All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

No.07. Radiohead. Debbie Harry. Staying in is the new going out.

Posted by gone4sure στο 14 Δεκεμβρίου 2007

No.07 Best Album 2007
Radiohead
In Rainbows
(Self released)

no7best.jpgNecessary
Για να είμαι ειλικρινής, δεν νιώθω και πάρα πολύ καλά που πραγματικά πιστεύω ότι αυτό το album ανήκει εδώ. H λογική πορεία τους μάλλον στην από κάτω λίστα θα τους τοποθετούσε. Οι Radiohead μου «τα έχουν σπάσει» κανονικά με τα τσαλίμια τους δέκα χρόνια, σχεδόν τους είχα ξεγράψει με όλο το μπαράζ της δήθεν πρωτοπορίας τους και ο Thom Yorke μού φαινόταν ότι έχει κόψει τον κάβο από κάθε γήινο στοιχείο. Όμως, αλήθεια, το «In Rainbows» πέρα από δισκογραφικό πείραμα της βιομηχανίας είναι ένας πολύ -μα πολύ- πλούσιος δίσκος, έχει την αύρα του σπουδαίου και το περιεχόμενο ενός μεγαλειωδώς διαλυμένου ψυχισμού (άρα «μεγαλύτερου από τη ζωή»). Καταπληκτικές μελωδίες, στρώματα ευρηματικών ενορχηστρώσεων, πολύ αληθινές κινήσεις και πολύ υποβλητικός διάκοσμος. Αλήθεια, εντυπωσιάστηκα με έναν παρόμοιο τρόπο που το έπαθα και με το «Turn In« του Plurammon που δεν του το’χα αλλά…

No.07 Worst Album 2007
Debbie Harry
Necessary Evil
(Eleven Seas Music)

no7worst.jpgUnecessary
Ένα κουφάρι κατρακυλάει στις δεκαετίες και θυμίζει ότι κάποτε η αρχόντισσα της νεοκυματικής Νέας Υόρκης ήταν high as high can be, ενώ σήμερα κυνηγάει την ουρά της σαν θεία που αρνείται την ηλικία της. Ίσως το πιο kitsch album της χρονιάς, με τα χειρότερα τραγούδια που έχει πει. Η πιο ουσιαστική συμβολή της στο 2007, παραμένει η ερμηνεία της μαζί με την Lily Allen στο «Heart Of Glass» από τους δρόμους της Νέας Υόρκης και… αυτό ήταν. Όχι, σαχλή δεν ήθελα να την ακούσω την Debbie.

No.07 Snapshot 2007 Staying in is the new going out
Κατά το «οι άντρες είναι οι νέες τσάντες», «το Γκάζι είναι το νέο Ψυρρή», «οι Dragons είναι οι νέοι Bunnymen» και «το σαφράν είναι το νέο δεντρολίβανο». Η χρονιά των «νέων κάτι». Όσο camp και αν ακούγεται, πράγματι το «σπίτι» (έτσι όπως έχει γίνει σαν ψυχαγωγικό οχυρό) είναι η νέα παρταλοέξοδος… Καθόλου δε με χαλάει.

Εδώ ρίξτε μια ματιά σε όλες τις ψηφοφορίες των συμμετεχόντων, συνολικά.

Advertisements

15 Σχόλια to “No.07. Radiohead. Debbie Harry. Staying in is the new going out.”

  1. mediocrityrules said

    Πιο φαιδρή είχα βρει την συγκεκριμένη σύμπραξη με τη Lily Allen να σου πω την αλήθεια. Εκτός του ότι η φωνή δεν έβγαινε σε καμιά τους, το όλο σκηνικό είχε κάτι από τις καλοκαιρινές εξορμήσεις του Πρωινού Καφέ στην ´ωραία Ξάνθη´. Το δίσκο δυστυχώς δεν μπορώ να τον παρακολουθήσω πέρα από το τραγούδι που έχει τον στίχο ´the devil´s dick is hard to handle´ (!) (όλο και κάπως θα αφαιρεθώ και έχει και πολλά tracks) αλλά το 2 times blue το βρίσκω ok σαν single.

  2. depecher said

    …E OXI ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ ΚΑΙ RADIOHEAD !!!!!!! KI ESY BROYTE ????
    SHAME< SHAME < SHAME !!!!!!!!

  3. depecher said

    «Περιεχόμενο μεγαλειωδώς διαλυμενου ΨΥΧΙΣΜΟΥ » ΑΥΤΟ ΕΔΩ ??????? ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΜΑ ?????? Περιεχόμενο ενός διαλυμένου group που προσπαθεί να κρύψει την απουσία έμπνευσης με cheesy ενορχηστρώσεις …μάλλον….[βλέπε για επαλήθευση «ΚΙD A» , «AMNESIAC»…ELEOS !!!!!]
    Και που να κυκλοφορήσει κι επίσημα στην ΕΛΛΑΔΑ !!!!! Ε ΡΕ ΜΠΑΛΟΤΣΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ ΣΤΗΝ ΜΑΠΑ !!!!!
    «στρωματα ευρηματικών ενορχηστρώσεων » ΑΥΤΟ ΕΔΩ ?????
    Στρώματα για ύπνο , γλυκό και ελαφρύ ….ΝΑΙ !!!!
    «αληθινές κινήσεις και υποβλητικός διάκοσμος » ????? ΑΥΤΟ ????
    ΕΝΑ ΠΟΥΦ ΕΙΝΑΙ !!!!
    ΩΣ ΠΟΤΕ ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΡΓΥΡΩΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΣΤΑ 90’S ??????
    ΤΥΦΛΑ ΝΑ ‘ΧΟΥΝ ΟΙ U2 , όσον αφορά το treatment που απολαμβάνουν, σε ό,τι και να βγάζουν , από μερικούς δημοσιογράφους !!! ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ !!!!

  4. gone4sure said

    Το «In rainbows» (ευτυχώς) δεν έχει καμία σχέση ούτε με «Amnesiac» όύτε με «Kid A». Είναι εντελώς άλλο πνεύμα, άλλη αντίληψη… Με τραγούδια και με ενορχηστρώσεις πραγματικά ωραίες.
    Ξανάκου το!

  5. Gone,απ’οτι φαίνεται για τους Radiohead συμφωνούμε μόνο στη θέση !

  6. mouxlaloulouda said

    Radiohead, Jens Lekman, The National. Τρία ονόματα που θα κονταροχτυπηθούν για την πρώτη θέση.

    depecher παρ’ όλο που έχω όρεξη για καυγά, θα εξαπατήσω τον εαυτό μου παραμυθιάζοντάς τον ότι δεν είσαι εσύ αυτός που έγραψα όλα τα παραπάνω για τους Radiohead. Ωστόσο, μία συμβουλή. Τα πολλά θαυμαστικά και γενικότερα η λανθασμένη χρήση των σημείων στίξης παραπέμπουν σε κιτρινισμούς (και λαϊκισμούς). Προτείνω (καλοπροαίρετα) να τα περιορίσεις.

    Αξιαγάπητε gone4sure

    Τα τσαλίμια των Radiohead τα τελευταία δέκα χρόνια ήταν απολαυστικά (τα Kid A, Amnesiac, Hail to the thief, The eraser είναι όντως αριστουργήματα. Να μην ξεχνάμε το Bodysong και το There will be blood). Διαφωνείτε, αλλά πρέπει να παραβλέψουμε αυτές τις λεπτομέρειες. Συμφωνούμε απόλυτα για το «In rainbows» και αυτό έχει σημασία.

  7. gone4sure said

    @mouxlaloulouda: Σ’ευχαριστώ πολύ για το «αξιαγάπητε». Είχα καιρό να το ακούσω (διαβάσω) η αλήθεια είναι. Ωστόσο, ή θα πρέπει να ξαναορίσουμε τι σημαίνει αριστούργημα (και σίγουρα το τι σημαίνει «απολαυστικό»), ή μάλλον δεν θα συννενοηθούμε. Οι Radiohead, κατ’ εμέ, έχουν μια εντυπωσιακά τεθλασμένη πορεία ποιότητας από το «Pablo Honey» ως το «In Rainbows». Μια πορεία που περιλαμβάνει αριστουργήματα («OK Computer»), μετριότητες («Pablo Honey») και αθλιότητες («Amnesiac»). Προσωπικά απορώ με τον Thom Yorke, έναν μουσικό που είναι ικανός για ύψη αλλά και για τρίσβαθα και αν τον δω και «πανοραμικά», μάλλον καχύποπτος είμαι απέναντι στην δράση του. Ωστόσο οι Radiohead είναι αν μη τι άλλο (στις θαυμάσιες και στις αξιοθρήνητες στιγμές τους) ένα ενδιαφέρον όνομα. Συμφωνούμε για τo «In Rainbows» όμως, όπως λες και ίσως έχει μεγαλύτερη σημασία από το ότι δαφωνούμε για «Kid A» και «Amnesiac».
    Όσο για τις προβλέψεις της πρωτιάς… υπάρχει ανάμεσα σε αυτά τα τρία ονόματα που αναφέρεις ή κάποιο άλλο ίσως όνομα, που και εγω θα ευχόμουν να πρωτεύσει. Ίδωμεν.
    Αυτή η ψηφοφορία εξελίχθηκε πολύ καλύτερα από όσο περίμενα χάρη στην -γενικά- ανεβασμένη ποιότητα των κριτιρίων των επιλογών των συμμετεχόντων.

    @dread: τουλάχιστον συμφωνούμε στη θέση των Radiohead, πράγματι. Λίγο το έχεις;

  8. Σε επόμενο post:απόπειρα ανάλυσης του Kid A και του Amnesiac σε 2000 λέξεις
    (εντάξει,πλάκα κάνω)

  9. gone4sure said

    Ωχ, ωχ, ωχ…
    Κάντο εσύ ντε, να γράψω εγώτον αντίλογο.
    Θες;
    🙂

  10. Πλάκα-πλάκα,δεν έχω αντίρρηση
    Πάντως όχι 2000 λέξεις (κ ελπίζω να μην διώξω τα 3 ή 4 άτομα που διαβάζουν το blog μου)!

  11. mouxlaloulouda said

    Συμφωνούμε και στο ότι το «Pablo honey» είναι μετριότητα (σε τέτοιο βαθμό που αρνούμαι εδώ και χρόνια να το προσθέσω στη (cd) δισκοθήκη μου, ενώ αντιθέτως, υπάρχουν εκεί για παράδειγμα όλα τα singles του αδικημένου (προσωπικά λατρεμένου) «Amnesiac»).

    Ο ορισμός του αριστουργήματος, του σπουδαίου, του απολαυστικού, του αξιόλογου, του μέτριου, του άθλιου είναι υποκειμενικός. Ακόμα και οι λόγοι που κάνουν ένα άκουσμα ξεχωριστό σε εμένα, μπορεί σε κάποιον άλλον να έχει ως αποτέλεσμα την πλήξη.

    Και ένα τελευταίο σχόλιο. Οι Radiohead δεν εξαργυρώνουν καμία φήμη. Διαφορετικά θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερη επιτυχία από τους Coldplay γράφοντας εύπεπτες μελωδίες. Τα θέλω τα καθορίζουν οι ίδιοι και όχι το κοινό.

  12. Mad Hatter said

    @ mediocrityrules: nomizw den eipases ti Bollywood diastash tou HeartOfGlass. An den to deis etsi, tote pragmati akous ena niaourito apo peinasmena gatia…

  13. depecher said

    ..@mouxloloulouda…καλοπροαίρετα …too !
    H αλόγιστη χρησιμοποίηση σημείων στίξης [..φαντάζομαι θα θεωρείς τους «!!!» ..λαϊκάντζες του κερατά !!] , προσδιορίζει κατά την γνώμη μου τον «κιτρινισμό» , όσο προσδιορίζει ο τόπος καταγωγής την μαγκιά , και οι σεξουαλικές προτιμήσεις , το ατόφιο και την ποιότητα ενός χαρακτήρα….Δηλάδή …καθόλου…
    Το κατά πόσο οι Radiohead και ιδίως ο Yorke με την περσινή «ΠΑΤΑΤΑ» του ,εξαργυρώνουν τα εξαιρετικά πράγματα που έκαναν στα 90’s [..έστω και χωρίς να το θέλουν…αλλά έτσι γίνεται πολλές φορές στην μουσική βιομηχανία…βλέπε Bjork..], ας το κρίνει ο καθένας μας ξεχωριστά…
    Επίσης , δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος να «παραμυθιάζεσαι» ,γιατί πολύ απλά O DEPECHER λάτρεψε όσο λίγα πράγματα στα 90’s, τα «Lucky»[..μια απ’τις πιο συγκινητικές live εκτελέσεις ..στο Λυκαβητό..] και «Street spirit»[..θεωρώ το Bends ..αδικημένο..], αλλά από την άλλη , τον πιάνουν τα διαόλια του , όταν βλέπει κάτι όμορφο , να «τραβιέται κυριολεκτικά απ’τα μαλλιά», προκειμένου να χαρακτηριστεί ως masterpiece …επειδή το υπογράφουν οι Radiohead…και επειδή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ η μουσική βιομηχανία …όπως είναι σήμερα…[δες «αστέρια» στα ξένα μουσικά περιοδικά..και πες μου αν έχουν το θεό τους..???]
    Κατά την γνώμη μου το group, μετά το «Ο.Κ Computer» , που είναι και το τελευταίο ΚΛΑΣΣΙΚΟ album για το οποίο έχει να υπερηφανεύεται η γενιά μου , ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ….
    Δεν λέω , πειραματίστηκαν τα παιδιά , κι αυτό είναι σεβαστό…Ο πειραματισμός όμως , για να μετουσιωθεί σε κάτι αξιόλογο και εξελίξιμο, δεν είναι δα και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο…
    Απόδειξη ?? Το πισωγύρισμα του group σε πιο «εύπεπτα» , [και δεν το λέω ..προσβλητικά..], λιγότερο δύσκολα , και πιο μελωδικά μονοπάτια , του «IN RAINBOWS»…
    Οι Radiohead κατάλαβαν ότι όλ’αυτά που έκαναν στην μετά-O.K Computer εποχή , δύσκολα θα τους οδηγούσαν κάπου…
    Γι’αυτό και άλλαξαν…
    Anyway…το ζουμί της όλης υπόθεσης είναι αυτές οι διαφωνίες μεταξύ μας …Απ’αυτές ..βγαίνουν πράγματα…

  14. mouxlaloulouda said

    Χα χα! Οι !!! μ’ αρέσουν πάρα πολύ. Απλώς, αδυνατώ να καταλάβω ποιος ο λόγος να βάζουμε 30 !, όταν το ένα δείχνει το ίδιο. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησες πειστικά επιχειρήματα. Έχεις δίκιο (αν και από την ίδια βάση θα κατέληγα σε διαφορετικά συμπεράσματα), πειράζει όμως που συνεχίζω να διαφωνώ (ρητορική ερώτηση); Ωστόσο, θα χαιρόμουν αν έχεις στη λίστα με τα χειρότερά σου ως νούμερο ένα τους Radiohead (θα αντισταθμίσει τη δική μου καλύτερη επιλογή).

  15. depecher said

    …Δεν πειράζει καθόλου να διαφωνούμε…Επιβάλεται !!!
    Τους Radiohead προτίμησα να μην τους βάλω σε καμία λίστα , για δύο λόγους…
    Ο πρώτος είναι ότι το l.p δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει επίσημα στην χώρα μας , και δεν μου πάει να βάλω κάτι σε λίστα την στιγμή που δεν μπορεί κάποιος να το αγοράσει σε δισκάδικο….
    Ο δεύτερος , και πιο βασικός , είναι πως το «In Rainbows», μπορεί να μην είναι αυτό που μ’αρέσει ν’ακούω απ’τους Radiohead , αλλά δεν είναι και για γέλια …Κι αν ρίξεις μια ματιά στην λίστα με τα WORST μου , μου αρέσει να βάζω albums [με κάποιες εξαιρέσεις…φυσικά..]που είναι από ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ μέχρι εντελώς για ΓΕΛΙΑ !!!!¨Ετσι το διασκεδάζω κι εγώ , βγάζοντας και κάποια …απωθημένα …που ζούσαν μέσα μου καιρό..΄[βλεπε Scorpions]…
    Βασικά η λίστα με τα WORST μπορεί να έχει δύο «χαρακτήρες»…Ο πρώτος , να βάλεις στην λίστα πράγματα που σε απογοήτευσαν σε σχέση με τις γενικά αυξημένες προσδοκίες που είχαν δημιουργήσει παλαιότερες «δουλειές» του καλλιτέχνη, και ο δεύτερος να βάλεις πράγματα που σε εκνευρίζουν , τα μισείς και τα απεχθάνεσαι…
    Προσπάθησα να τα συνδιάσω και τα δύο, αλλά γενικά , αυτό που αγαπάς πιο πολύ , σε πληγώνει και περισσότερο…[δες τη λίστα WORST του gone4sure και θα καταλάβεις..ή δες τον McCartney στην λίστα με τα δικά μου WORST…και επίσης θα καταλάβεις..]
    Thanks for arguing…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: