Λουδοβίκεια 2009

Τέσσερα ανταγωνιστικά σπλάχνα του φιλελευθερισμού -ο οικονομικός, ο κοινωνικός, ο ριζοσπαστικός και ο… μελανοχιτώνειος συν ένας ενδεχόμενος πέμπτος, μοντερνιζέ και με ελαφρύ πλην εύγλωττο μειδίαμα - συζητούν διεξοδικά για την επόμενη ‘γαλάζια’ μέρα ευελπιστώντας ο καθείς για την πάρτη του να πάρει το χρίσμα:

- “Το διακύβευμα είναι η επόμενη μέρα”.
- “Αυτονόητη η συνεργασία των τριών άλλων ανθυποψηφίων με τον εκλεγέντα αρχηγό”
- “Υπάρχει θυμός στη βάση. Δικαιολογημένος θυμός.”
-  “Η πίκρα του κόσμου μας  δεν εκτονώνεται με ευχές και παχυστομίες.”
- “Θα πρέπει να τολμήσουμε να σκάψουμε βαθιά για να αναζητήσουμε τα αίτια αυτής της ήττας.”
- “Όχι στείρα και άγονη κριτική. Όλοι μαζί με ανοιχτές και διαφανείς διαδικασίες να ξεπεράσουμε αυτή τη δύσκολη στιγμή για την παράταξη.”
- “Οι γαλάζιοι φίλοι έχουν δικαίωμα στην εκλογή του νέου αρχηγού.”
- “Ριζική πρέπει να είναι η αναδιάρθρωση του κόμματος. Καμία χτεσινή δομή δεδομένη.”
- “Με βαρωνείες και “εμπίστους” δεν χτίζεται το αύριο.”
- “Οι άνθρωποι που μας ψήφισαν δεν ανέχονται λουδοβίκειες συμπεριφορές”
- “Δεν υπάρχουν δαχτυλίδια διαδοχής στην μεγάλη δημοκρατική παράταξη.”
- “Επιτέλους, ας πετάξουμε έξω τις φατρίες που μας έφεραν ως εδώ.”

Τέτοια και άλλα τσιτάτα που όλα συντάσσονται δυνητικά με πλήθος θαυμαστικών -τουλάχιστον τρία- ακούγονται στο prime time σαν να είναι πραγματικά, καυτά και ενδιαφέροντα, πλασαρισμένα σαν σεισμικές ειδήσεις πρώτου μεγέθους…

Όταν κλείσεις τα ανοιγμένα τσαούλια σου που τεντώθηκαν από την απορία, αρχίζεις να γελάς – το τελευταίο καταφύγιό σου… Έτσι, οι ειδήσεις των 8.00 γίνονται μια σπαρταριστή κωμωδία σαν εκείνη με την Streisand, τον Ryan O’ Neal και τις πολλές βαλίτσες… Αφιερώνω με όλη την ψυχή μου στην αρχικομεντιέν ντάμα κούπα και αυριανή αρχηγό της “περήφανης” -μα φευ! προσωρινά θλιμμένης- γαλάζιας παράταξης την παραίνεση των Fuzzy Pets. Διότι και αυτή και όλοι, ξέρουμε ότι το διακύβευμα είναι όντως η επόμενη μέρα αλλά όχι για τους ηττημένους πικραμένους ‘πατριώτες’…