All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Album of the week ending 10.01.09

Posted by gone4sure στο 7 Ιανουαρίου 2009

commonumcCommon
Universal Mind Control
(Geffen)

Γιατί η αμερικανική κριτική ξίνισε με το νέο album του Common;
Διότι το «Universal Mind Trilogy», το όγδοο δισκάκι του Lonnie Rashid Lynn από το Chicago δεν έχει καμία καγκουριά από αυτό το είδος που θεωρείται κραταιό και αξιοσέβαστο στο σύχρονο hip hop. Ο Common, μέλος των Soulquarians από τα μέσα των 90’s (της χαλαρής κολλεκτίβας, δηλαδή, που διαδέχτηκε κάπως τους θιασώτες της daisy age από τα τέλη των 80’s) θήτευσε στην ήπια πλευρά του rappin’ σε ένα παράλληλο μήκος κύματος με την Erykah Badu και τον ?Love. H soul είναι το θετικό πρόσημο που επιλέγει ο Common στην τέχνη του. Μέχρι σήμερα η αποδοχή της κριτικής τίμησε τo έργο του. Το «Universal Mind Control» προφανώς έδωσε το σύνθημα της αποκαθήλωσής του… Πολύ λανθασμένα. Διότι αυτό που τιμάει εδώ είναι η πιο leftfield πλευρά του σύγχρονου electro hip hop που πατάει πάντα γερά στην soul. Ένα album όμορφο, χαρούμενο, με ιδέες και τόσο glamour, όσο χρειάζεται ώστε να μην ξενίσει. Οι Αμερικανοί ξίνισαν γιατί δεν ανεμίζει κουδούνια και αλυσσίδες μάλλον.

Δηλαδή το ψυχαγωγικό hip hop μπορεί να είναι και σκεπτόμενο και ανοιχτόμυαλο;
Και βέβαια μπορεί. Αυτό επιβεβαιώνει ο Common. Απλά δεν είναι εύκολο να διαλυθεί το συμφέρον που έχει η macho πλευρά του μοντέρνου hip hop με τη βαριά και ασήκωτη εκφορά που διαθέτει. Υπάρχει μια συγκεκριμένη νοοτροπία που «πολεμάει» την θετική πλευρά του hip hop γιατί απλά… χαλάει την πιάτσα. Ο Common δεν χωράει στην αρτηριοσκληρωτική βαρβατίλα τους. Παίζει δημιουργικά με τους ρυθμούς, αναδεικνύει τα samples που επιλέγει, χρησιμοποιεί έξυπνα τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα, τραγουδάει και ραπάρει δυναμικά αλλά όχι επιθετικά, πιστεύει στην πολυμορφία και την πολυρυθμία. Το αντίθετο δηλαδή του στρατόκαβλου βαρβάτου rapper.

Και πόσο διαφέρει το στιλ του από το μέσο hip hop album που ανεβαίνει στις πρώτες θέσεις του Billboard;
Πολύ. Ακούγοντας κομμάτια τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, όσο το electro pop «Everywhere» (με την Martina Topley-Bird, τιμώμενη καλεσμένη), το «ψηφιακό» rock ‘n’roll «Make My Day» (με καλεσμένο τον Cee-Lo των Gnarls Barkley), το γαμάτο, ακαταμάχητα sexy hip house «What A World» (μαζί με τον Chester French), το εστέτ μεσόρυθμο, ελαφρώς ζαλισμένο «Punch Drunk Love» (μαζί με τον Kaynye West που θα σκότωνε να έχει ένα -έστω- τέτοιο στο τελευταίο κούφιο album του «808’s & Heartbreak») ή το «γαλαξιακό» single «Announcement» (μαζί με τον Pharell) νιώθεις ότι ο Common γίνεται τιμητής της έγχρωμης κουλτούρας στο σύνολό της. Και όχι μόνο της στενής hip hop πλευράς της.

Μα από τη φύση του το hip hop δεν είναι μπρούτο κι επιθετικό;
Μπα… όχι. Αν ήταν έτσι, οι De La Soul, οι Tribe Called Quest και η Queen Latifah δεν θα είχαν γράψει εξίσου σπουδαία ιστορία όσο οι N.W.A., οι Stetsasonic και οι Public Enemy. Και πέραν τούτου, οι ρίμες εμπεριέχουν πράγματι «αιχμηρότητα» αλλά παίζει ρόλο η εκφορά στο rappin’ – αυτή το κάνει θετικό ή επικίνδυνο, ανάλογα. Ο Common είναι τέτοιος ριμαδόρος που αφήνει πίσω του κάθε στρουθοκαμηλίζοντα επαϊοντα που λυσσάει για την επαναστατικότητα του hip hop. Εδώ πρωτεύει η κομψότητα και ένας εστετισμός που δεν γυρνάει την πλάτη του στην λαϊκότητα. Οι καλεσμένοι του στο album μετατρέπονται σε ένα σύνολο φίλων με θετική αύρα στις κινήσεις τους. Και επιπλέον, δεν εξορίζουν την αισθητική στο πυρ το εξώτερον, ως «φλωριά».

Γιατί θα έπρεπε να προτιμήσω τον Common από τον Kanye West ας πούμε;
Διότι στην παρούσα φάση, ο Common κατέχει σωστά τις ισορροπίες: είναι pop αλλά και γνήσιος soulman. Γράφει φιλικά τραγούδια αλλά και του δρόμου. Είναι εστέτ αλλά δεν χάνει το cool του. Είναι electro αλλά όχι kitsch. Έχει χαρά και όχι άχτι. Είναι ιδιαίτερος αλλά όχι στην κοσμάρα του. Αντιστρέψτε τα όλα και έχετε τα αντίστοιχα για τον καινούργιο Kanye.

Eίναι σπουδαίο λοιπόν το album;
Όχι. Τίποτα δεν αλλάζει μετά από αυτή την κυκλοφορία. Απλά, είναι ένα πολύ όμορφο, καλλίγραμο, καλοφτιαγμένο, ευφυές δισκάκι, μια crossover παραγωγή των Neptunes.

Advertisements

2 Σχόλια to “Album of the week ending 10.01.09”

  1. CD said

    to katevazw idi,guru blog guru ;]

  2. pan pan said

    o common, eidika ap tis meres poy htan common sense, panta eftiaxne aksioprepestata pragmata. otan hmoun lykeio kai eprepe na eksigw pws «hiphop akoyw alla oxi aytes tis vlakeies blah blah» o common htan mia kalh vash na kserei kapoios kai na niwsei ti ennow, mias kai epaize kai tote sto mtv..
    kairo eixa na asxolithw, tha akoysw kai tha epanelthw..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: