All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 16.05.09

Posted by gone4sure στο 15 Μαΐου 2009

NeilsChildrenNeils Children
X.Enc
(Structurally Sound)

Tρελλαίνομαι που ο John Linger, τραγουδιστής και κιθαρίστας των τριμελών Neils Children από το Cheshunt της Αγγλίας, τραγουδάει μονίμως σαν να του πήραν το παιχνίδι του. Παραπονιέται με λυγμούς που αρμόζουν στην μετα-punk νοοτροπία των groups μιας νέας γενιάς που γνωρίζει καλά ότι το emo γεννήθηκε και ανδρώθηκε μέσα στα αμπέχωνα του Ian McCullogh των Echo & The Bunnymen και μέσα στις όξινες κιθαριστικές ριπές των Gang Of Four.

Emotional britishness. Αυτό. Ξεκάθαρα.

Το «X.Enc» είναι ένα απεγνωσμένο album. Έχει ξεσηκώσει σταυροβελονιά, όλα τα κιθαριστικά τερτίπια του «Entertainment» των Gang Of Four και τα πλέκει σε καμβάδες που είναι ποτισμένοι με δάκρυα και ιδρώτα (λείπει το αίμα, για το camp της υπόθεσης). Παίζουν ρυθμικά, κοφτά μοτίβα θυμίζοντας την απόλυτη τομή μεταξύ Wah Heat! και Jam, έχουν αγωνίες που μετουσιώνουν σε δραματικές οιμωγές και πιέζουν προς τα «δεξιά» συγκροτήματα σαν τους Kaiser Chiefs, αποδεικνύοντας ότι, ναι, χωράει ο διαχωρισμός mainstream – alternative σήμερα. Ακόμη και σήμερα.

Το single «I’m Ill» ακούγεται υπέροχα αφελέστατο μέσα σε μια αυθόρμητη αθωότητα που σε συγκινεί, ενώ άλλα, σαν το «Exchange» ακούγονται σαν εμβατήρια – καλέσματα σε έναν ψυχολογικό πόλεμο ανάμεσα στις δυνάμεις του σκότους και της διανόησης. Υπέροχα. Θες να αράξεις σε μια πολυθρόνα και να απολαύσεις το θέαμα. Όταν έρθει, βέβαια, η ώρα να συμμετάσχεις συναισθηματικά, νιώθεις άβολα… Ο Brandon Jacobs κοπανάει τα τύμπανά του με μια προσωπική τελετουργική μανία και ο Keith Seymour τσιμπάει το μπάσο με μια περιπαιχτική, σχεδόν σεξουαλική διάθεση. Σαν να ψάχνει το G-Spot του… Στο «Communique» ας πούμε νιώθεις να ερεθίζεσαι κανονικότατα με τις κοφτές σφαλιάρες της rhythm section και στο «I Can’t See You» αισθάνεσαι ότι μπορεί και να μπέρδευες τους Neils Children για νεοϋορκέζους, από αυτούς της φάσης των Interpol που ανακάλυψαν το post punk με το άναυδο βλέμμα που θα είχαν αν τύχαινε να δουν δεινόσαυρο μπροστά τους…

Μην το ξεπετάξετε το «X.Enc», ως νεο-vintage. Έχει μια σπουδαία ψυχή στον πυρήνα του. Ακούγεται πιστό, αφοσιωμένο και αδιαπραγμάτευτο. Αν αναπτύξετε όμως μια σχέση μαζί του και το κερδίσετε, διαλύεται μπροστά σας σαν ερωτευμένος έφηβος και σας υπόσχεται παντοτινή αγάπη…

Advertisements

3 Σχόλια to “Album of the week ending 16.05.09”

  1. Stratos said

    will.listen.to.it.ASAP.thanks.

  2. clopy said

    eksairetiko album!

  3. Μου αρέσουν όλο και πιο πολύ…

    take care M!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: