All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Σαν goth μου φάνηκε…

Posted by gone4sure στο 18 Οκτωβρίου 2007

cocteau_twins.jpg

Όπως γύριζα στο σπίτι σήμερα με τα τρένα, η Αθήνα μου φάνηκε σαν την Gotham City. Έβλεπα τους ανθρώπους γύρω μου σαν τα επόμενα θύματα ενός Joker ή σαν υποψήφιους γαμπρούς της Vicky Vale και ένιωθα την αύρα της μπέρτας του Batman πάνω από τον βαρύ ουρανό που έχει μια αμηχανία για το αν θέλει να είναι φθινοπωρινός ή ξεχειλωμένος αποκαλόκαιρος.

Κοιτούσα από το παράθυρο έξω και δεν έβαλα να ακούσω i-pod γιατί το μυαλό μου μηρύκαζε ατάκες από τη διάρκεια της μέρας ή προετοιμαζόταν για αυτές που θα έρθουν. Ήθελα να κρατήσω τις ατάκες ζωντανές στο μυαλό μου με έναν ελαφρώς σαδομαζοχιστικό τρόπο γιατί ακούγονταν σαν κατάλληλο soundtrack στην ‘ξαφνική goth’ πόλη γύρω μου. Θυμήθηκα την ατάκα του Γ. και της έβαλα ζεστό echo, για να στάζει από τα σύννεφα -που παριστάνουν τάχα μου τα γκριζαρισμένα- «Γύρισα από Σεβίλλη και σε θυμήθηκα. Να κάνουμε κανα μεσημεριανό καφέ τώρα να τα πούμε.» Τεράστιο ταλέντο δημιουργού ατάκας. Θυμήθηκα την ατάκα της Α. «Μη φρικάρεις – Bάλε και τον Thurston Moore, έχει ξεχαστεί να μπει…» Και τον Γ. θυμήθηκα -σαν πιο goth στοιχείο από όλα- να φοράει κολλάρο στον Λ. ένα stand  Αυτό δεν ήταν ατάκα – ήταν ένα δικό του ξεκαρδισμένο γέλιο σε πολλαπλασιασμένο fuzz.

Τα μετάφραζα όλα αυτά τα λόγια. Έπαιρναν διαστάσεις στο νου μου με σχήματα σαν του «Treasure» και στατικά εικαστικά σαν το άγαλμα στο «Within The Realm Of A Dying Sun» και στο «Closer». Έπειτα, τα φώτα στις κολώνες έμοιαζαν με πόρπες που στραφτάλιζαν, τα πλαίσια στους τοίχους έμοιαζαν με επιστολόχαρτα του Byron και της Shelley και τα αμίλητα -άκαμπτα, αγέλαστα- πρόσωπα σαν σκληρές γριές από τη Μάνη. Οι θόρυβοι από τις πόρτες που ανοιγόκλειναν στις στάσεις ακούγονταν σαν βαριές baroque συρόμενες σε μεσαιωνικά σαλόνια. Και τα βήματα των επιβατών σαν τεμπέλικα ποδοβολητά σε ρυθμούς των Bauhaus. Ένιωσα ότι μπαίνω στο Batcave. Εκεί που στους ανθρώπους μπαίνουν εύκολα συννεφάκια για ατάκες, από πάνω τους σαν τα comics. Όπως στους επιβάτες των βραδυνών τρένων, βρίσκεις εύκολα την λεκτική έκφραση που σημαίνουν τα πρόσωπά τους, περισσότερο από τους πρωινούς επιβάτες που είναι πιο δυσανάγνωστοι.

Γυρνώντας σήμερα με τα τρένα στο σπίτι όλα ήταν σαν αυτήν την Περσεφόνη.

7 Σχόλια προς “Σαν goth μου φάνηκε…”

  1. salepi said

    mphka mono gia na pw: kataplhktiko sygkrothma oi Cocteau Twins! Ayta 🙂

  2. gone4sure said

    Ήταν indeed…

  3. Stratos said

    Cocteau Twins + Batman + Goth + Within The Realm…= perfect coming weekend mood…

  4. οι άλλες αγαπημένες σου ποιές είναι ?

  5. gone4sure said

    Αγαπημένες εννοείς, τι;

  6. πλην της Περσεφόνης, εννοούσα

  7. gone4sure said

    Νομίζω, η Lorelei, η Aloysious και η Ivo.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: