All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Hello Stranger – 45 χρόνια μετά… Shoo Bah Shoo Bah My Baby

Posted by gone4sure στο 18 Ιουλίου 2008

Το «Hello Stranger» είναι ένα ευχάριστο τραγούδι με θλιμμένο χαρακτήρα. Έχει καημό. Αναφέρεται στον «ξένο πλέον» στον οποίο πέφτει κανείς πάνω του μετά από καιρό και νιώθει την αμηχανία εκείνη που δεν συνάδει καθόλου με την συναισθηματική στοργή που νιώθουν οι δύο. Ωστόσο είναι μελίρυτο, έχει αυτά τα θεϊκά shoo bah shoo bah my baby που ελαφραίνουν τη δύσκολη στιγμή και όλοι όσοι το ερμήνευσαν θέλησαν να παραμείνουν πιστοί στο νοσταλγικό, αγαπησιάρικο χαρακτήρα του… Το «Hello Stranger» έχει αυτή την πάναπλη μελωδική γραμμή που το κάνει κλασικό – ένα στανταράκι για όλες τις εποχές, οικείο, καλλίγραμμο, αξιοπρεπές και όμορφο. Γραμμένο και σαν soul και σαν pop, και γυναικείο και αντρικό, και ευχάριστο και μελαγχολικό και βελούδο και πικρό. Το «Hello Stranger» κλείνει σαράντα πέντε χρόνια ζωής φέτος και δεν είναι πολλοί αυτοί που το ερμήνευσαν μέσα στα χρόνια. Είναι όμως εκλεκτοί όλοι, είτε πρόκειται για mega stars είτε για ανεξερεύνητους καλλιτέχνες.

Με ένα κλικ πάνω στα ονόματα των καλλιτεχνών στους μεσότιτλους, κατεβάζετε τα τραγούδια.

Πάλι ο Tranzistorer, o Dustroad, η queen:d και ο Vouts ήταν παρόντες με τα σκεπάρνια τους…

Το εκλεκτό «Hello Stranger» και οι «κρυμμένες» εκτελέσεις του.

Από όλη την έρευνα που έκανα, για τις εκτελέσεις του καταπληκτικού τραγουδιού της Barbara Lewis, μέσα στα χρόνια, δύο είναι αυτές που δεν βρήκα: του Roy Rogers και της Shana Morrison από το 1999 (bluesy εκτέλεση) και της Shelley Neil από το 2001 (φωνητική βιρτουόζα). Βρήκα όμως άλλες που αποζημιώνουν τον κόπο με πολύ ενθουσιώδη τρόπο – είμαι σίγουρος ότι κάποιες από αυτές τις εκτελέσεις δεν τις είχατε πάρει καν χαμπάρι, είμαι σίγουρος ότι κάποια από αυτά τα ονόματα δεν τα γνωρίζετε καν. Η διαδρομή του «Hello Stranger» μέσα στα χρόνια, δίνει μια καλή ευκαιρία να ακούσει κανείς ποιους μπορεί να συγκινεί ένα soul pop τραγούδι αλλά και να φέρει στην επιφάνεια καλλιτέχνες που -είμαι σίγουρος- χωρίς αυτή την ευκαιρία, ούτ’ εγώ θα τους γνώριζα ποτέ.Η άλλη δυσκολία στην έρευνα είναι το γεγονός ότι υπάρχει και άλλο εξίσου κλασικό «Hello Stranger«, αυτό του A.P. Carter που αποτελεί ένα μυθικό σταθμό για το χώρο της country – είναι διάσπαρτη η ιστορία από καλλιτέχνες που διασκεύασαν το «Hello Stranger» του A.P. Carter. Eίναι φυσικό λοιπόν, κάθε φορά που έπεφτα πάνω σε ένα «Hello Stranger» να είναι απαραίτητο να διαλευκάνω το ποιο από τα δύο είναι…

 

 

 

H εικοσάχρονη Barbara Lewis κάνει τη διαφορά ως τραγουδοποιός

Η Lewis «ατύχησε» να έχει την πρώτη επιτυχία της και μεγαλύτερή της σε όλη την καριέρα της. Παρότι συνέχισε για μια τριετία τις επιτυχίες, δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει το «Hello Stranger«. Κρίμα. Ήταν μια πραγματικά προικισμένη συνθέτιδα με φυσικό ταλέντο – δεν γράφουν πολλοί στα είκοσί τους ολοκληρωμένα pop τραγούδια με αρχή – μέση – τέλος όπως το «Hello Stranger». Ούτε ήταν πολλοί τότε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 που κατάφερναν να κάνουν crossover με doo wop, soul και pop στα charts. O παραγωγός Ollie McLauglin (ο Del Shannon και οι Capitols ήταν μεταξύ άλλων δικά του δημιουργήματα) ήταν αυτός που την έφερε στην πόρτα της Atlantic όπου και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της album με τον όχι και τόσο ευφάνταστο τίτλο «Barbara Lewis Sings Hello Stranger And Other Hits» (1963, Atlantic). Σε κάποια από τα κομμάτια του δίσκου, η Barbara Lewis συνοδεύεται στα φωνητικά από τους εξαιρετικούς Dells, όπως και στο «Hello Stranger» το οποίο την άνοιξη του 1963 ανέβηκε στο Νο.1 των black charts όπου και έμεινε για δύο εβδομάδες ενώ στο pop chart έφτασε ως το Νο.3. Η Barbara Lewis γεννήθηκε το 1943 στο South Lyon του Michigan, δυτικά του Detroit και ως παιδί θαύμα από την ηλικία ων εννιά έγραφε τραγούδια σε διάφορα όργανα που έπαιζε. Από το 1963 ως το 1966 σημείωσε επιτυχία στα charts παρότι συνέχισε να ηχογραφεί μέχρι τις αρχές των 70’s.

Οι Martha & The Vandellas βαφτίζονται στην κολυμβήθρα της Motown

Στο ντεμπούτο τους album «Heatwave» (1963, Gordy) συμπεριέλαβε η Martha Reeves με το συνοδευτικό group της, τις Vandellas (Annette Sterling Beard, Gloria Williams, Rosalind Ashford), το «Hello Stranger» ανάμεσα στα upbeat χορευτικά αριστουργήματά τους όπως το «Heatwave» και τη διασκευή τους στο «Μocking Bird«. Η Martha Reeves τραγουδάει το κομμάτι με πιο λουσάτο και glamorous τρόπο το κομμάτι της Lewis ενώ οι Vandellas στο υπόβαθρο ακούγονται σαν κορίτσια που δίνουν τον τόνο. Κατά ένα τρόπο, το άστρο της Martha Reeves έλαμψε χάρη στον… κακό χαρακτήρα της Mary Wells (η οποία δεν εμφανίστηκε σε ένα show και η Motown αναζητώντας άμεσα μια αντικαταστάτρια ανέθεσε το ρόλο στην… γραμματέα του Gordy, την Martha) και στην επιτυχημένη φωνητική βοήθειά της στο «Stubborn Kind Of Fellow» του Marvin Gaye. Οι Vandellas πριν καταλήξουν σε αυτό το όνομα είχαν ονομαστεί αρχικά Del-Phis και κατόπιν Vels. Ένα χρόνο μετά το «Heatwave«, το 1964, η Rosalind Ashford εγκατέλειψε το group και τη θέση της πήρε η Betty Kelly. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία…

Η Elkie Brooks το φέρνει στην Αγγλία την επόμενη χρονιά με το ντεμπούτο single της

Η Elkie Brooks (Elaine Bookbinder) από τις πιο σταθερές φωνές στην Αγγλία τα τελευταία σαράντα χρόνια, ερμήνευσε το «Hello Stranger» για b-side στο ντεμπούτο single της (1964, Decca) πίσω από τη διασκευή της «Something’s Got A Hold On Me» της Etta James. Η Elkie τραγουδάει το κομμάτι με το κοριτσίστικο cool του Λονδίνου της εποχής, ένα blue-eyed soul στιλ που λίγα χρόνια αργότερα θα την έφερνε σε περίοπτη θέση στις λίστες με τα northern soul αριστουργήματα που πολλοί αναζητούν. Η Brooks τραγούδησε ανά καιρούς σε πολλά συγκροτήματα είτε ως βοηθητική είτε ως lead (Small Faces, Vinegar Joe, We Willie) αλλά έκανε και μια προσωπική δισκογραφική πορεία στα 70’s και στα 80’s κυρίως με επιτυχίες διάσπαρτες μέσα στα χρόνια, όχι όμως τόσες (και τόσο καλές) που να καταφέρουν να φτιάξουν ένα φανατικόπυρήνα θαυμαστών γύρω της. Ταλαιπωρήθηκα πολύ για να βρω την εκτέλεσή της – υπάρχει μόνο σε μια συλλογή με τίτλο «The Early Hits 1964 – 1968» (C5, 1987) και δεν έχει κυκλοφορήσει σε cd.

Η Paula Willis το κατεβάζει νότια στο Μεξικό με μοντέρνο tejano rhythm ‘n’ blues

Η μεξικανή τραγουδίστρια Pauline Willis ξεκίνησε την καριέρα της το 1964, όταν η ξαδέλφη της, Fay Gomez (Barrera) την συστησε στον αρχηγό του σχήματος Little Joe & The Latinaires που έπαιζαν στο κύκλωμα των clubs στο South Fort Worth. Αρχικά διστακτική η Paula δεν ήθελε να συμμετάσχει στο σχήμα από το φόβο των Βαπτιστών που δεν επέτρεπαν την νυχτερινή διασκέδαση τέτοιου είδους (τα τραγούδια rancheras ήταν προκλητικά για το συντηρητικό θρησκευτικό πλαίσιο της εποχής). Δύο χρόνια διήρκεσε αυτή η συνεργασία της Paula με τους Latinaires και στο μέσο αυτού του διαστήματος ηχογράφησαν μια διασκευή του «Hello Stranger» πραγματικά απολαυστική, σε στυλ μοντέρνας tejano bg band. Το 1966 η Paula ακολούθησε μια μικρή live solo καριέρα μέχι το 1967 που παντρεύτηκε, πήρε το επώνυμο του συζύγου της, Estrada  και αποσύρθηκε. Η εκτέλεση των Paula & The Latinaires του 1965 υπάρχει μόνο στο τρίτο volume της συλλογής «Chicano Soul: San Antonio’s Westside Sound 1961 – 1970«.

Οι Capitols το ερμηνεύουν ως αντρική soul πανδαισία με ψιλοχορευτική διάθεση

Οι Capitols ήταν ένα προσωπικό στοίχημα του παραγωγού Ollie McLaughlin, ένα παιχνίδι που απέδωσε βραχύβια και εξαφανίστηκε, χωρίς να καταφέρει να αποτινάξει από πάνω του την στάμπα του one hit wonder. Στο album τους «Dance The Cool Jerk» (1966, Karen) διασκεύαζαν μια σειρά από hits της εποχής (κυρίως από ρεπερτόριο της Motown) στο χορευτικό δικό τους soul στιλ, για να πλαισιώσουν την τεράστια επιτυχία τους «Cool Jerk» που έχει μείνει εμβληματική μέσα στα χρόνια, μία από τις πολλές χορευτικές μόδες που γέννησε το πρώτο μισό των 60’s. Μάλιστα το «Hello Stranger» ήταν και b-side στο single «Cool Jerk» που έφτασε ως το No.7 του pop chart και ως το Νο.2 του black chart. Οι Capitols, ήταν ένα τρίο – δημιούργημα του McLaughlin που πρωτοξεκίνησαν ως The Caps το 1962 για να ανοίγουν τις συναυλίες της Barbara Lewis. Όταν απέτυχαν με το single τους «Dog And Cat / The Kick» διαλύθηκαν και σχηματίστηκαν ξανά τρία χρόνια αργότερα για να εκμεταλλευτούν τη χορευτική μόδα the jerk, στο Detroit που είχε πάρει σε κάποια clubs και πιο σεξουαλικές διαστάσεις και λεγόταν pimp jerk. Ο McLaughlin φοβούμενος τις αντιδράσεις των συντηρητικών άλλαξε το όνομα σε cool jerk και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Το τρίο διαλύθηκε το 1969 μετά από δύο albums και ο βασικός τραγουδιστής Don Starball έγινε αστυνομικός στο Detroit, ο Richard Mc Doughall πέθανε το 1984 με άγνωστη αιτία  και ο Samuel George δολοφονήθηκε το 1982 σε ηλικία 39 ετών. Αυτή ήταν η αρχική σύνθεση των Capitols. Από τους μεταγενέστερους αντικαταστάτες, ο Ralph Julius Jones πέθανε πέρσι από καρκίνο του πνεύμονα πέρσι.

Ο Darius το διασκευάζει σε ψυχεδελικό κλίμα αλλά διατηρεί τον soulful χαρακτήρα του.

Πέρα από ένα και μοναδικό ομώνυμο  album του το 1969 στην Chartmaker, ο Bobby Joe Ott με το ψευδώνυμο Darius James δεν κυκλοφόρησε τίποτα άλλο. Γι’ αυτό και ένα δεύτερο album του με ηχογραφήσεις του από το 1967 ως το 1971, με τίτλο «Darius II» (2002, World In Sound) βγήκε στην επιφάνεια μετά θάνατον, τώρα που η φήμη του έχει αποκτήσει στους ανάλογους ψυχεδελικούς κύκλους, μυθική αξία. Ο τραγουδοποιός από το Cleveland, έδρασε στο Los Angeles και οι φανατικοί θαυμαστές του μιλούν για ένα συναισθηματικό τραγουδιστή που πάσχισε να εδραιωθεί σε μια σκηνή η οποία τελικά δεν επιβράβευσε το ταλέντο του. Την εξαετία 1974 – 1980, ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα τον ανάγκασε να αποτραβηχτεί από το προσκήνιο και όταν επέστρεψε με τους Earthlings, τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο… Το «Hello Stranger» ερμηνεύεται από τον Darius με έναν πραγματικά απολαυστικό τρόπο: ορκίζεσαι ότι πρόκειται για έγχρωμο τραγουδιστή αλλά δεν είναι… Η ενορχήστρωση μάλιστα κάνει τα πάντα να ανακαλέσει αυτό το διονυσιακό, ηλιόλουστο πνεύμα της California της χίπικης ευδαιμονίας αλλά και πάλι η ‘γαλανομάτα soul’ έρχεται στο μυαλό σου.

Οι Supremes και οι Four Tops σε μια από τις glamorous -τελευταίες- συνεργασίες τους.

Στην τρίτη και τελευταία δουλειά που έκαναν μαζί, το album «Dynamite» (1972, Motown) οι Supremes και οι Four Tops ερμήνευσαν από κοινού το «Hello Stranger» με την λαμπερή διάθεση που χαρακτήριζε τους mega stars της Motown στις αρχές των 70’s, όχι όμως πραγματικά σπουδαία και εμπνευσμένα – πλην της πάντα στεντόριας, κυριαρχικής φωνής του Levi Stubbs. Μέσα στο album κυριαρχούσαν οι διασκευές («It’s Impossible» των New Birth, «Love The One You’re With» του Stephen Stills, «Good Lovin’ Ain’t Easy To Come By» του Marvin Gaye και της Tammi Terrel, «Do You Love Me Just A Little Honey» των Gladys Knight & The Pips κ.λπ.). Το album έφτασε ως το Νο.21 του black chart και στο No.150 του pop chart και ήταν σαφώς το λιγότερο επιτυχημένο εμπορικά από το «Magnificent Seven» του 1970 και το «Return Of The Magnifient Seven» του 1971. Η Jean Terrell είχε ήδη αντικαταστήσει την Diana Ross που είχε φύγει από τις Supremes το 1969 και η Cindy Birdsong είχε αντικατσταθεί από την Lynda Lawrence το 1972. Και οι Terrell και η Lawrence αποχώρησαν με τη σειρά τους από το brand Supremes την επόμενη χρονιά…

Οι New York Rubber Rock Band στην απαραίτητη underground disco εκτέλεση

O Bob Motta και ο Vince Traina ήταν οι άνθρωποι που κρύβονταν πίσω από αυτή την μπάντα που έδρασε στα μέσα των 70’s κυκλοφορώντας τρία singles στην Henry Street με τραγουδίστρια την Colleen Heather η οποία θα γινόταν αργότερα disco diva της West End. Το «Hello Stranger» διασκευάζεται με τον υπνωτιστικό, νεοϋορκέζικο τρόπο που είχε η disco στα 70’s πριν από το «Saturday Night Fever«. O ρυθμός του φέρνει στο νου το «Rock The Boat» των Hues Corporation και το θέμα του «Love Boat» και η Heather το ερμηνεύει με την ευδαιμονία της αστραφτερής ενζενύ με τα πίσω φωνητικά που παιανίζουν «Hello Stranger» να δίνουν την απαραίτητη camp νότα. Το τραγούδι ήταν b-side στο single τους «Dance With Me» (1976, Henry Street) και ήταν το μόνο που τους ανέβασε σε chart – συγκεκριμένα ως το Νο.31 του dance chart του Billboard. Οι New York Rubber Rock Band έίχαν στο ενεργητικό τους και το «Disco Lucy» που τότε, το 1975, το Billboard είχε γράψει με πάθος ότι πρόκειται για το χειρότερο κομμάτι που γράφτηκε ποτέ… Υπερβολές… Αν εξαιρέσεις το ανώδυνο, αφρώδες στιλ τους, οι New York Rubber Rock Band ακούγονται σαν μια όμορφη, πληθωρική disco σερενάτα της εποχής…

Η Yvonne Elliman σημειώνει τη δεύτερη, σε εμπορικότητα, επιτυχία της καριέρας της, ένα χρόνο πριν από το «If I Can’t Have You»

Η Yvonne Elliman από τη Honolulu της Χαβάης θα είχε παραμείνει πάντα το κορίτσι που έπαιξε την Μαρία Μαγδαληνή στο musical «Jesus Christ Superstar» και η ερωμένη του Eric Clapton που ακουγόταν και στα φωνητικά του «I Shot The Sherriff» το 1974, αν στα μέσα των 70’s οι παραγωγοί της δεν την έστρεφαν στην γαλανομάτα soul και οι Bee Gees δεν της εμπιστεύονταν ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έγραψαν ποτέ – το «If I Can’t Have You«. Πράγματι η Elliman με φωνή εξαιρετικά εκφραστική, σχεδόν ικετευτική αλλά όχι διαπεραστική, ανέβασε το «Hello Stranger» (1977, RSO) στο No.57 στα black charts και στο No.15 στα pop με μια διασκευή αρκούντως mainstream για να ξαναθυμίσει πόσο σπουδαίο υπήρξε το τραγούδι της Barbara Lewis. Στο b-side του single βρισκόταν το «She’ll Be The Home«. Το κομμάτι δεν συμπεριλήφθηκε σε κανονικό album της αλλά μπήκε ανελλιπώς σε όλες τις συλλογές με τα greatest hits της από τότε. Η Yvonne Elliman ήταν η πρώτη, μετά την Barbara Lewis καλλιτέχνιδα που ανέβασε το τραγούδι στα charts και μέχρι σήμερα παραμένει η μόνη γυναίκα από νησί του Ειρηνικού που έχει σκαρφαλώσει στο No.1 του Billboard (το άχρηστο trivia!).

 H Brown Sugar το θέτει υπνωτιστικά σε lovers’ rock

Ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για την Brown Sugar και ακόμη λιγότερα για τα τι και τα πώς της απολαύστικής διασκευής της στο «Hello Stranger«. Αυτό που είναι γνωστό μόνο, είναι ότι περιλαμβάνεται στη συλλογή της εταιρίας New Cross του Dennis Lascelles, «The Lovers Rock Story: The Best Of The Early Years» (1977, New Cross) που συγκεντρώνει τα πιο προβεβλημένα κομμάτια του label από τα τέλη των 70’s. Καθαρά ερωτικό και mellow, το lovers rock ήταν η αντίστιξη στο σκληρό, συχνά θυμωμένο τζαμαϊκανό rasta στιλ και για αυτό ίσως απέδωσε επιτυχίες – κυρίως από κοπέλες όπως η Carroll Thompson και η Janet Kay αλλά και άντρες, όπως ο Gregory Isaacs. Φυσικά το lovers rock άνθισε στο Λονδίνο (οι πιουρίστες που πίνουν νερό στο όνομα του Marley μιλούν για νερωμένη, συμβιβασμένη reggae εκμετάλλευση) και απήχησε και σε λευκά ακροατήρια. Είναι όμως τόσο καλόγουστη και με pop προσέγγιση φτιαγμένα τα lovers’ rock διαμάντια της περιόδου που πραγματικά, σε κάνει να νιώσεις ότι ‘η επανάσταση μπορεί να περιμένει’.

 

Η Carrie Lucas το τραγουδάει χωρίς καμία πρωτοτυπία για το έγχρωμο κοινό των 80’s.

Μια πολύ καλή τραγουδίστρια, η Carrie Lucas, έκανε καριέρα μιας ντουζίνας χρόνων στην εξαιρετική εταιρία Solar του εραστή της Dick Griffey, τροφοδοτώντας τα κουτσομπολιά για το αν θα γινόταν το ίδιο χωρίς τον δεσμό μεταξύ τους. Άδικο βέβαια, γιατί πραγματικά η Carrie Lucas -ειδικά στα albums της των 70’s- ήταν απολαυστική. Το «Hello Stranger» ήταν ένα από τα τέσσερα συνολικά singles που έβγαλε το album της «Horsin’ Around» (1985, Constellation) ενώ είχε ήδη εγκαταλείψει την στέγη της Solar. Η διασκευή της έφτασε ως το Νο.20 του black chart και ήταν ηχογραφημένη σε μια λογική εντελώς ανώδυνη, με προεξάρχουσα την γλυκιά synth soul αίσθηση μιας τραγουδίστριας που φλέρταρε με το adult contemporary ρεπερτόριο… Όπως ακριβώς και η Barbara Lewis είχε χρησιμοποιήσει τους Dells στα βοηθητικά φωνητικά, έτσι και η Carrie Lucas χρησιμοποίησε τους Whispers – μάλιστα το τραγούδι ‘χρεώνεται’ ως Carrie Lucas featuring The Whispers και για αυτό το λόγο οι Whispers το συμπεριλαμβάνουν και σε δικές τους συλλογές. Να αναζητήσετε τα τέσσερα πρώτα albums της Solar («Simply Carrie», «Street Corner Symphony», «In Danceland» και «Portrait Of Carrie» – της περιόδου 1977 – 1980) για να έρθετε σε επαφή με μια πραγματικά άξια και λαμπερή τραγουδίστρια στο αποκορύφωμα της disco περιόδου.

O Howlin’ Wilf κρατάει ψηλά το κεφάλι του βρετανικού rhythm ‘n’ blues.

Ο James Hunter από το Colchester είναι μια από τις πιο παραγνωρισμένες περιπτώσεις της λευκής, γαλανομάτας soul της Βρετανίας, πιστής στα πρότυπα των 60’s και ορκισμένης να πίνει νερό από την πηγή του Van Morrison. Επηρεασμένος από τον Sam Cooke και τον Jackie Wilson, ο Hunter που δούλευε εργάτης σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, μετονομάστηκε σε Howlin Wilf (παραφράζοντας το παρατσούκι του Howlin Wolf) για να παίξει στο ντεμπούτο album του «Cry Wilf» (1986, Big Beat) ένα όμορφο, καλοχωνεμένο αλλά vintage κράμα από λευκή soul και βρετανικη jazzy pop, μαζί με την μπάντα του, τους Vee Jays, που παραήταν αντιεμπορική και αυθεντική για να συναγνωνιστεί την αστραφτερή pop των μέσων των 80’s. Την παραγωγή στο album του έκανε ο Boz Boorer, πρώην μέλος των Polecats και κατοπινός συνεργάτης στην μπάντα του Morrissey. Ρετρό και ρομαντική, η εκτέλεση του Wilf ακούγεται σήμερα σαν ένα αυθεντικό παραλειπόμενο των 60’s παρά σαν μια σπουδή των 80’s στο παρελθόν του βρετανικού r’n’b.

 

H Queen Latifah του δίνει μια glamorous music hall νότα

Η Queen Latifah από το New Jersey κάποια στιγμή είπε να αφήσει την daisy age του hip hop και να βουτήξει στο mainstream ως αδηφάγα διασκεδάστρια και τα κατάφερε: εξασφάλισε ένα Oscar, στρογγυλοκάθισε στο Hollywood και είπε στα 00’s να γίνει η μαύρη star που δεν έχει πια η αμερικανική μουσική βιομηχανία. Το album «The Dana Owens Album» (2004, Intescope) γεμάτο διασκευές εξυπηρέτησε πετυχημένα αυτό τον σκοπό. Η φωνή της «απλωμένη», «ανοιχτή» και άνετη περιδιαβαίνει σε εκλεκτικές επιλογές του παρελθόντος από την soul του Al GreenSimply Beautiful«) μέχρι την εστέτ disco των Dr. Buzzard’s Original Savannah BandHard Times«) και από τους Mamas & Papas («California Dreamin’«) μέχρι τον Bill WithersThe Same Love hat Made Me Laugh«) και μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα πιάνει και το «Hello Stranger«.  Η ερμηνεία της είναι λαμπρή, άνετη και χαμογελαστή – η Queen Latifah, η μάλλον, η dame Dana Owens προσεγγίζει το τραγούδι από την ευοίωνη πλευρά του, ενώ στο πλευρό της έχει βιρτουόζους μουσικούς που δίνουν το απαραίτητο στουντιακό credit – τα αδέλφια Arif και Joe Mardin, Herbie Hancock, Vinnie Colaiuta, Jeff Porcaro και John Patitucci. Το album σκαρφάλωσε ωςτο Νο.11 του black chart και ως το Νο.16 του pop chart.

H αγγλίδα Ebony Alleyne το εκσυχρονίζει σε soul μοτίβο

Μετά από τις περιπέτειές της με την εταιρία της Sony, την Okeh που έγιναν κάποιες προσπάθειες να ξανατεθεί σε λειτουργία, που δεν πρόκοψε τελικά, με αποτέλεσμα η πιτσιρίκα Ebony Alleyne να μείνει χωρίς δισκογραφική στέγη, το album της κυκλοφόρησε από την εξιαρετική soul εταιρία Expansion – και ίσως καλύτερα έτσι. To album «Never Look Back» (2007, Expansion) είναι ολόκληρο απολαυστικό, χάρη κυρίως στην παρουσία του έμπειρου Ian Levine, στην παραγωή και τη σύνθεση, του ανθρώπου που ευθύνεται σχεδόν ολοκηρωτικά για την northern soul κίνηση στην Βρετανία και κατόπιν την σκηνή του hi-NRG. Η Ebony τραγουδάει κομψά, στρωτά, όμοφα και με κλάση κι εμπειρία πολύ μεγαλύτερα από ό,τι ίσως καταδεικνύει η ηλικία της. Το «Hello Stranger» γίνεται ένα μοντέρνο, ψηλοκλασάτο και αισθαντικό τραγούδι με crossover δυναμική – από τις έφηβες ακροάτριες μέχρι τους απαιτητικούς soul fans, όλοι βρίσκουν ένα λόγο να το αγαπήσουν.

 

Enjoy loud.
Shoo-bah, shoo-bah, my baby, oooohhh

Bonus: η χορευτική εκτέλεση των Philly Dawgs

 

Advertisements

2 Σχόλια to “Hello Stranger – 45 χρόνια μετά… Shoo Bah Shoo Bah My Baby”

  1. kouk said

    fyi, i ektelesi tis Paula & the Latinaires einai edw:

    Tha paratiriseis oti tin onomazoun Paula Estrada, dioti pire argotera to onoma tou antra tis. Nomizo otan tragoudouse ostoso itan akomi anupantri.

  2. gone4sure said

    Welcome Κωνσταντίνε.
    Για το Estrada το έγραψα στο κείμενο. Thanx anyways.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: