All Gone

All Forgotten, All Blurred, All… Present

Technodelia

Strawberry

Γεια σου αγάπη μου. Άκουσα ένα φιλί από σένα. Κόκκινο μαγικό σατέν παίζει κοντά επίσης. Σε όλη την πρωινή βρoχή. Κοιτάζω – ο ήλιος δεν λάμπει. Ουράνια τόξα και σταγόνες βροχής τρέχουν στο μυαλό μου. Στον κήπο – κοιτάζω δυτικά. Μωβ ντους, καμπάνες και τσάι. Πορτοκαλί πουλιά και ξαδέλφια του ποταμού ντυμένα στα πράσινα. Όμορφη μουσική ακούω – τόσο ευτυχής. Και δυνατά – ένα μπλε λουλούδι αντηχεί. Από ένα κερασένιο σύννεφο. Νιώθω την αχτίδα του ήλιου, ροζ και γαλάζια. Οι αυλές θα γελάνε αν προσπαθήσεις να ρωτήσεις. Είναι ωραία; Είναι ωραία; Αν φτάσεις και δεν με δεις. Θα είμαι με το μωρό μου. Είμαι ελεύθερος – πετάω μέσα στα χέρια του, πάνω από τη θάλασσα. Λεκιασμένο παράθυρο, κίτρινη καραμελένια οθόνη. Δες ηχεία από χαρταετό – με βελούδα τριαντάφυλλα να φτιάχνουν πτήσεις ελευθερίας. Ένα δώρο από σένα – φραουλένιο γράμμα 22. Η μουσική παίζει, κάθομαι για λίγο…

23/05/2009 Αναρτήθηκε από τον/την | Human | 3 σχόλια

   

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 44 other followers