποια τριπλέτα θέλετε στο name dropping.
Πλην των Bananarama.

Το εβδομαδιαίο προτεινόμενο album είναι ένα και μοναδικό για μια ακόμα φορά παρότι τα σύνολα είναι τρία. Ακούγεται σερί στον player, ή σε ανακατεμένη σειρά τα τραγούδια του, φίρδιν μίγδιν. Η ουσία είναι ότι το album of the week θα μπορούσε να λέγεται Music For La Roux Lungs’ Men. Ή κάπως έτσι. Διότι τα τρία κορίτσια του εβδομαδιαίου freak show, δεν χωρούν πουθενά, όπως και οποιαδήποτε από τις παραπάνω τριπλέτες από θηλυκά freaks. H Elly Jackson, η Florence Welch και η Beth Ditto γράφουν την μάταιη ιστορία της pop πολυχρωμίας με την παρρησία ακατάβλητου τεχνίτη. Πασχίζουν, αγωνιούν, υγραίνονται, εκλιπαρούν, υστεριάζονται και βρυχώνται -συχνά με αυτή τη σειρά ή και ανάκατα- πάνω σε καμβάδες μοντέρνους. Που έχουν το cuttin’ edge της πόλης – οποιασδήποτε πόλης, της οποίας οι κάτοικοι ενημερώνονται, καλύπτονται συναισθηματικά και επικοινωνούν στο pc τους. Η Elly, η Flo και η Beth είναι τα κορίτσια χωρίς παρελθόν και πολύ πιθανόν χωρίς κανένα μέλλον. Μπορεί αύριο να ξυπνήσουν, η πρώτη, δασκάλα γραφιστικής, η δεύτερη θεραπέυτρια ρέικι μετά την αποτοξίνωσή της και η τρίτη, πωλήτρια ακριβών τροχοφόρων. Στην πόλη που όλα συμβαίνουν στην οθόνη και όλα προσεγγίζονται με την ευκολία ενός κλικ, κανένα ευάλωτο πλην υποψιασμένο κορίτσι δεν είναι εξασφαλισμένο.

LaRouxCoverΟι La Roux (δηλαδή η Elly μαζί με τον ανθρωποφοβικό, κρυμμένο στις γωνίες, Ben Langmaid) παίζουν electro pop σαν να μην πέρασε μια μέρα από τους OMD και τους Human League. Νιώθουν τόσο… «1981» και συμπεριφέρονται στα τραγούδια τους, στην pop τους και στο κοινό τους, σαν ταχύκαυστα, στιλάτα παραναλώματα. Η Elly τραγουδάει λαχανιασμένη για να χωρέσει όσα προλαβαίνει στη διάρκεια ενός πυροτεχνήματος. Αυτό εξιτάρει το κοινό, το οποίο προβάλλει πάνω στην ίδια και τα τραγούδια της το stress του και την αποθεώνει με απευθείας Νο.1 singles. Θα ορκιζόσουν ότι οι Βρετανοί γουστάρουν την La Roux ως vintage. Αν όμως προσέξεις καλύτερα, κάτω από την επίπεδη αλλά ειλικρινή φωνή της, θα δεις ότι η Elly δεν έχει καμία από την δραματική θεατρικότητα της Alison Moyet ή τους στόμφους της Annie Lennox. Έχει φάτσα κυνική, φλαταρισμένη, ανδρογυνική και αναίσθητα cool μπας και γλυτώσει από τα μέσα της… Ναι πράγματι, τα «Quicksand», «In It For The Kill», «Bulletproof» και «I’m Not Your Toy» είναι φτιαγμένα για singles αλλά αν ακούσεις φαρσί το album της, θα νιώσεις το DIY τόσο βαθιά αυθεντικό και δικό της που θα πας να πετάξεις όλους τους γερμανικούς electro δίσκους σου με τις φετιχοποιημένες, δερματοφορεμένες γκόμενες που προσποιούνται οργασμούς.

FlorenceCoverΗ Florence Welch από την άλλη, με τους Machine, ακούγεται στο «Lungs» τόσο υπέροχα «καμμένη» και μοναδικά εκφραστική, που θες να κλαις. Είσαι σίγουρος ότι υποδύεται τις ηρωίδες της (την Janis, την Grace και την Debbie) αλλά το κάνει με τόσο άρτιο τρόπο, τόσο ανατριχιαστικά πιστευτό που θες να της βγάλεις το καπέλο, να της βγάλεις, ίσως και ό,τι άλλο βγαίνει από μέσα της και ίσως και από πάνω σου αν η έξαψη είναι αρκετά ζόρικη. Η Flo έγινε media darling με το βαρύ σαρκαστικό rolling του «Kiss With A Fist» και με τον tongue-in-cheek ισλανδισμό του «Rabit Heart (Raise It Up)» αλλά μέσα στο «Lungs» έχει τόσα νικηφόρα, ακαταμάχητα καλούδια που δηλώνεις άμεσα fan της, λίγο ένοχα, μέχρι η Feist να βγάλει καινούριο album. Οι Machine παίζουν χωρίς καμία συναίσθηση ιστορίας και αισθητικών ρόλων, ευτυχώς  – γίνονται progressive μέσα σε μια pop ρυθμικά ακομπλεξάριστη, ανοιχτόκαρδη και πληθωρική. Γίνονται rockers και φλώροι ταυτόχρονα, γίνονται επικοί αλλά γουστάρουν τα indie πηγαδάκια – νομίζεις ότι τους βλέπεις καθημερινά να πίνουν το ποτό τους σε πλακώστρωτους δρόμους ήπιας κυκλοφορίας στο ιστορικό κέντρο. Σοφιστικέ και διασκεδαστικοί ταυτόχρονα. Ελαφροί και έντεχνοι μαζί. Σχεδόν νιώθεις τους παραγωγούς του album να σκοτώνονται μεταξύ τους, για το σε ποιον θα΄’περάσει’ – Paul Epworth, James Ford και Steve Mackay σε πυρετό.

GossipCoverΟι Gossip τώρα, οι μόνοι της παρέας που δεν ντεμπουτάρουν -αισίως το «Music For Men» είναι το τέταρτο album τους , χωρίς τα live, μετρημένα-  με έδρα την Olympia της Washington, φτιάχνουν ένα κράμα από χορευτικό rock με ρυθμικά -κάργα- στοιχεία, λες και η καρδιά τους είναι στα hi-NRG clubs και τα σώματά τους στα rock festivals όπου ανδρώθηκαν. Ο Rick Rubin κάνει παραγωγή στο δεύτερο πολυεθνικό album τους και τους δίνει εκείνο το παλιακό, στιβαρό ηχητικό knack του συνθετικού new wave που ανακαλύπτει το μαγικό κόσμο της εικόνας. Οι Gossip είναι οι αντεστραμμένοι Yeah Yeah Yeahs: αν οι τελευταίοι είναι η εκρητική sexy πλευρά μιας κανονικότητας του τεχνολογικού rock, οι Gossip είναι η αποδομημένη, σοκαριστική και σεξουαλικά παμφάγα προς κάθε κατεύθυνση μπάντα που χορεύει disco με συνοδεία κιθάρας και κάνει air guitaring με υπόκρουση μπότας στα drums και βαρύ μπάσο, πρόστυχο. Το «Heavy Cross» χορεύεται παθιασμένα, το «Love Long Distance» το ίδιο, το «Vertical Rhythm» επίσης, αλλά πιο βρώμικα funky και το «Love And Let Love» σε καρα-disco πείσματα – γενικά, το ειρωνικά τιτλοφορημένο «Μουσική Για Άντρες» ακούγεται σαν vintage χορευτικό new wave. Η Beth τραγουδάει με την ψιλή, θηλυκότατη φωνή της κόντρα στην ογκώδη, σοκαριστική παρουσία της, η drummer (στο εξώφυλλο του album) Kathy Mendonca συναγωνίζεται σε αρρενωπότητα τον μέσο καπάτσο πρωτομάστορα του βουλκανιζατέρ και ο κιθαρίστας Brace Paine μοιάζει σαν ενσαρκωμένος εφιάλτης όλων των κοριτσιών που χουζουρεύουν στα σατέν της Laura Ashley.

Advertisements

4 Σχόλια to “Album(s) of the week ending 11.07.09”

  1. t-drom said

    little boots den exeis kanei review kai fadazomai pos exei paei sta azitita sou 😀 😀 😀

  2. dark_tyler said

    Πωπω, άμα ακούσεις La Roux τόσο κοντά σε Little Boots εξαφανίζεται το κακόμοιρο το Hands. La Roux το άλμπουμ του καλοκιαριού, hands down. Toυλάχιστον.

  3. loli9 said

    to music for men einai diskos-kollima…xypnaw kathe mera me pop goes the world! th akousw opwsdhpote kai la Roux…
    🙂

  4. LolitaInWoods said

    kala mou fainetai oti eiste asxetoi oloi sas!exetai akousei Florence+and the Machine?einai teleioi!An tous akousete 8a 3exasete oles tis malakies pou akousate mexri twra!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: