All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Κέφι, κέφι, κέφι!

Posted by gone4sure στο 30 Οκτωβρίου 2007

twistedsister.jpg

Από όλη αυτή την συνθλιπτική ηλιθιότητα των βραβείων Αρίων, δεν σοκάρομαι (πλέον) ούτε με τo kitsch (αρχίζει και γίνεται σαδιστικά χαριτωμένο σαν αυτά τα πανάθλια λούτρινα κουκλάκια που ακόμα θεωρούνται δωράκια τρυφερότητας) ούτε με την φτώχεια των ναδίρηδων υποψηφίων, ούτε με τις κραυγές -άναρθρες δεξιά και αριστερά βρωμίζουν συλλήβδην στο πέρασμά τους- ούτε με την σπαταλημένη ενέργεια, με το εξαερωμένο χρηματικό κόστος, με την μέχρι θρηνωδίας, χοιρινή αντίληψη περί μουσικής και με την απολύτως τρύπια, στα όρια του ποινικού δικαίου, τσίκνα που βαφτίζουν μοντερνιά.
Αυτό που συνεχίζει να με σοκάρει είναι η χαρά τους (Αυτή η χαρά είναι δική μου.)
Ας μου εξηγήσει κάποιος -σοβαρά τώρα- προς τι αυτή η ανεξέλεγκτη τραβεστί υπερθυμία;
Από πού αντλούν αυτήν την ξέφρενη ευτυχία;
Τι νιώθουν, στ’ αλήθεια και εκσφενδονίζονται περιχαρέστατοι σαν πυροτεχνήματα, με τον παραμικρό υπερτονισμό του παρουσιαστή;
Στο όνομα ποιας θραυστικής νιρβάνας αστράφτουν τα γυαλισμένα χαμόγελά τους ολόγυρα;
Ποιο είναι το clue αυτής της Χιροσίμα εν κρανίω;

 

2 Σχόλια προς “Κέφι, κέφι, κέφι!”

  1. mixalis e. said

    ti album !!!

  2. θραυστική νιρβάνα…
    stop please! γκουχ-γκουχ-lol-γκουχ-lol
    (έχω και συνάχι με βήχα)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: