All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Glam Slam

Posted by gone4sure στο 7 Μαΐου 2009

jarvisfurthercomplications1Jarvis Cocker
Further Complications
(Rough Trade)

Αυτό που γουστάρω πολύ στο καινούριο album του Jarvis (μετά από κείνη την απόλυτη -ομώνυμή του- μαλακία που είχε κάνει πριν τρία χρόνια και αυτοδιαγράφηκε από το χάρτη των «με λόγο και αιτία» εκκεντρικών) είναι ότι μοιάζει με 1972 και νομίζεις ότι από κάπου θα ξεμυτίσει ο David -Ziggy- Bowie και θα αρχίσει να γλύφει τις κιθάρες του Mick Ronson και λίγο πιο κει ο Bryan Ferry θα παριστάνει τον τραβεστί στους Sweet και αυτοί θα χαζογελάνε πάνω στους ασημένιους κοθόρνους τους.

Νιώθω σαν να ξέρω τι πήγε και είπε στον Steve Albini στο Chicago για να του κάνει την παραγωγή: «Steve, θέλω να κάνουμε ένα δίσκο που να είναι glam. Εσύ θα παριστάνεις τον Tony Visconti, εγώ τον Ziggy και οι δύο μας θα κάνουμε ότι βρισκόμαστε στην προβερολινέζικη περίοδό μου!» O Steve προφανώς βρήκε εξαιρετική την ιδέα και έκατσαν μαζί στο στούντιό του να φτιάξουν ένα album που αμήχανα ονόμασαν «Περαιτέρω Επιπλοκές«. Αν μη τι άλλο, ο Jarvis είναι όλο φαεινές. Και ο Steve, όλο προθυμία.

Το «Further Complications» είναι στ’ αλήθεια ένας δίσκος στα όρια του γκροτέσκου. Ακούς το «Homewrecker!» ας πούμε, και νιώθεις ότι θα βγουν οι Roxy Music να τον μηνύσουν για το «Virginia Plain» τους, που παίρνει και του αλλάζει τα φώτα. Νιώθεις ότι θα βγουν οι δικαιούχοι του Marc Bolan και θα ζητήσουν δικαιώματα για το ομότιτλο κομμάτι του album. Ακούς το «Hold Still» και νομίζεις ότι θα βγει ο Paul McCartney με τους Wings και θα αρχίσουν να τραγουδάνε όλο πόζα και χαρά, το «Let Me Roll It». Και παρακάτω, στο «Fuckingsong» νομίζεις ότι θα βγουν οι Slade να τον δείρουν που τους κλέβει την ιδέα να παίζει ένα rock τύπου macho αλλά που στην ουσία του είναι πάρα πολύ pop και μαλακό σαν βάφλα από το παλιό καλό Milky Way. Στο «Caucausian Blues» πιστεύεις ακράδαντα ότι ακούς διασκευή. Δεν είναι όμως. Απλά κοπιάρει υπόγεια το «Sufragette City» του Bowie. Και στο «Leftovers» μοιάζει με όλη εκείνη την μετά-Yardbirds γενιά των αγγλικών groups που ανακάλυπταν στις αρχές των 70’s, το Delta του Mississippi και το μετέφραζαν σε ηλεκτρικό blues rock ‘n’ roll – από Led Zeppelin μέχρι Cream και πάλι πίσω…

Στα μόνα τραγούδια που ξεφεύγει από το vintage glitter rock είναι στο «You’re In My Eyes (Discosong)» (μοιάζει περισσότερο με… την περίοδο του «Golden Years» του Bowie -funky, groovy, nasty- παρά με την περίοδο του Ziggy) και στο «Slush» που νιώθεις ότι οι Television και οι Pere Ubu ξαναενώθηκαν και περιοδεύουν μαζί. Μπορείς τώρα να ξαναβάλεις το καμπανάτο jean στην ντουλάπα.

Δεν είναι ωστόσο, άσχημο δισκάκι το «Further Complications. Ακούγεται νοσταλγικό επειδή καμώνεται ότι το new wave και το punk δεν συνέβησαν ποτέ, έχει μερικά όμορφα τραγούδια που παίζονται ιδανικά σε live (σε κείνα τα live που έχεις χύσει τα μισά ποτά σου πάνω στην μπλούζα σου από μια ευδαιμονική τύφλα) και έχει και ένα μορφωμένο attitude που θέλει να επιβάλλει τις ρίζες του pub rock ως περήφανη σημαία.

Είναι όμως ασήμαντο δισκάκι το «Further Complications». Δεν αφορά και πολύ κόσμο πέρα από την αυτοεπιβεβαίωση του Jarvis που συνεχίζει να γράφει στίχους σαν διχασμένος nerd, του ίδιου που δεν έχει καμία σχέση πλέον με την αίσθηση των Pulp, που μεγαλώνει σαν σνομπ ροκάς που επειδή ξέρει πολλά και είναι ετοιμόλογος νομίζει ότι θα ξεγελάσει αυτούς που τον λάτρεψαν στα 90’s.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Glam Slam”

  1. pan pan said

    oi neozilandoi theoi poy kollane s ola ayta?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: