All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Archive for 15 Οκτωβρίου 2007

Tell me when the fever ended…

Posted by gone4sure στο 15 Οκτωβρίου 2007

electribe.jpg

 Ένας δίσκος που μου άλλαξε τη ζωή -ένας από τους δεκάδες- είναι το «Electribal Memories» των Electribe 101, ένα από τα πιο υποτιμημένα αριστουργήματα των τελευταίων είκοσι χρόνων. Ηλεκτρονική soul για απεγνωσμένα συναισθήματα με «φορέα» μια σπουδαία τραγουδίστρια, της οποία η ακραία προσωπικότητα στάθηκε εμπόδιο στην άνθιση της καριέρας της… Η Billie Ray Martin είναι ό,τι πιο τελεσίδικο έχει βγάλει η γυναικεία ερμηνεία των σαράντα τελευταίων χρόνων… Ξέρω, έχετε αντιρρήσεις, αλλά το έχω σκεφτεί πολύ.
Όταν λοιπόν, ο M.Hulot μού έστειλε το χαμένο album των Electribe 101, «Electronic Soul» (1991) φαντάζεστε πώς ένιωσα… (Ευχαριστώ πολύ Mεσιέ!). Ο δίσκος δεν είναι σπουδαίος, η παραγωγή του δεν φτάνει καν σε ένα minimum της αντίστοιχης αριστουργηματικής του «Electribal Memories» και τα τραγούδια είναι σαφώς μια σκάλα κάτω από εκείνα που σε κάρφωναν στο δόξα πατρί ανελέητα… Κάποια από τα τραγούδια του «Electronic Soul» εμφανίστηκαν αργότερα πιο τακτοποιημένα και «ρυθμισμένα» στο solo album της Billie Ray Martin («Space Oasis», «Deadline For My Memories») αλλά κατά γενική ομολογία, ακούς καθαρά τους λόγους που αυτό το album δε βρήκε ποτέ τη θέση του στα ράφια των δισκοπωλείων… Η χημεία των μελών δεν υπάρχει, τα τραγούδια παραπαίουν, το feeling των απόλυτων συναισθημάτων του πρώτου album απουσιάζει παταγωδώς…
Ωστόσο, ακούστε εδώ ένα δείγμα, το «Insatiable Love»… από ένα album που δεν θα δει ποτέ το φως της μέρας.

Posted in Music | 2 Σχόλια »

10(+1) για το i-pod: Κλασική Λευκή Βρετανική Pop ‘n’ Roll ‘n’ Soul για όλες τις εποχές

Posted by gone4sure στο 15 Οκτωβρίου 2007

jack-penate.jpg

 O Jack Penate είναι ένας εικοσιτριάχρονος τραγουδοποιός – ερμηνευτής από το Νότιο Λονδίνο, πραγματική αποκάλυψη: στο ντεμπούτο album του «Matinee» (διάβασε εδώ ένα δικό μου review για το album) παίζει με το πάθος του soulboy, ένα καταπληκτικό μόρφωμα από τον ήχο της Motown και την northern soul αλλά και του αγνού, αυθεντικού rock’n’roll με ρομαντισμό ακαταμάχητο και ιδέες πανέξυπνες κατευθείαν από το «δρόμο». Κάνοντας κλικ εδώ, στη σελίδα του στο myspace μπορείς να πάρεις μια συνολική εικόνα για την αισθητική του Penate, ακούγοντας από το player του μια διασκευή του στο «Dub Be Good To Me», που χρησιμοποιήσε τελικά ως b-side στο επτάϊντσo single «Second Minute Or Hour».

 Ακούγοντας το album του, μου ήρθαν αυτόματα πολλές αναφορές παίρνοντας αμπάριζα από τον ήχο του. Σκέφτηκα λοιπόν να προτείνω μια λίστα με δέκα τραγούδια (συν ένα δικό του) για να φτιάξετε ένα τομέα στο i-pod σας που μπορείτε να ονομάσετε Βρετανική Pop ‘n’ Roll ‘n’ Soul. Όλα τα τραγούδια που προτείνω (κάντε κλικ παρακάτω, στον καθένα τίτλο ξεχωριστά, για να τα κατεβάσετε) έχουν κοινό παρανομαστή το upbeat feeling ενός απογεύματος του weekend πριν από μια έξοδο για «ιδρώτα»… Τα ονόματα των καλλιτεχνών μπορεί να είναι ενταγμένα στο μυαλό σας, στην κατηγορία rock, new wave, alternative ή οτιδήποτε. Ακούστε όμως πόσο παρόμοια στις προθέσεις τους μοιάζουν για το απόλυτο quality party time.
Ύπάρχει και κουίζ: δύο από τα έντεκα ονόματα δεν είναι από τη Βρετανία. Ποια;

Jack Penate «Second Minute Or Hour»:
από το ντεμπούτο «Matinee», ένα υπέροχο single για να ξεκινάς τη μέρα σου.
Contempo «My One Way Out»:
εξαιρετικά γκαζωμένο uptempo -και δύσκολο να βρεθεί σήμερα σε cd- από ένα σχήμα της ετικέτας London που θα έπρεπε να μας έχει απασχολήσει περισσότερο.
The Lightning Seeds «Sugar Coated Iceberg»:
ο φόρος τιμής του Ian Broudie στο Motown tip με φιλόδοξη παραγωγή που τινάζει τα woofers.
Tahiti 80 «1000 Times»:
ευοίωνο και καλοστημένο, ένα από τα πιο όμορφα singles των 00’s εν γένει, πέρα από την ιδιαίτερη soul ποιότητά του.
The Style Council «Solid Bond In Your Heart»:
το cappuccino kid σε glamorous στιγμές κεφάτης soul όταν μαζί με τον Mick Talbot γιόρταζαν τις σοσιαλιστικές ακτιβιστικές μέρες τους ως «Αφοσιωμένοι Ακόλουθοι της Μόδας».
Elvis Costello & The Attractions «Love For Tender»:
στο τέταρτο album του, «Get Happy», ο Costello έκανε ένα γενναιόδωρο φόρο τιμής στο rhythm ‘n’blues των 60’s
Dexy’s Midnight Runners «Breaking Down The Walls Of Heartache»:
ένα από τα πιο φρενήρη χορευτικά τραγούδια που έγραψε ποτέ ο Kevin Rowland με οδηγό την northern soul.
The Mighty Wah «Weekends»:
ο Pete Wylie, ακούγεται πραγματικά, ως μια μεγάλη επιρροή στον ήχο του Jack Penate. Ένα από τα αριστουργήματα της ανεξάρτητης σκηνής των βρετανικών 80’s.
The Flirtations «Nothing But A Heartache»:
ένα αριστούργημα της northern soul που ακόμα παίζεται στα parties με τον άφθαρτο, εμβληματικό ήχο του soul girl trio.
Georgie Fame «Peaceful»:
ένας από τους καλύτερους ερμηνευτές της χρυσής εποχής του swingin’ London σε μια κομψή ερμηνεία – η χαρά της ζωής.
The Housemartins «Get Up Off Your Knees»:
από τα ομορφότερα ντεμπούτα των 80’s τότε που ο Paul Heaton ξεκινούσε την καριέρα του μαζί με τον Norman Cook, πριν καν υποψιαστούν οτιδήποτε περί Beautiful South και Fat Boy Slim αντίστοιχα.

Posted in Music | 8 Σχόλια »