Thanks

Αυτή τη φορά με έσκισε με αυτό. @ Πάντα βρίσκει τρόπους να με σκίζει. @ Ή για να είμαι πιο ακριβής, πάντα βρίσκω τρόπους να σκίζομαι μαζί του. @ Με διέλυσε αυτή τη φορά. @ Σαν το συμπαγές σώμα των ντέξιον που κρατούσαν τους φορείς της “αναζήτησης της αγάπης” του. @ Που ράγισε και έγινε παζλ με ρωγμές ανάμεσα. @ Δεν με έσκισε γιατί πούλησε. @ Καλό είναι τα φετίχ να αλλάζουν χέρια και μαζί τους οι μυρωδιές. @ Με έσκισε με το πώς το ατένισε. @ Αγέρωχα. @ Με το υπαρξιακό, χλευασμένο στο καλάθι των αχρήστων. @ Boost ενέργειας - αντίδοτο στη μετριότητα (αρχικά τη δική μου). @ Για όσους λόγους μπορεί να φανταστεί κανείς, διαβάζοντάς τον και για άλλους τόσους που υποκειμενικά, σε μένα, έχουν κεφαλαιοποιηθεί μέσα στα χρόνια, είναι ο καλύτερος γραφιάς της γενιάς του. @ Αγαπώ αυτό που στέλνει όταν γράφει, αγαπώ αυτό που με κάνει να νιώθω όταν τον διαβάζω, αγαπώ αυτό που αναβλύζει όταν βουρλίζεται για να γράψει και όταν τον νιώθω να ιδρώνει με το τριγωνικό -”πανικοβάλ”- βλέμμα του καρφωμένο στο λευκό της σελίδας. @ Με παρηγορεί ότι υπάρχουν απόλυτα. @ Με ανακουφίζει ότι υπάρχει ακόμα έστω ένας που παντρεύει αίσθηση, αίσθημα, συναίσθημα και πληροφορία και ταυτόχρονα αισθάνεσαι ότι σου στέλνει επιστολές. @ Προσωπικές. @ Νένε, δεν παλεύσαι ρε γαμώτο. @ Αλήθεια, μου Γράφεις. @ Ευτυχώς. @ Νομίζω ότι εγώ πήρα όλους τους δίσκους σου. @ Κι αυτούς που κράτησες.
(Ένας ταπεινός εγκυκλοπαιδιστής που νιώθει έτσι.)