Μεγαλώνοντας ανθρώπους
Αυτό εννοώ τραγούδι της χρονιάς, ή ένα από αυτά…
Τέτοιο που σε κάνει να νιώθεις cool, νέος, ιδιαίτερος και συντριπτικός. Με μελωδία που σιγοκαίει από μέσα σου. Που δεν χρειάζεται να τη σπρώξεις. Που την μετράνε (τη φλόγα σου) οι διαφημισταράδες και λυσσάνε να τη βάλουν στις μουσικές επιμέλειές τους, στα διαφημιστικά ταινιάκια τους και στις πολύφερνες καμπάνιες τους.
To “Pumped Up Kicks” είναι ένα απλό – απλούστατο θαύμα. Ένα από τα τραγούδια αυτά που όταν έχεις δέκα δευτερόλεπτα για να επικοινωνήσεις το μεγαλείο του, αρκείσαι να πεις “σαν MGMT σε mainstream δρομάκια” ή “σαν Phoenix να ήταν από την California”. Και λέγοντας αυτά τα σχηματικά να νιώθεις ότι δεν έχεις πει τίποτα από όσα νιώθεις ακούγοντάς το. To τρίο από το L.A. έβγαλε ένα αξιοπρεπές αλλά όχι τρομερό album, το “Torches” με ένα success story τεράστιο από πίσω του, να το κουβαλάει σαν θρίαμβο. Ο οποίος, δεν έχει και τόση σημασία…
Δε με νιάζουν τα επιτεύγματα των Foster The People στη βιομηχανία. Δε με νιάζουν τα νούμερα που έχουν να επιδείξουν – για τα οποία, μπράβο τους κιόλας. Αυτό που με νιάζει είναι ότι το “Pumped Up Kicks” ακούγεται πρωτοκλασάτο, σαν “Electric Feel“, σαν “If I Ever Feel Better” και σαν “1000 Times“…
6 σχόλια »
Υποβολή σχολίου
Me Myself And Eye
Those cocky little fires
You started in the night
The independent claims
That just meant hold me tight
The bruises on your body
That you swore, were from a fight
I’ll pass at your insistance
Το ακούω 3 μήνες στο best (στη δουλειά παίζει μόνο bestfm) και δεν μπορούσα να το βρω. Νόμιζα ότι είναι mgmt, κάθισα και άκουσα το περσινό τους αλλά τζίφος (τουλάχιστον επανεκτίμησα το δισκάκι των mgmt). Google search του τύπου “best fm ιουλιος playlist”, αλλά και πάλι τζίφος.
Και σήμερα, την πρώτη μέρα που πήρε μπρος το καλοριφερ το ποστάρεις εσύ!!!
να είσαι καλά ρε Gone…
Με το τραγούδι αυτό βγάλαμε το μισό καλοκαίρι χορεύοντας, ένα από εκείνα που οι ποπάδες αυτού του κόσμου λατρεύουμε να ακούμε και ζηλεύουμε που δε μπορέσαμε να…
Tο cd περιέχει κι άλλα συμπαθητικά, όπως το Waste, το Don’t Stop (color on the walls) που θυμίζει Dandy Warhols, το Houdini και το Miss You, αλλά όπως λες πίσω από το Pumped Up Kicks δεν υπάρχει άλλο…
Ο Μάρκος (ο δικός μας), μόνο που δε χόρευε στο δρόμο τον Ιούλιο!!!
Fantasmenie, τα σέβη μου! Όταν συντονίζονται τα πνεύματα κάτι καλό συμβαίνει (μίνιμουμ, ανάβει το καλοριφέρ!).
Dimitri, αν μπορούσαμε να…, δεν θα ακούγαμε τους Foster The People. Θα χορεύαμε με τα δικά μας, “Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει”.
Ο g από το http://spaceagedisco.net/ πιστεύει ότι μοιάζουν μόνο με Peter, Bjorn & John. Και δίκιο νάχει πάλι θετικό είναι το πρόσημο!
Δίκιο έχεις, το “Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει”, δεν είναι ότι καλύτερο, αλλά αν το κρασί είναι καλό…
Peter, Bjorn & John μάλλον θυμίζει λόγω σφυρίγματος το συγκεκριμένο τραγούδι, αλλά οι Foster θυμίζουν περισσότερο γκρουπ, όπως οι Passion Pit, Delphic, Friendly Fires, Miike Snow, e.t.c.
Τα posts του blog είναι θαύμα!
το άλμπουμ έχει και μεγαλύτερα διαμάντια όπως το “miss you” και το “κομματι της χρονιάς” (για μένα) “broken jaw”
εχω κολλησει και εγω μηνες τωρα, και βλέποντας τις αγγλαρες, σκέφτομαι αν γινόταν ποτέ κάτι τέτοιο αν (!) έπαιζαν σε κανα rockwave… το ωραίο είναι πως τραγουδούν στην αρχή το ρυθμό του μπάσου!
ευγε!