Το κέρατό μου…

 

 

 

…Πέθανε ο Martin Rushent. Για κάποιο λόγο είμαι πολύ οργισμένος με αυτός και νιώθω πιο ευάλωτος. Ο παραγωγός του σημαντικότερου (ή ενός από τα πιο…) album της ζωής μου με όρους πραγματικής επίδρασης στην καθημερινότητα και στην ισορροπία μου. Ο Martin Rushent έκανε το “Dare” των Human League αυτό που έμελλε να αποτελέσει ιστορικό έργο στη δική μου ψυχοσύνθεση (και γενικά στην pop κουλτούρα, βεβαίως). Ένας πεφωτισμένος παραγωγός που έβαλε το new wave στο αυλάκι να κυλήσει. Υπόσχομαι να τον τιμήσω όπως του πρέπει – ή έτσι όπως νιώθω ότι του πρέπει. Να ασχοληθώ μαζί του σε ένα αφιέρωμα που θα με κάνει να τον πιάσω πόντο – πόντο, με όλη την ψυχαναγκαστική λεπτομέρεια που διαθέτει ο ντουνιάς αυτός.

Γαμώ το κέρατό μου, πέθανε ο Martin Rushent. Ο άνθρωπος με το εύγλωττο επώνυμο -Rush…- αυτός που με έσπρωξε στην συνθοπλάτη. Με πληγώνουν οι επικήδειοι, αλλά το χρωστάω στον εαυτό μου. Στενοχωρήθηκα.