All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Νο.18.LCD Soundsystem. Joni Mitchell. Boat Club

Posted by gone4sure στο 3 Δεκεμβρίου 2007

Νο.18 Best Album 2007
LCD Soundsystem
The Sound Of Silver
(DFA)
no18best.jpgDisco infiltrator
O απρόβλεπτος κύριος James Murphy. Ο ήχος της πόλης, κυριολεκτικά. Ο ιδρώτας και η αγωνία. Το punk και η disco. Ο ρυθμός και το ένστικτο. Το club και ο δρόμος. Οι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται τις ιδέες τους σαν σχήματα και τα αισθήματά τους σαν χορευτικές φιγούρες. Είναι πολύ πλούσιος ο κόσμος του Murphy. Παίρνει αμπάριζα από την απόλυτη μητρόπολη της υδρογείου και επικοινωνεί μια αισθητική (το κολάζ ενός αεικίνητου μυαλού) που ξεπερνάει τα γεωγραφικά όρια της Νέας Υόρκης και απλώνεται σαν πανδημία παντού. Οι δυνατότητες του ρυθμού και οι ευρηματικές ιδέες στη μουσική του Murphy, αποκτούν μια διάσταση σαν πύλη προς μια νέα διαδρομή αντίληψης … Μοιάζουν με φώτα που τρεμοσβήνουν για ένα πλήθος που δυνητικά, είναι σε θέση να διασκεδάσει και στο Studio 54 και στο Paradise Garage, ακούγοντας και στα δύο μέρη, κομμάτια σαν αυτό των Was Not Was. Οι LCD Soundsystem ακούγονται σαν ευφυής, προηγμένη εξέλιξή τους.

No.18 Worst Album 2007
Joni Mitchell
Shine
(Hear Music)
no18worst.jpgShine on her lazy diamond
Το εντεχνίζον κλίμα του «Shine» απλώνεται σαν εφιάλτης, όταν οι λεπτομερώς κεντημένες ενορχηστρώσεις του γεμίσουν το χώρο… Μια ηλικιωμένη αρνείται να συμβιβαστεί με την άχαρη, στεγνή και μπαγιάτικη «γοητεία» μιας εμμηνόπαυσης που πεισματικά δε λέει να αποτραβηχτεί από το ενεργό προσκήνιο. Ποτέ δεν κατάλαβα ιδιαίτερα την εμμονή μιας μερίδας ανθρώπων με την μίρλα που ανέκαθεν ηχογραφούσε η Joni Mitchell (στα 70’s είναι αλήθεια, περισσότερο πετυχημένα) ασχολούμενη με τις συνέπειες, άμεσες ή έμμεσες των ερωτικών λειτουργιών των γεννητικών οργάνων της, ντυμένες με φιλοσοφικά άλλοθι και ετοιμόροπα κλισέ.  Το «Shine» όμως παραείναι tuneless, ανύπαρκτο ως «θέση» σήμερα, με αυτόν τον βασανιστικό μηρυκασμό των light jazzy ηδονών, τάχα μου. Και η ίδια στην κορυφή , ως ξινή αρχοντοκυράτσα που κρατιέται απο τα μαλλιά της προκειμένου να μη βγει από τη σκηνή… Από κάτι μαλλιά άσπρα και σκληρά σαν καραβόσκοινα που η ίδια θέλει να «βλέπει» ακόμα ως ξανθά και απαλά… Η παραμύθα είναι θλιβερή και επιτέλους ας σταματήσει αυτό το «βαλσάκι»με τα σώψυχα ως ψυχαναγκαστικά άλλοθι… Είναι αυτό που θες να φωνάξεις δυνατά και θρασύτατα: μα καλά, δε βαριέται ποτέ, χρόνια τώρα το απαράλλαχτο μπίρι μπίρι;

No.18 Snapshot 2007
Οι Boat Club. Μα τι έκπληξη φοβερή, τι υπέροχο ντουεντάκι, τι σκηνή έχουν εκεί πάνω στο Gothenburg, τι ωραία να ξαναπιστεύεις στην ελαφρότητα που έχεις χάσει και να τη θαυμάζεις, να την χαίρεσαι και να τη μεταδίδεις σα γρίππη. Δεν την έχεις χάσει την ελαφρότητά σου, μην είσαι χαζός. Αν ψαχτείς κάπου πάνω σου θα είναι – έτσι νόμιζα και γω σε ένα μεγάλο μέρος του 2007 αλλά μια λάθος ιδέα μου ήταν τελικά: ερχονται κάποια νύχτα, οι Boat Club, σου τραβάνε το γιακά και σου λένε, «κοίτα να δεις πώς έχουν τα πράγματα, ανόητε σοβαροφανή τύπε. Η ουσία είναι…»

Advertisements

14 Σχόλια to “Νο.18.LCD Soundsystem. Joni Mitchell. Boat Club”

  1. indictos said

    Απορίες
    1) Επειδή τα περισσότερα από τα ΤΟΡ 20 μου τα έχω κάνει παρουσίαση στο μπλόγκ μου, γράφω δυό λογάκια και κάνω λίνκ στο ποστ μου. Είναι ΟΚ;

    2) Υπάρχουν (αρκετοί) δίσκοι που τους ακούσαμε (λόγω κατεβάσματος) το 2006 πχ The Good The Bad & The Queen, Grinderman κλπ, αλλά οι επίσημες κυκλοφορίες είναι το 2007.
    Τί κάνουμε;

  2. gone4sure said

    Στις επίσημες κυκλοφορίες 2007 δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, τις βάζουμε κανονικά, αρκεί να έχουν release date μέσα στη χρονιά. (Oι Ηold Steady και η Amy είναι 2006, οι Good Bad And Queen και οι Grinderman είναι 2007)
    Εννοείται βάζεις όπως θες τα entries σου, είτε με κειμενάκι είτε χωρίς – whatever you feel like!)

  3. ΝΚΦ said

    Καλά, βρίσκω ότι είσαι απίστευτα άδικος με τη Τζόνι! Αντιλαμβάνομαι ότι δεν σου αρέσει το στιλ της, αλλά ο δίσκος είναι συνεπέστατος: είναι σαν τους δίσκους του Ντίλαν και του Βαν Μόρισον (οι άλλες δύο κορυφές του ισοσκελούς τριγώνου του διεθνούς έντεχνου), που βγάζουν τον ίδιο δίσκο σε παραλλαγές εδώ και είκοσι χρόνια…
    …και το Night of the Iguana είναι πολύ ωραίο τραγούδι – τελείως τζονιμιτσελικό, βέβαια.

  4. mediocrityrules said

    Agapimenes oi lezantes dipla sto ekastote artwork! Episis: exw mia lista apogoiteusewn pou tha arithmisei 5 h 10 albums (alas, 20 den vrika!) opote mporw na arxisw to parallilo countdown argotera. Polu foul?

  5. Καθυστερημένα, αλλά θα ήθελα να δικαιολογήσω την απουσία μου από τούτη τη λίστα «ψηφοφόρων». Ο κυρίως λόγος είναι η ίδια η δισκογραφία για τη χρονιά του 2007 (σε κάθε επίπεδο βίου, μια σκατοχρονιά, indeed). Κάθε πέρσι και καλύτερα… Από το να ψάχνω ποιος δίσκος μου φάνηκε πιο ανεκτός φέτος, προτιμώ τη σιωπή και τη μεμψιμοιρία. Άσε που η τοποθέτηση του album των LCD Soundsystem στο νούμερο 18 (κάτι μεταξύ «τιμής ένεκεν» και Ταρτάρων;) είναι επιεικώς απαράδεκτη! «Μουσικοκριτικοί» σου λέει μετά… :-Ρ

    Θα παρακολουθώ το ανοδικό ξεδίπλωμα της λίστας σαν διαδοχικές αναταράξεις σε υπερατλαντική πτήση.

    Φιλιά!

  6. gone4sure said

    ΝΚΦ μου!
    Χαίρομαι που την υπερασπίζεσαι (κάποιος πρέπει γαμώτο από τις νεότερες γενιές) και για τη συνέπεια και για την όποια άλλη αρετή της. Απλά έχω ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ διαφωνία με ό,τι αντιπροσωπεύει (α) και επίσης θεωρώ ότι το album αυτό είναι πραγματικά εμμηνόπαυση (ενδεχομένως σε κάποια σημεία κάπως πιο ευχάριστα ανακουφισμένη). Αλήθεια εκνευρίστηκα μαζί της, δεν είναι δυνατόν να «κατηγορούμε» τους Ramones που έπαιζαν ΧΡΟΝΙΑ ολόκληρα το ίδιο ακόρντο και να μένουμε κάπως συμβιβαστικά απαθείς σε «ιερούς» επειδή είναι συνεπείς. Αναλαογιστήκαμε ότι τόσα χρόνια (σχεδόν από το «Mingus» και μετά) η Mitchell βγάζει το ίδιο tuneless album σε παραλλαγές; (Για μένα η περίπτωση Van Morrisson και Bob Dylan είναι διαφορετικές, η καθεμιά για δικούς της λόγους αλλά όχι πάντα λγότερο βαρετές)
    Και το κυριότερο έχω πολύ μεγάλη διαφωνία με την αισθητική και το ρόλο της Joni σήμερα… αυτό που ακούσια ή εσκεμμένα πρεσβεύει.
    Χε χε
    Να κάνουμε ένα ωραίο debate ανοιχτό κάποια στιγμή;
    Y.Γ. Ακύρωσα μάθημα Κυριακής 9.12. Branch me!

    @mediocrityrules: Καθόλου foul (δεν υπάρχουν fouls εδώ…)
    Thanks για τις λεζάντες. Νice που σου αρέσουν.

  7. gone4sure said

    @Vague Tourist: Welcum VG. Δε συμφωνώ για το 2007 (υπήρξαν albums που δεν χώρεσαν στη λίστα μου ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αγαπημένα) οπότε φαντάσου τι αίσθηση έχω για τη χρονιά… Πλουσία και όμορφη! Οι LCD Soundsystem έβγαλαν δισκάρα ρε συ. Αλήθεια μου άρεσε τρομερά. Και επίσης δεν είναι λίστα που έκανα με σκεπτικό «περιοδικού». Είναι τύπου «αγαπημένα» (πολύ προσωπικά και αληθινά). Ούτε ριζοσπαστικά, ούτε ακαδημαϊκά θεωρημένα.
    Έλα ρε κάνε.
    Προλαβαίνεις. Απλά βάλε τα τρία μαζί (Νο.20, 19, 18).
    Cheers

  8. mouxlaloulouda said

    «Ο κυρίως λόγος είναι η ίδια η δισκογραφία για τη χρονιά του 2007. Από το να ψάχνω ποιος δίσκος μου φάνηκε πιο ανεκτός φέτος, προτιμώ τη σιωπή και τη μεμψιμοιρία.»

    Με αυτήν την ατάκα γέλασα. Κυρίως με την υπερβολή της, γιατί δεν τη συμμερίζομαι. Η χρόνια ήταν πλούσια σε αξιόλογες κυκλοφορίες. Όσα περισσότερο αναζητάς, τόσο περισσότερες βρίσκεις. Το θέμα είναι πόσο χρόνο έχεις διάθεση να αφιερώσεις.

    Και ναι, το «Sound of silver» είναι υπέροχο.

  9. t-drom said

    I’m a copycat…
    eftiaksa blog…
    tha anevenoun ekei ta brain-farts mou… lol
    top 20… yeah

  10. gone4sure said

    LOL
    Super
    lkrory, παρέλαβε από την «είσοδο» τον t-drom για τη σελίδα σου στο google.
    Thanks

  11. gsus said

    to mono problhma me ta xeirotera ths xronias einai oti ta diegrafa apo to sklhro me th mia an den mou aresan kai den ta thymamai twra.
    interpol kai bloc party ta exete katathapsei ta kahmena

  12. mouxlaloulouda said

    Down is the new up

  13. meniek said

    Αρχικά, με κάνατε να ντρέπομαι που μου αρέσει η Mitchell… Στη συνέχεια απενοχοποιήθηκα, καθώς ανήκουσα στην κλιμακτηριακή (και σύντομα εμηνοπαυσιακή) ηλικία νομιμοποιούμαι να μπιριμπιριάζω…

  14. gone4sure said

    @meniek: δεν ήτο προθεσίς μου η ντροπή σας. Χαίρομαι για την αποενοχοποίησή σας πλην όμως διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για την νομιμοποίηση της ταύτισης εμμηνόπαυσης και μπιριμπιρίου. Υπάρχουν και άλλες διέξοδοι. 🙂
    @mouxlaloulouda: ή μάλλον Up Is The New Down…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: