All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Λεοντόκαρδος στην Croisette

Posted by gone4sure στο 1 Φεβρουαρίου 2008

hawleyblog.jpg
Serious delirious

Ο Richard Hawley έπαιξε στην κατάλληλη αίθουσα του ξενοδοχείου Martinez το βράδυ της Δευτέρας 28 Ιανουαρίου για το κοινό του Midem – ένα κοινό που φαίνεται να μην αποχωρίζεται τα badges με τα στοιχεία του, τα έχει κρεμασμένα στο λαιμό σαν περιδέραια ακόμα και τη νύχτα που η βόλτα κατά μήκος της παραλίας είναι γεμάτη στραφταλίζοντα φώτα και vibes από starlets… Ο Ριχάρδος φαινόταν μόνος και είχε βλέμμα ανέκφραστο. Βγήκε αξιοπρεπής και απόμακρος φορώντας αυτή τη συγκεκριμένη «Roy Orbison» στολή τραγουδώντας τα περισσότερα τραγούδια του νέου album του. Παρότι δεν είναι πάντα θλιμμένος, στενοχωρήθηκα κάπως. Είχε αυτό το ύφος σαν να ήξερε ότι το συγκεκριμένο κοινό, βουτηγμένο στην ευδαιμονία του πανηγυριού, δεν θα δημιουργούσε καμία επαφή με τα συγκινητικά ρετρό τραγούδια του – ούτε τα country, ούτε τα rockabilly, ούτε τα λουσάτα 60’s με τις γενναίες ενορχηστρώσεις: «Tonight The Streets Are Ours«, «Valentine«, «Serious«… μέχρι να φτάσει στο φινάλε με το «Ocean» που σίγουρα του αρέσει περισσότερο από ο,τιδήποτε έχει γράψει. Χαίρομαι που συμφωνούμε. Ο Ριχάρδος, ως άλλος Λεοντόκαρδος έπαιζε για το κοινό της Croisette που είχε έρθει από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Κάποιοι χόρευαν τάχα μου ταγκό, κάποιοι άλλοι παρίσταναν τους παστέλ ροζ και γαλανούς φλώρους των 50’s… Κρίμα που δεν είδε κανένα οικείο βλέμμα να μοιραστεί τη γλυκιά του θλίψη. Ακόμα και στα φλας των φωτογραφιών ακούμπαγαν μάλλον ξώφαλτσα στην ειρωνική quiff του. Όταν τέλειωσε μας χαιρέτησε σαν βετεράνος κονφερασιέ και άδειασε τη γωνιά του για να ανέβουν λίγο αργότερα οι Reverend And The Makers που νομίζεις ότι σε μεταφέρουν με τη χρονοκάψουλα στα early 90’s. Λίγο Flowered Up, κάτι παραπάνω Stone Roses, πολύ Happy Mondays. Είναι συμπαθητικοί όμως, ο τραγουδιστής τους είναι πενταπρόθυμος και η κιμπορντίστρια εξαίρετη. Το «Open Your Window» είναι καταπληκτικό, αδρεναλινούχο, φωναχτό και πρωτοεπίπεδο. Τι άλλο να ζητήσεις; (Τίποτα από τους παρεβρισκόμενους).

Έξω στην Croisette τα φώτα τύφλωναν… Μου ήρθε μια επθυμία να ακούσω το «Naked In Pitsmoor» στο i-pod – η βραδυά ήταν απίστευτα ανοιξιάτικη. Δεν το άκουσα όμως γιατί ήμουνα με φίλους και δεν ήθελα να φορέσω ακουστικά. Το τραγουδούσα όμως από μέσα μου.

Advertisements

2 Σχόλια to “Λεοντόκαρδος στην Croisette”

  1. φαίη said

    ωραία περιγραφή!
    τον αγαπώ τον hawley και νομίζω πως δεν θα μας απογοητεύσει ούτε στο μέλλον…
    Καλησπέρα

  2. Stratos said

    Πρέπει να ήταν όμορφα… αφού έπαιξε και το αγαπημένο μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: