All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Archive for 5 Δεκεμβρίου 2007

No.16. Burial. Perry Blake. Heroes.

Posted by gone4sure στο 5 Δεκεμβρίου 2007

No.16. Best Album 2007
Burial
Untrue
(Hyperdub)

no16best.jpgDubstep’s Banksy

Σπαρακτικό και φρενήρες. Τίμιο και ειλικρινές. Μια φωνή χωρίς πρόσωπο. Ένα πρόσωπο με φυσικό περιβάλλον τη σκια. Το δεύτερο album του Burial είναι πιο soulful από το πρώτο, έχει μια δραματική υπεραξία και μια ιδιαιτερότητα στην ατμόσφαιρά του που εν πολλοίς χτίζεται από τα γυναικεία φωνητικά και ένα τελεολογικό σύνδρομο που έχει να κάνει με απόλυτες έννοιες τις οποίες, δεν είμαι σίγουρος, αν αντέχω να διαχειριστώ… Ωστόσο το ακούω και παγώνει η ψυχή μου σαν φυσική άμυνα απέναντι στην συναισθηματική θύελλα που προκαλεί. Ο θόρυβος της πόλης βρίσκεται μέσα μας – το λέω και ανατριχιάζω… Έχω από την εποχή του «Lusty» των Lamb να μυρίσω αυτή τη μοναξιά, και πάλι, τότε, πριν από δέκα χρόνια και βάλε, δεν ήταν τόση…

No.16 Worst Album 2007
Perry Blake
Canyon Songs
(Reekus)
no16worst.jpgA gentleman on the rocks? Nah…

Δεν το είχε ανάγκη ρε γαμώτο… Τον λάτρεψα αυτόν τον μαγνητικό τύπο -τα έχω κρυφά εικονίσματα τα επτά προηγούμενα abums του, κυρίως το «California» και το «Still Life»– τον τίμησα και τον έβαλα στην καρδιά μου με πάθος. Τώρα γιατί ένιωσε την ανάγκη να ακουστεί ως ένας εστέτ εξάδελφος του Garth Brooks που φέρνει τον αέρα της Ευρώπης στο αφιλόξενο Grand Canyon… δεν μπορώ να το εξηγήσω. Και δεν είναι φυσικά ότι το κουστούμι της country δεν του χωράει, είναι ότι ξαφνικά, σαν να ξέχασε να γράφει αυτά τα υπέροχα που έγραφε και μούδιαζες και έψαχνες τα άκρα σου μετά από την παράλυση… Όχι, αρνούμαι να ακούω τον Perry Blake να τραγουδάει διάφορα προχειρογραμμένα τύπου «The Ballad Of Billy Bob» και να ποζάρει με κουλαριστά γυαλιά σε φόντο αφίσας δρόμου του Grand Canyon…

No.16 Snapshot 2007

Heroes. Η λούπα του 2007: κάθε Τρίτη βράδυ στημένος… Η πιο pop σειρά που έχω δει… στη φιλοσοφία, στους χαρακτήρες, στην αισθητική… Save the cheerleader, save the world… Πόση δύναμη μπορεί να έχει ένα αστείο tag; Κι όμως… Είναι πραγματικά αλλόκωτο που ο αγαπημένος μου ήρωας (West Rosen) έχει την ικανότητα να πετάει, ακριβώς δηλαδή αυτό που αποτελεί την πιο δυναστική φοβία της ζωής μου: τις πτήσεις… Βέβαια, δεύτερη καλύτερή μου «ικανότητα» από τη σειρά, είναι το διάβασμα της σκέψης του Matt Parkman. Πού θα πάει – θα τα καταφέρω…

Posted in Music | 13 Σχόλια »