All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 18.04.09

Posted by gone4sure στο 16 Απριλίου 2009

st-vincent-actor-cover1St. Vincent
Actor
(4AD)

To δεύτερο album της Annie Clark -καμία σχέση με την electro ποιήτρια των 80’s που επανέκαμψε πρόσφατα- ακούγεται αρκούντως έντεχνο, σωστά ελλειπτικό, τόσο κλασικό όσο και μοντέρνο, σοφά ζυγισμένο και έξυπνα απρόβλεπτο. Η Annie Clark χωρίς τυμπανοκρουσίες και λυσσώδη τρικ με το marketing -προς τιμή της- φτιάχνει ένα album που μπορεί να αποδοθεί με την ίδια επιτυχία στο Μέγαρο Μουσικής αλλά και στο Gagarin, που λέει ο λόγος…

Δεν είναι λίγο…

Η St. Vincent (τι πετριά πρέπει να έχεις φάει κοτζάμ κοπέλα να ονομάζεσαι Άγιος Βικέντιος…), δύο χρόνια μετά το «Marry Me» έρχεται με το «Actor» να βάλει τα πράγματα στη θέση τους όσον αφορά την πορεία της σύγχρονης γυναικείας τραγουδοποιίας στην μετα- Tori Amos εποχή. Χωρίς να νιώθει καμία ανάγκη να βγαίνει επικίνδυνη προς τα έξω, διατηρεί το σασπένς της στα τραγούδια της. Χωρίς την αγωνία να βγαίνει hip, ακούγεται πιο μοντέρνα από κάθε κορίτσι της εποχής που δανείζεται από το χτες για να φτιάξει το αύριο. Και χωρίς τον ψυχαναγκασμό της εμπορικής επιτυχίας του ενός single που θα την απογειώσει σε κάποιο chart, προσανατολίζεται στη δημιουργία ενός album που ακούγεται και όλο μαζί αλλά και κάθε τραγούδι του αυτόνομα. Ακούγεται με γήινα καφεπράσινα χρώματα αλλά και σαν παραμύθι με όλη την ίριδα του ντουνιά…

Το «Actor» είναι ένα φιλόδοξο μουσικό έργο. Απολαυστικό και εμπνευσμένο. Δίνει όλη την προσοχή του στο πώς θα το «δεχτούν» τα αυτιά του ακροατή του. Για αυτό παραδέχομαι την Clark. Διότι έχει μια ασύλληπτη αίσθηση του μέτρου και του «σωστού» όσο και της φαντασίας» και του γούστου. Και για αυτό, βρίσκω πολύ δύσκολο να περιγράψω αυτό που ακούω. Παραπέμπει στην αστική, νευρωτική ευδαιμονία της Lora Logic (εποχής «Pedigree Charm» – 1982, ψάξτε το τώρα), στον παγανιστικό ονειρόκοσμο της Danielle Dax (εποχής «Inky Bloaters» – 1987, ψάξτε το τώρα επίσης) και στην πολυκύμαντη παραγωγή της Kate Bush φυσικά (εποχής «Τhe Dreaming» – 1982, μην το ψάξετε αφού το έχετε ήδη).

Δεν είναι εύκολο να σας μεταφέρω πώς ακούγεται το «Actor» με λόγια, χωρίς να πέσω σε κλισεδάκια που μπορεί να σημαίνουν τα πάντα.

Χορωδιακά μέρη με υφέσεις διαδέχονται μεταλλικές αντηχήσεις από τσίγκλισμα ενός διαπασών, πιατίνια που χαϊδεύονται μεταξύ τους δίνουν θέση σε μελωδικά αρπίσματα και μετά ξαφνικά μια πλήρης ορχήστρα -σαν έφφιπη έφοδος- μπαίνει στο σκηνικό και σαρώνει τα πάντα. Πολυεπίπεδα τραγούδια με αρμονικά περάσματα παιανίζουν και υφαίνονται με μελωδίες που σύρονται αισθαντικά στο υπόβαθρο…

Μπα δεν πετυχαίνει αυτός ο τρόπος να σας τα πω…

Ας πούμε ότι η συμπαραγωγή της ίδιας της Clark με τον John Congleton (που έχει «κάνει» Modest Mouse, Thermals, Smog αλλά και το group που φιλοξενούσε την Clark, τους Polyphonic Spree) διαχέει μια πνευματικότητα και έναν πολιτισμό στα τραγούδια της που ανήκει περήφανα σε μια post – alternative εποχή. Ας πούμε ότι ο τρόπος που χειρίζεται η ίδια τα βασικά έγχορδα (κιθάρα, μπάσο) και τα πλήκτρα έχει κάτι από τη φώτιση που δημιουργεί ο συγχρωτισμός της με μουσικούς όπως η rhythm section των Μidlake (McKenzie Smith και Paul Alexander) αλλά και ο πιτσιρίκος κλαρινετίστας Hideaki Aomori (συνεργάτης του Sufjan Stevens και αυτός όπως και η ίδια στην μπάντα των περιοδειών του) και  ο φλαουτίστας Alex Sopp (συνεργάτης της Bjork και του Phillip Glass). Ας πούμε ότι δανείζεται από την καινούρια νεοϋορκέζικη σκηνή την ευγένεια και την άχρονη αίσθηση της μουσικής ταυτότητάς της (δεν θέλει να ανήκει σε εποχές – είναι φανερό).

Και ας πούμε βέβαια ότι γράφει εξαιρετικά, η ρουφιάνα, εφτά φορές καλύτερα από την My Brightest Diamond που είναι στο ίδιο συνάφι. Γράφει με την εμπειρία μαθουσάλα της pop και με την ενόραση ενός πηγαίου νέου ταλέντου. Είναι αξιαγάπητη όταν τραγουδάει κομμάτια όπως το θαυμάσιο «Strangers» με κείνον τον παραλυτικά πουπουλένιο τρόπο, ή το «Laughing With A Mouth Full Of Blood» το οποίο παρά τον ζοφερό τίτλο του αποτελεί ένα λυρικό αριστούργημά της ή το «Just The Same But Brand New» με την εύθραυστη φύση που νομίζεις ότι είναι ηχογραφημένο σε ένα ευρύχωρο σαλόνι και με ευοίωνους παρεβρισκόμενους.

Δίσκος βραδείας καύσης με αναφορές και πλούσιο υπόβαθρο για πρώτο δεύτερο ή εικοστό δεύτερο επίπεδο, το «Actor» μπορεί να σου ξεκινήσει τη μέρα με την ίδια προθυμία που μπορεί να στην κλείσει κιόλας.

Advertisements

5 Σχόλια to “Album of the week ending 18.04.09”

  1. dustroad said

    Πολύ το χάρηκα αυτό το κείμενο.
    Αλλά πιο πολύ έχω χαρεί το album. Το ακούω αυτές τις μέρες και χωρίς να μπορώ να το περιγράψω ακριβώς (μάλλον ούτε και εσύ) το βρήκα πιο «σωστό» και σίγουρα βήματα εμπρός από το προηγούμενο (που ούτως ή άλλως έχω αγαπήσει).

    Και για να της απαντήσω στην παλιότερη έκκλησή της, ναι… Θα την παντρευόμουν στο άψε σβήσε.

  2. elafini said

    Μάλλον σε όλους άρεσε πολύ…οι ενορχηστρώσεις και οι μελωδίες μου θυμίζουν απίστευτα My Brightest Diamond, αν και η Clark κατάφερε να την ξεπεράσει.
    Καλό Πάσχα

  3. pan pan said

    aksiopantreyth

  4. mouxlaloulouda said

    Θαυμάσιο (όπως και το κείμενο (για ακόμα μία φορά), παρ’ όλο που αρκετές φορές διαφωνώ με τις κριτικές σας. Πως κατάφερα να συγκρατηθώ και δεν σχολίασα στο post με τις απογοητεύσεις ακόμα δεν μπορώ να το εξηγήσω! Αν και με εξαίρεση την τελευταία, στις υπόλοιπες συμφωνώ)!

    Οι ενορχηστρώσεις των τραγουδιών στο Actor είναι έξοχες, ενώ η έμπνευση ξεχειλίζει. Αυτή τη φορά με κέρδισε απόλυτα.

  5. gone4sure said

    Σας ευχαριστώ.
    Αλλά μη μου μιλάτε στον πληθυντικό, αισθάνομαι ότι είμαι πολλοί. Δεν είμαι. Ένας είμαι.
    Σας ευχαριστώ και πάλι. Μέχρι να επανορθώσετε θα σας ταράξω στον πληθυντικό.

    Εξαιρετική η St Vincent ωστόσο. Πράγματι έκανε κλασικό δισκάκι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: