All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

‘Ελα να γεράσουμε μαζί

Posted by gone4sure στο 1 Μαΐου 2009

lenaplatonostracklistΕίδα το live της Λένας Πλάτωνος στο Κύτταρο – δεν περίμενα τίποτα πραγματικά, μάλλον από μια ενστικτώδη ασπίδα που ύψωσε ο εαυτός μου για να μην απογοητευτεί. Σε καλό μού βγήκε. Η μετριότητα που έζησα (αδιάφορη καλλιτεχνική επιμέλεια, πρόχειρα επιλεγμένο set κ.λπ.) δεν ήταν αρκετή για να μετανιώσω για την -σπάνια- έξοδό μου από το σπίτι. Και ο λόγος είναι ότι η ανάγκη μου να τη δω από κοντά, μια γυναίκα που δεν έμοιαζε τότε στα 80’s σαν τις άλλες στα αυτιά μου, καλύφθηκε. Αγάλιασε η καρδιά μου που την έβλεπα en face πίσω από το πιάνο -εκεί που την απύθωσαν σαν Βούδα σε όλη τη διάρκεια του set που η Μάρθα Φριτζήλα (ορθόφωνη, σωστή αλλά εκτός vibe – δεν είχα ανάγκη μια γλυκιά, χαμογελαστή big mama με «σωστές λήγουσες» και κραταιά «σίγμα» να μου λέει το «Τι Νέα Ψιψίνα;«), η Eten (συμπαθής παρουσία, ξύπνια να αντιληφθεί ότι εξυπηρετεί ένα project στο οποίο η καλλιτεχνική ύπαρξή της χρωστάει πολλά, αλλά με κάργα ψυχολογία «φωνητικατζούς»), ο Παλαμίδας (έμπειρος αλλά λίγο παραπάνω δεξιοτέχνης από όσο θα προτιμούσα) και ο Κ. Βήτα (σκεβρωμένος στο κουκούλι του να τραγουδάει το «Μάρκο» όπως ακριβώς περίμενα) διεκπεραίωναν το ρεπερτόριό της (το track list του δεύτερου μέρους στην φωτο πάνω).

 

platwnos_palamidas_kbhta1

Και ο λόγος που της αφιερώνω ένα post ολόκληρο δικό της είναι ότι το «Κοπερτί» της πάντα θα έχει την ίδια σεισμική απήχηση στην καρδιά μου, η «Πτήση 201» θα είναι πάντα η ιδανική στο νου μου (εγώ, ένας ορκισμένος αεροφοβικός) και ο «Μάρκος» θα είναι πάντα ο σκύλος που θα τρώει στη μούρη όλη την σπαταλημένη αγάπη μου. Πέρα από την παράσταση αυτή στο Κύτταρο (λίγο εντεχνιζέ προσαρμογή ενός μύθου αληθινού για το crossover ακροατήριο που του αρέσει να προφέρει το όνομά της στις προτιμήσεις του) που ήταν μέτρια, ψιλοβαρετή και με κεκαλυμένη μελαγχολία, χαρίζω αυτό το post στο υπέροχο, ναρκωμένο βλέμμα της και στα δάκρυά μου, που γαμώ ήταν που ανάβλυσαν με δύο τρεις σπασμούς στα τρία κομμάτια αυτά που σας λέω. Είχα καιρό να θέλω να σφίξω το χέρι μιας γυναίκας. Μιας γυναίκας έστω σε καταστολή. Που ανοιγόκλεινε ένα βλέμμα αργά, καρφωμένο στο αναλόγιό της, με τη στωική υπομονή μιας καλλιτέχνιδας που γνωρίζει στο βάθος της παραγεμιστής με χημεία, ύπαρξής της, ότι έχει ένα ακαθόριστο καθήκον απέναντι στα δικά μου δάκρυα. Μιας τέτοιας που με κράτησε στα λογικά μου στα 80’s για να μην φλιπάρω. Μιας γυναίκας, που πραγματικά ήθελα να της ψιθυρίσω πίσω από το πιάνο, ότι και που τα έχω τα λογικά μου (άσχετα, αν κάποιοι μπορεί να διαφωνούν) δεν κέρδισα τίποτα. Ούτε και η ίδια έχασε τίποτα που τα έχει ξορκίσει τα δικά της. Και το είχα ανάγκη σήμερα, για να μην πιστέψω ότι έχω γίνει ένα πλήρες, κυνικό παχύδερμο.

Advertisements

4 Σχόλια to “‘Ελα να γεράσουμε μαζί”

  1. Theorema said

    Γαμώ τα ποστ.
    Ζήλεψα τις λέξεις σου.

  2. ΝΚΦ said

    Ηθελα να ‘ξερα: όλοι αυτοί που παριστάνουν τους φαν και τρέχουν στις συναυλίες και την αναφέρουν ως επιρροή, δεν την λυπούνται και την τραβάνε με το ζόρι στο προσκήνιο να εκτίθεται η γυναίκα; Καμιά αίσθηση του μέτρου, κανένα έλεος, τίποτε;

  3. Έλα βρε υπερβολικε Νικο:-)
    Κανεις δε τη τραβαει, να εισαι σιγουρος.
    Δικια της αναγκη ηταν το comeback.
    Oπως και η επιστροφη στη δημιουργικη διαδικασια.
    Οσον αφορα το ποιος εκτιθεται, δημιουργικα μιλωντας, ας μη το ανοιξουμε ως topic συζητησης. Ακομα και η laptop electronica των Ημερολογιων ειναι σκαλες ανωτερη απο μεγαλο ποσοστο της ελληνικης μουσικης παραγωγης. Και αυτο κατι μας λεει για το τσιρκο των δισκογραφικων, για τους εκτροφεις και τα καθολου αθωα θηραματα βεβαια:-)

    Μαρκο δε τα εχει χασει καθολου εντωμεταξυ. Επεδιωξε να τη συναντησεις στο σπιτι της και μιλα της. Δε θα συνομιλησεις με καμια αλαφροισκιωτη Norma Desmond , σε διαβεβαιω:-)
    Σε αυτους τους prozacοσπαρμενους καιρους η Λενα συνεχιζει και επικοινωνει με το μουσικο της αισθητηριο, μπορω να πω με πιο ειλικρινεια απ’οτι οι λεγομενοι επαγγελματιες του φαρυγγα, be sure for that:-)

  4. dimitris bilionis said

    »Και το είχα ανάγκη σήμερα, για να μην πιστέψω ότι έχω γίνει ένα πλήρες, κυνικό παχύδερμο.»
    ax ayti i anagi….kaimo to lene s alles koultoures….
    file moy(sic) kuniko paxidermo egines gia ena logo: krineis tin ekthesi tis lenas kai royfas ikanopoiisi apo ayti, sxoliazontas tin. meine mono sto oti sekane na yparxeis kai na gineis energos diamesw tis empneusews tis…

    ps….tin eides sto hrwdeio???
    masoyyyyy

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: