All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 28.03.09

Posted by gone4sure στο 25 Μαρτίου 2009

phoenixcoverPhoenix
Wolfgang Amadeus Phoenix
(Loyaute)

Είναι τρελοί αυτοί οι Γαλάτες. Ανέκαθεν ήταν, από την εποχή που ο Ovelix φιλοτεχνούσε τα μενίρ με κείνο το συγκινητικό μεράκι. Σήμερα οι Γαλάτες, ως απόγονοι του Ovelix φιλοτεχνούν ακόμα μενίρ που θεωρούν εντελώς αυτονόητο ότι θα συγκινήσουν τα πλήθη.

Πάρτε ας πούμε τους Phoenix: τέσσερις bohemes από τις Βερσαλλίες επιμένουν στο μοναχικό δρόμο τους, συνεχίζουν να φτιάχνουν albums για μια γενιά που ενώ δεν έχει μνήμες από τα 70’s αυτοί επιμένουν να εμπνέονται από εκείνη την pop αντίληψη, ακυρώνουν τα όρια όπου σταματάει η pop και ξεκινάει η επική rock δράση, γράφουν ολοκληρωμένα τραγούδια που λειτουργούν σε τρία ή τέσσερα επίπεδα και όχι στο πρώτο μόνο, όπως επιτάσσει με αγωνία η εποχή τους, δίνουν εξίσου σημασία στην ακρόαση από τον σπιτικό καναπέ αλλά και από ένα στασίδι κάποιου club. Επιπλέον έχουν καλό (κάλλιστο!) γούστο και δεν νιώθουν κομπλεξικά να «επικοινωνήσουν» τη φινέτσα τους.

Ε, δεν είναι τρελοί;

Στο τέταρτο, αυτό μάλιστα, album τους αποδεσμεύονται από την πολυεθνική EMI (την Astralwerks, συγκεκριμένα) και την ψάχνουν μόνοι τους, μια κίνηση που προφανώς μοιάζει να τους απελευθερώνει οριακά. Μετά το «It’s Never Been Like That» του 2006, οι Phoenix ακούγονται απολαυστικά περίπλοκοι χωρίς αυτό να τους αγχώνει καθόλου. Ο λόγος που δεν τους αγχώνει, είναι ότι πρώτοι οι ίδιοι ακούγονται να εμπιστεύονται βαθύτατα την ικανότητά τους να γράφουν εύληπτα, απολαυστικά ρεφρέν, να ντύνουν αβίαστα τους κορμούς των τραγουδιών τους με hooks που δεν βρίσκει κανείς εύκολα, εκεί έξω στην αγορά και να τραγουδούν υπέροχα -ο Thomas Mars δε δίνει δεκάρα για το macho, και επενδύει όλα του τα χαρίσματα σε ένα τρυφερό, όμορφο αγορίστικο τραγούδισμα, από αυτό που έκανε τους Supertramp, αναπόσπαστα δεμένους με το φαλτσέτο του Roger Hodgson αλλά και τον Justin Timberlake παγκόσμιο ερμηνευτή. Κοινώς οι Phoenix πιστεύουν και επενδύουν τόσο πολύ στον προσωπικό, πλούσιο σε αναφορές και μοναδικό σε ταυτότητα, κόσμο τους, αυτόν που έχτισαν με τους Tahiti 80, τους Air και τον Sebastien Tellier- την περιβόητη avant γαλλική σκηνή των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων- που βγαίνουν κερδισμένοι επί τέταρτη συνεχή φορά. Αν τα δύο πρώτα albums τους, «United» (2000) και «Alphabetical» (2004) ήταν η γνωριμία με μια συγκλονιστικά οικεία και ενδιαφέρουσα τργουδοποιία, το «Wolfgang Amadeus Phoenix» είναι η επικύρωσή της και το άνοιγμά της σε όλα τα όμορα pop χωράφια. Σε όλα όμως.

Διότι τα τραγούδια τους εδώ είναι pop, progressive rock, techno boogie, vintage λευκή γαλανομάτικη soul, electro pop και αστικό synth funk. Συχνά δε, όλα αυτά ταυτόχρονα.

Το «Lisztomania» που σε υποδέχεται ας πούμε στο δίσκο, είναι εμπνευσμένο από την βιογραφική ταινία του μουσουργού Franz Liszt με πρωταγωνιστή τον Roger Daltrey των Who, ένα «ειρωνικό» κομμάτι που κλείνει το μάτι στους Electric Light Orchestra και το ντελιριακό ενορχηστρωτικό όραμα του Jeff Lynne, αλλά με έναν πολύ νεοκυματικό τρόπο, με πολύ νεύρο στο βλέμμα και πολύ προθυμία να το ανατρέψουν όλο αυτό με τη μία. Να το φέρουν τούμπα!  Η σημασία που δίνουν στην παραγωγή (την οποία μοιράζονται με τον Phillipe Zdar των Cassius) κάνει αυτό το album τόσο πλούσιο που σε προτρέπει να ασχοληθείς με το κάθε ένα τραγούδι ξεχωριστά, στο κείμενό σου, να το αναδείξεις και να προσπαθήσεις να μεταφέρεις τον ξεχωριστό πλούτο που διαθέτει από το προηγούμενο ήτο επόμενο στο χαρτί…

Με αυτή, τη λογική, δεν μπορείς να μην αναφερθείς στην τεταμένη πολυεπίπεδη φύση του «1901» (τέσσερα διαφορετικά τραγούδια ενσωματωμένα σε ένα!), με τα synths σα λάμες, να καβαλάνε στο σβέρκο σου και να σε βάζουν να τρέχεις να παραδεχτείς ότι ναι, ο Rick Wakeman μπορεί να συμβιβαστεί πολύ δημιουργικά με τον Paul Weller (!!!). Δεν μπορείς να μην παραδεχτείς ότι η τεμπέλικη μπλαζέ soul του «Fences» είναι το τραγούδι που θες να σε καλημερίζει το πρωί και συ να το επαναλαμβάνεις στο repeat του i-pod σου με εμμονοληπτική μανία. Δεν μπορείς να μην παραδεχτείς ότι η σουίτα «Love Like A Sunset» που τρέχει σε επτάμισυ ολόκληρα λεπτά, είναι ένα υπερφιλόδοξο progressive ambient σχήμα που θα έκανε περήφανους τους Gong στο ίδιο τραπέζι με τον Alex Patterson των Orb. Το ανυσηχητικά υπέροχο είναι, ότι πιάνεις τον εαυτό σου να το απολαμβάνεις βουλιμικά… Δεν μπορείς να μην εκπλαγείς ακούγοντας το «Rome» και να μην πιστέψεις ότι ένα group σαν τους 10CC έπαθε καταληψία με τους Daft Punk…

Μπορείς να κυλιέσαι ώρες σε σκέψεις τέτοιου είδους ακούγοντας το «Wolfgang Amadeus Phoenix», να απολαμβάνεις ενώ ταυτόχρονα προκαλείσαι να επικοινωνήσεις αυτό που ακούς στους άλλους και ειδικά σε αυτούς που δεν έχουν συναισθηματική αντίληψη των ακουσμάτων των 70’s από όπου οι Phoenix αντλούν όλη την ακριβή έμπνευσή τους για να γράψουν, χρησιμοποιώντας όμως υλικά να τις πραγματοποιήσουν από όλες τις δεκαετίες.

Εϊναι τόσο γαμημένα υπέροχα έντεχνοι οι Phoenix (και παρακαλώ αποφορτίστε τη λέξη «έντεχνοι» από όσα λανθασμένα ξέρετε από την αντίστοιχη ελληνική έντεχνη σκηνή του κώλου), τόσο ζαλιστικά πλούσιοι και τόσο φιλόδοξα πολυεπίπεδοι που άλλοι τέσσερις τέτοιοι αν υπήρχαν τα charts σήμερα, δεν θα βρωμούσαν σαν χαβούζα.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Album of the week ending 28.03.09”

  1. g said

    Τους αγαπώ τους αλήτες. Είναι έντεχνοι που λες κι εσύ διαβασμένοι, ακούν ένα κάρο μουσικές, ξέρουν τι παίζει στα κλαμπ, και κυρίως τι θα έπρεπε να παίζει (βλέπε τη συλλογή που βγάλανε για την Kitsune) αλλά πάνω, πρώτα και μπροστά από όλα είναι ΠΟΠ. Η πιο νόστιμη τσιχλόφουσκα, άνετα.
    Και το Too Young είναι έυκολο στανταράκι για το 00’s revival σε καμιά δεκαπενταριά χρόνια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: