All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 22.03.09

Posted by gone4sure στο 17 Μαρτίου 2009

cameraobscuracoverCamera Obscura
My Maudlin Career
(4AD)

O καημός μου με τους Camera Obscura (και άλλων ανάλογα λατρεμένων ή απλά συμπαθέστατων και γλυκών twee pop θιασωτών) είναι ξεκάθαρος: ποτέ δεν θα παίξουν σημαίνοντα ρόλο σε τίποτα. Με ένα παράδοξο που θέλει, όσο γλυκιά και απολαυστική να είναι η μουσική τους, τόσο πιο μονότονα να ξεβράζεται άπό το σύστημα, ως ασήμαντη και αχρείαστη, αυτά τα συγκροτήματα έχουν αποκτήσει ένα status εντελώς cult, λατρεύονται από κλειστές «σέχτες» ακροατών που τους ξεχωρίζεις εύκολα στο πλήθος. Τα αγόρια έχουν ένα ταξιδεμένο βλέμμα με μαλλιά απείραχτα από το μαξιλάρι και τα κορίτσια ένα κότσο με μια εμπριμέ κορδέλα. Περπατούν δίπλα – δίπλα και δεν πολυμιλάνε, αλλά σχεδόν πάντα μοιράζονται τα ακουστικά του i-pod.

Ακόμα και στις ζωές αυτών των ανθρώπων, με τα εμπριμέ και τα υφασμάτινα παστέλ παντελόνια, όμως, οι Camera Obscura δεν παίζουν σπουδαίο ρόλο. Απλά λατρεύονται ως κάτι ξέχωρο από την πραγματική ζωή. Προβάλλονται στις αισθήσεις τους, ως μια εξειδανικευμένη πλευρά της αλήθειας, ως μια παρήγορη ουτοπία, μια ρομαντική, εξωραϊσμένη ταινία μυαλού. Ωστόσο οι Camera Obscura παραμένουν αξιολάτρευτοι. Και ας είναι μικρής εμβέλειας, που δεν προβλέπεται να μεγαλώσει.

Το «My Maudlin Career» είναι ένα album στο οποίο η Tracyanne Campbell μοιάζει να δανείζεται τη χροια της φωνής της άλλης Tracey, της Thorn (το «James» μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από το «Idlewild» των Everything But The Girl) και οι υπόλοιποι πέντε της μπάντας παιανίζουν την ενορχηστρωμένη – σαν – πολύτιμο – δισκοπότηρο – pop τους σαν να βρίσκονται σε party προς τιμήν του Jimmy Webb. Τώρα που το σκέφτομαι, βέβαια, αυτό έκαναν πάντα οι Camera Obscura, δέκα χρόνια τώρα, επί τέσσερα συναπτά – και απολαυστικά, λατρεμένα albums. Αλλά νομίζω, ότι και στα επόμενα δέκα, αν κάνουν ακριβώς το ίδιο, καθόλου δεν θα αγριευτώ και η ένταση της αρέσκειάς μου για δαύτους, θα παραμείνει πάντα σταθερά ψηλή.

Στο album αυτό υπάρχουν καταρχήν τρία από τα τραγούδια της χρονιάς, το «French Navy», το «Sweetest Thing» και το «Honey In The Sun», λαμπερά uptempos ενός περήφανου σκοτσέζικου αλά 60’s rhythm ‘n’ blues. Με καταπληκτικό ρυθμό, κατακεραυνώνουν (πάντα με παστέλ αστραπές και capri παντελόνια) τα κυριακάτικα πρωινά – θες να κλαις με το πόσο τρελά «το έχουν» σε αυτά τα κομμάτια. Από κει και πέρα έχουν τραγούδια που μοιάζουν σαν κορνίζες στο τείχος του Phil Spector ( το ομώνυμο του album και το «Swans») αλλά και άλλα που έχουν βγει από τη φάρμα του Glen Campbell ή του Johnny Rivers («Away With Murder», «You Told  A Lie», «Forest And Sands») – πανέμορφα countrypolitan για τη γενιά που έχει αποενοχοποιήσει τα ζακετάκια στους ώμους. Άλλα τραγούδια μοιάζουν με… σουηδικά αναβιωτικά του επαρχιώτικου ρομαντισμού. Δηλαδή, στο «Sweetest Thing» ακούς εκτός από μια εξημερωμένη ενορχηστρωτική γραμμή (κάτι σαν τη δουλειά που έκανε ο Owen Pallett στους Last Shadow Puppets), μια αδιόρατη παρουσία από Jens Lekman… Κάτι σαν σκια στα παρασκήνια.

Νομίζω όμως ότι οι γλασκωβέζοι – σκοτσέζοι (Camera Obscura) μοίράζονται με τους γκετεμποργκαίους -σουηδούς περισσότερα από έναν αδιόρατο ροδομάγουλο βορειοευρωπαϊσμό. Μοιράζονται ας πούμε τον παραγωγό Jari Haapalainen (δεν θα ήθελα να με λένε Χααπαλάινεν) που έχει στρώσει και τους Peter, Bjorn & John αλλά και τους Concretes με τους οποίους οι Camera Obscura μοιάζουν σαν δίδυμα αδέλφια.

Παίζοντας κλασικά μοτίβα με σύγχρονο πνεύμα, οι Camera Obscura φαντάζομαι θα προσβάλλονταν αν τους καταλόγιζες μοντερνιτέ. Για αυτό και φροντίζουν, η μουσική τους να ακούγεται διαχρονική, παντοτινή και άφθαρτη σαν το «γκλιν» ενός πιατινιού στην αιωνιότητα.

 

Advertisements

3 Σχόλια to “Album of the week ending 22.03.09”

  1. Stratos said

    Πρώτη ακρόαση χτες βράδυ ήταν υπέροχη… νομίζω θα μου κολλήσει άσχημα φέτος!

  2. g said

    Είναι πανέμορφο δισκάκι, δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να διαφωνήσει ως προς αυτό. Αλλά μπορείς να πάρεις τη δισκογραφία τους, να την ανακατέψεις, να την ακούσεις κατ’αλφαβητική σειρά και το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο αν την άκουγες κατά χρονολογική σειρά. Κι αυτό μάλλον δεν είναι και τόσο καλό…

  3. άψογοι όπως πάντα! θενκς για την ενημέρωση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: